EYLÜL RÜZGARI

Her insanın ruhunda, gün ışığının asla ulaşamadığı, kapkaranlık bir oda vardır. Kimi o odanın kapısını hayatı boyunca kilitli tutar; kimi ise o kapıyı ardına kadar açıp karanlıkla dans etmeyi seçer.

Adalet; yasaların yazdığı mürekkepten ibaret sanılır. Oysa gerçek adalet, iki insan birbirinin gözünün içine baktığında aralarında kalan o suskun hesaplaşmadır. Biri devleti arkasına alarak hakikati arar, diğeri ise kendi kanunlarını yazarak kural tanımaz. Fakat kader, en keskin kılıçtan bile daha tehlikelidir; insanı en çok nefret ettiği şeye, en çok korktuğu adama mühürler.

Bu hikaye; masumiyetin kirlendiği, adaletin zırhını çıkarıp yere attığı ve iki ruhun birbirini yok etmek isterken aslında birbirine tutunduğu bir "suç ortaklığı" masalıdır.

Rüzgar estiğinde, geriye sadece küller kalır.
Ve bazı yangınlar, söndürülmek için değil; yakıp kül ettiği yerde yeniden doğmak için başlar.

Hazırsanız, kapıyı aralıyoruz.
Ama içeri girdiğinizde, kuralları unuttuğunuzu unutmayın.