(Ara Bölüm)

“Ve beklenen, neden hep vazgeçildikten sonra gelir?”
-Oğuz Atay
~~

İzem’in Deli Dolu Günlüğü’nden...
8 Kasım
Selam dostum,
Hayatımın alt üst olduğunu düşünmeye başlıyorum. Kafayı yemiş olabilir miyim? Muhtemel.
Hayatımın rayından çıktığını hissediyorum. Gülmek istiyorum ama yüz kaslarım bile bana karşı çıkıyor. Nerde adalet ey hayat?
Tanıdığım çoğu kişinin sevgilisi var ve bazen... benimde olsa nasıl hissederdim diye düşünüyordum... Nasıl hissederdim? Mutlu mu?
Ve kesinlikle berbat bir fikir olduğuna karar verdim.
Neden bilmiyorum. O kadar yalnız kaldıktan sonra...(bu konuyu tekrar açmayacağım) birilerinin beni sevmesi çok zor gibi gelmişti gözüme. Belki de hâlâ öyle... Ama en azından arkadaşlarım var...
Tek olmadığımı hatırlatıyorlar. Bu... iyi bir şey. Onlara anlatmadığım şeyler var ve ben bunun vicdan azabını çekiyorum.
İlkokuldaki o günümde dediğim şeyin şimdi gerçekleşmesi... tuhaf. Beni o kadar süründürdüğüne değdi mi dünya? Ayıp ettin. Neyse dostum... Hiç keyfim yok. Bir bardak kahve içip kendime gelmeyi deneyeceğim. Görüşürüz.