EFTALYA 5.Bölüm

EFTALYA (5.BÖLÜM)

5.BÖLÜM

-ATİLLA GÜNDOĞAN-
Ne olduğunu bilmiyorum,aklım karışık ama bildiğim tek şey Helin o buluşmaya gidemez.

-HELİN YILMAZ-
Ati’nin sorunu ne?Onu anlamıyorum.Beni korumak içindi ne yani?Evet seni korumak içindi dese anlayacağıma ama…

Demiyor…

Diyor ama,”ama” da diyor.
Mesela “evet seni korumak içindi ama…” falan diyor.

Daldığım düşüncelerden çıktım ve üstümü değiştirdim.Telefonumu,çantamı aldım ve çıktım.Taksiye bindim yolu tarif ettim.Bir restorandı.Onu gördüğümde gidip karşısına oturdum.Gülümsedi “hızlısın maviş” dedi.Gülümsedim “öyleyimdir” dedim.”bir şey demem gerekiyor sana” dediğinde alayla kaşlarımı kaldırdım.Arkama yaslandım,kollarımı birbirine bağladım.”Dinliyorum” dediğimde boğazını temizledi.”Halil…” dediğinde lafını hızla böldüm etrafımıza baktım,ona doğru eğildim ve “senin ağzına sıçarım” dediğimde dudaklarını sımsıkı bastırdı.

Hakan haklıymış.

“Bak bana verirlen bir görevdi ama…” dediğinde yakasına yapıştım.”Başlarım lan amanıza sizin.Yeter ya!” diye bağırdığımda restorana Ati ve Hakan girdi.Alihan’ı kaldırdığım gibi duvara yapıştımıştım.Bir tane yumruk geçirdiğimde.Hakan’ın herkesi dışarı çıkardığını gördüm.

Alihan “Helin baban olacak o şerefsiz…” dediğinde bir yumruk daha geçirdim.

Bir yumruk daha…

Alihan’ın bir anda bakışları değiştiğinde ağladığımı yeni farkettim.

Kanlar içerisindeyken “özür dilerim” diye fısıldadı.

Yakasını bıraktım.Göz yaşlarımı sertçe sildim.Hakan yanıma gelip Alihan’ı almıştı.Restoran bomboştu.Sadece benim nefes alış,veriş seslerim geliyordu.

Yanlız Helin.Sevgisiz Helin.Korkak Helin.

Sana ne oluyor Helin?

Aşık Helin mi?

Kafayı yiyorum galiba…

Ellerimdeki kanlara baktığımda yüzümü buruşturdum.

Biri öksürdüğünde hızla arkamı döndüm.Ati kaşlarını alayla kaldırmıştı.”Sakin ol,beni dövmeyeceksin değil mi” diye sorduğunda kafamı salladım.”Hayır” dedim emin bir sesle.Ellerimi yıkayacağım.Sonra burdan tek başuma gideceğim” dedim harflerin üstüne basarak.

Omuz silkti.”Nereye gidersen peşindrn geleceğim” dedi umursamaz bir tabırla.Tek kaşımı kaldırdım.Dudaklarımı büktüm.”Siktir ordan!”diye cırladım.Arkamı dönüp lavabıya doğru ilerledim.Kapıyı sertçe açtım söylenirken “neymiş de peşimden gelecekmiş” diye fısıldadım kendi kendime.

Arkamdan “Evet” diye bir ses geldiğinde,musluğu açtım.Kapı arasına omzunu koymuş beni izliyordu.Ellerimi yıkamaya başladım.Kanlar gitmişti.Ati bir anda içeri girip kapıyı kilitlediğinde belimden tutup sırtımı kapıya yaslamıştı.Bende ağzım açık bir şekilde izlemiştim.Biraz yaklaştığında aramızda mesafe kalmamıştı.Nefesimi tutmuştum.Diğer elinidr belime koymuştu.

Gülmeye başladığında “Ne yapıyorsun be sen?!” diye bağırabilmiştim.Elim anahtara uzandığında anahtarı hızla çekip aldı.Tuvalet deliğine fırlattı.Sifonu çekti.Ellerini yukarı kaldırdı “tüh,ne yaptım ben şimdi!” diye taklit yaptığında dişlerimi sıktım.

