Kahkaha bazen delilik değil gerçekliktir

Kapıdaki kişi babamın adamlarından biriydi. Rahatlayanasamda ona "neden kapımı zorluyosun neden benim odamdasın" diye söylemeye başladım. Karşımdaki benden en fazla üç yaş büyüktü. Bana "neden kapınızı kilitlediniz Melis hanım babanız sesi duyunca beni gönderdi dışardan sizi rahatsız edenmi var" dedi. Ona "hayır sadece bir çocuktu bir sorunum yok" diye cevap verdim. Çocuk odadan ayrılırken ben düşüncelerime boğuluyordum tüm bunlarda neydi neler oluyordu o bana neden kapımı kilitlememi söylemişti. Yerimden kalkıp aynanın karşısına geçtim kendime uzun uzun baktım her baktığımda garip hisetim bir an kendi kendime o sokakta o adama karşı gelemedim diye sinirlenip gülmeye başladım. Evet dediğim gibi ya o delireceti yada ben ve seçilen bendim delirmiştim. Aynada bakıp kendi kendime kahkahalara boğuluyordum. Kalkıp yarın için çantamı hazırlayıp yatım. Sabah uyandığımda üzerimdeki o ağırlık hissi artıkça artıyordu. Yatağımın başındaki sehpada duran telefonuma gelen mesajla irkildim zor bela telefonumu alıp mesajın kimden geldiğine baktım." Eğer kurtulmak istiyorsan bana ulaş bana yaklaş ve beni bul ben sana gelemem sen gel ve o bataklıktan kurtul, kurtulki bul onu ve ..." diyordu devamı yoktu.mesaj atsamda beni engelemişti. Bu da neydi birinin çıkıp şaka demesini bekliyordum. Ama olmuyor. Hazırlanıp evden çıktım. Yolda giderken fark etmeden bir şeye basıp kırdığımı fark etim. Bastığım şey siyah bir güneş gözlüğüydü. Onu yerden kaldırıp çöpe atacak en üzerindeki logo dikatimi çekmişti. Üzerinde Eyfel kulesi logosu vardı. Daha önce hiç görmediğim bir markaydı. Galiba turist birileri düşürmüştü. Okula girdiğimde bahçede oturmuş beni bekleyen Kerim'i gördüm yanına gidip onu alıp yukarıya çıkmıştık. Matamatik dersine görmek istemesemde derse girip dersi dinledim. Ders çıkışı Kerim "gelsene kantine inip içecek bir şeyler alalım" dedi. Beni öldürecek kişi benle nekadar iyi davranıyordu. Ona "tamam" diyip kantine inip içecek birşeyler aldıktan sonra oturup içiyorduk ki yanımıza Deren geldi okadar gıcık tavırları vardiki sinirlenmeden edemiyorum. Sonda "Kerim sen tabi bilmiyorsun Babası.." dedi ve lafını kesip saçından tutup oturduğumuz masaya vurmaya başladım her vurduğumda sinirimi çıkarıyordum. Bu doğru birşey değil ama yapıyordum.sinirim kıpkırmızı olan gözlerimden okunuyordu. Onu serbest bıraktığımda tüm herkes etrafımıza toplanmış konuşuyorlardı. Ege sinsi sevinen gülümsemeyle yüzüme bakıyordu ordan ayrılıp sınıfa girdim. Kerim masadayken çok şaşırmıştı sınırlı olduğumu biliyordu ama bu bu kadarınıda bilmiyordu. Dersteyken okul nöbetçisi gelip ismini söyledi ve müdürün çağırdığını söyledi. Yukarıya müdürün yanına çıkıpoturdum. Bana neden bunu yaptığımı sordu. Herşeyi anlatım. Haklıda olsam haksızda olsam herşeyi anlatım. Bir haftalık uzaklaştırma almıştı eve giderken dün karşıma çıkan adamı takip etim galiba ankamıştı onu takip etiğimi. Hiç bir şey yapmıyordu. Eve girdim ve sadece uyudum

***
Yine o beni sıkı sıkı tutuyordu tutuğu yer kızarıyor yara olup kanıyordu. Kerim karşıma geçmiş "ne kadar safsın Melis" diyordu. Ardından biri gelip. Babam hata yaptı kerime değil bana hata yaptı çocuk elini ağzıma koyup sıkıca bastırırken bende kurtulmaya çalışıyordum. Bastırıyordu canım acıyordu. Bastırıyordu ağzım kanla dolup taşıyordu. Enson bastırdığında ağzım kırılmıştı ve ben bayılmıştım

***
Kalktığımda kan ter içindeydim. Canım yanıyor başım ağrıyordu. Kalkıp dışarı baktığımda o adam ordaydı baktı kafasını yavaş ve korkutucu şekilde yana eğdi ve gülümsedi ve sonra elini boğazına koyorak ölüm işaretini gösterdi. Bense ona kahkaha atıyordum. Tam anlamıyla delirmiştim. Kahkaham tüm mahalleyi inletiyordu bundan rahatsız olmalıki kaçıp uzaklaşmaya başladı