Sararmış kare

Okadar sıkı tutuyorduki beni belim ağrıyor ağzımı bastırdıkça dişlarim ağzımı parçalıyordu. Direnmeyi kestiğimde beni sıkmayı bırakıp daha önce duymadığım bir ses "herkes göründüğü gibi değil veya herkes göründüğü kişide değil bunu unutma ki çok yakınında sandığındanda yakınında" dedi. Ellerim tir tır titriyor ayaklarım boşalmış söyledikleri karşısında tüylerim diken diken olmuştu. Beni bırakıp yüzüne bakmama bile fırsat vermeden hızla giti. Ben ise olduğum yerde heran yere yığılacak gibi yere hipnotize olmuştum. Ayaklarım tutmaz hale geldiğinde dizlerimin üstüne düşmüştüm. Kafamın içinde binlerce soru ve tüm bunların sorumlusunu düşündükçe elerim sinirden dahada titriyordu şimdiye kadar fark etmediğim ağzımdan akan kan üzerimi batırmıştı. Sinirim git gide artıyor aynı zamanda nefesimin ritmi ve sesi gidikçe artıyordu. Ordan uzaklaşmak için ayağa kalktığımda yere düştüğüm için paramparça olmuş ve kan dolu dizlerime sesiz ve uzunca kitlendim. Dizlerimi değil ailemin neden bunlara izin verdiğini düşünüyordum. Ordan uzaklaşıp hemen en yakın arkadaşım olan Doğanın evine gitmek için onu arayıp haber verdim. Gidip orda temizlenip eve döndüm.Eğer evdekiler benim o halimi görselerdi ne olurdu bilemediğim için Doğanın evine gitmiştim. Eve girip odama çıktığında odamın kapısı açıktı yine bir şeyler değişikti ama yeni birşey vardı yatağımın üstünde duran annem babam bir kadın ve bir adamın olduğu fotoğraf vardı. Sararmıştı beliki eskiydi annem ve babamda orda çok gençti. Ama bunun benim odamda ne işi vardı. Arkada bir not vardı. Nota "Kim bu iki kişi bilmiyorsan çok uzakta arama belki sana senden daha yakınlardır" diyordu. Anlam veremesemde ne olduğu çok belliydi. Camdan bir ses gelmişti. Sesle beraber irkildiğimde cama yöneldim karşımda beni köşeye sıkıştıran o adam vardı ama göremiyordum simasını göremiyordum. Neden burdaydı ve neden camıma taş atmıştı. Bir anda bağırdı "çabuk kapını kilitle" çok citti ve telaşlıydı koşup kapımı kilitledim. Kalbim okadar hızlı atıyorduki göğüz kafesimi kırıp fırlayacakmış gibi hisetiri yordu. O an kapım zorlanmaya başladı. Nefes alamıyor. Hareket edemiyordum. Kendimi toparlayıp sehpamın üstünde duran vazoyu alıp açtığımda karşımdaki...