Delireceğim!

Tekrar dibime girdiğinde gözlerimi yumdum.Kulağıma yaklaştığını hissedebiliyordum.Nefes sesleri geliyordu.”3 soru hakkın var.Sonra ben istediğim bir şeyi yapacağım.Anlaşma bu” diye fısıldadığında yutkundum.Hızlıca onaylayarak kafamı salladım.

“Güzel,sor bakalım” dedi geriye çekilirken.Gözlerimi yavaşça açtım.Bir kaç saniye gözlerine baktığımda “Niye peşimdesin?” diye sorduğumda etrafa baktı biraz düşündükten sonra “Seni istiyorum çünkü” dedi basitçe.

Gözlerimi kocaman açmıştım.

“Beni isteyemezsin,hem kardeşimin eski sevgilsisin,hem de kardeşime değer verdiğin belli.Ayrıca 2 gündür tanıdığın birini isteyemezsn,sevemezsin.Bu çünkü…”

Dudaklarımda kapanan dudakların sıcaklığını hissettiğimde susturmuştu beni.Bir süre böyle kaldı.Geri çekilmediğim için ceaaret bulmuş olacak ki üst dudağımı emmeye başlamıştı.Ben ise hiç bir tepki veremiyordum.Hareketleri hızlandığında ellerimi göğüsüne koydum.

Bunu bir tarafım isterken öteki tarafım istemiyordu.Dudaklarımı çektiğimde “ikinci sorum,Yeşim’le seviştin mi?”dediğimde suratını buruşturdu “off ama” dedi sinirle.Kaşlarımı çattığımda “evet” dedi tereddüt dolu bir ses tonuyla.Kafamı onaylamaz bir şekilde salladım.”Ne?Yalan mı söylemeliydim?” dedi alaycı bir tavırla.”Rahatlığına ölüyorum Atilla” dediğimde “Bende sana güzelim” dedi.

Etkilensemde göz devirdim.

Atilla demiştim ve o gülümsemişti.

“Tamam ikinci soruyuda cevapladığıma göre sıra bende” dedğinde tek kaşımı kaldırdım.Karşıma sırıtması beni sinirlendiriyordu.İşaret parmağımı gösterdim ve salladım.”Hayır,3 soru soracaktım.Sen tek bir şey yapacaktın.Anlaşma buydu” diyerek hatırlattım.Başını omzuna yatırdığında öksürdüm “üçüncü sorum…” durdum düşündüm.

Oyalamam gerekiyordu.Burdan sağ salim çıkmamız lazım.Hakan gelecek sonuçta.

“Kardrşimle sevişen benle olamaz.Piç misin sen?” diye sordum sinirle dudaklarını ıslattığında “Onunla sevişmedim.Sadece sevgiliydik.Senin aksine o zor biriydi” dediğinde Yaklaştım ve işaret parmağımla şakağını dokundum “aklını alırım,kes sesini” dedim.Arkamı döndüm.Kapıyı tekmelemeye başladım.

“Hakan!Kurtar beni!Bu hayvanla burda kalmak istemiyorum.Oksijeni bitirdi!” diye bağırdığımda kapı açıldı.

Hakan durmuş bana bakıyordu.Hızlıca yanından geçtim.Kapıdan çıktığımda telefon çalmaya başladı,erkrana baktım.Yeşim’di.Açtım ve kulağıma yasladım.”Acilen,Atilla’yıda al gel.” dedi ve suratım kapattı.Konum attığında sinirle bağırdım “Ey Allah’ım,sen şu kullarına beyin,akıl ver!” dediğimde Hakan “Ne oldu?” diye sordu.”Yeşim çağırıyor” dedim duygusuz bir sesle “iyi gidelim o zaman” demişti Atilla.Kaşlatım çatık bir şekilde ona baktığımda “bakıyorum gitmeye dünden razısın” dediğime.

Güldü.

Atilla güldüğünde zaman duruyordu.O kadar güzel gülüyordu ki sinir olsam bile insanı rahatlatıyordu.

“İnsan yaşattıklarını yaşamadan ölmez.”