EFTALYA 3.BÖLÜM

EFTALYA (3.BÖLÜM)

3.Bölüm

“Oyun bitti mi şahta piyon da aynı kutuya gider…”

HELİN YILMAZ
Sabah çok güzel uyuyordum ki kapı çaldı Ati sesleniyordu.

“Hadi Eftalya uyan artık.” dediğinde gözlermi açtım.Ne?Eftalya kim?

Bunu sesli bir şekilde sorduğumda “Çık yataktan söyleyeyim” dedi dün güzel geçmişti çok eğlenmiştik.Yataktan çıktım üstümü değiştirdim.Kapıyı açtığımda kapının önünde beni bekliyordu.”Eftalya kim?” diye sordum.Güldü.

Bir anda arkasını döndü ve merdivenlerden inmeye başladı.”Sana soruyorum” dedim arkasından aşağı doğru inerken.

“Önemi yok” dediğinde sustum.Dönüp arkasına bana baktı.Durdu.Tek kaşını kaldırdı “niye sustun?” diye sordu.”Önemi yok dedin çünkü” dediğimde gülümsedi.Kahvaltı sofrasına oturduk.Buradakilerin yarısı tuhaf bir şekilde bana bakarken,öbür yarısı umursamıyordu bile.Serkan alayla tek kaşını kaldırdı.

“Ati ne olduğunu artık bize de anlatacak mısın?” diye sordu.Dış kapının açılma sesi geldi.Hızla buraya doğru gelen adım sesleri ve Halil’i gördüğümde tedirgin oldum.

İnsan korkar mıydı babasından?

Ati beni sakinleştirmek istercesine sandalyeme kolunu yasladı.Halil dıygusuzca baktı.Bir adım ileriye atıldı “Hadi Helin yeterince kendini rezil ettin kızım,eve dönme vakti” dediğinde yüzümü iğrenircesine buruşturdum.Masadaki herkese baktım Halil haklıymış gibi bana bakıyorlardı.Ati’ye bakmayı es geçtim.”İsterse gelir,ama isteyeceğini zannetmiyorum” dedi Ati.Halil tek kaşını kaldırdı ve “kendisine soralım.Geliyor musun kızım?” dediğinde onaylamaz bir şekilde kafa salladım ve “Uğraşacak başka şeyin yok mu?Ben 19 yaşındayım” diyebildim zorlukla.

Ati pis bir şekilde sırıttı.”Gidiyoruz” dedi Halil.Ati hızlı ayağa kalkttı ve boğazından tuttu sertçe sıkmaya başladı.Sırtını duvara hızla yasladı.”Bana bak sen bu kızdan uzak duracaksın.Kemiklerini kıracağım senin.” dediğinde mimiklerime hakim olamadım.Hayranlıkla baktım.Umarım onu öldürüp katil olmazdı.

Yumruğunu suratına geçirdi.Hırpaladı.

Hakan’a döndüm.Baktım.”Müdahele etmeli miyim?” diye sorduğumda dalga geçer gibi güldü.Gözleriyle Ati’yi gösterdi “onu mu durduracaksın?” diye sorduğunda omuz silktim.Ayağa kalktım.Herkes şaşkınlıkla bakıyordu.Ati’nin kulağına yanaştım.

“Katil olursan bir daha beni göremezsin” diye fısıldadığımda hafifçe bana döndü ve gülümsedi.Tepki veremediğimde hızla sandakyeye geri oturdum.Kalbimin atışlarını duyuyordum.

Ati Halil’i bıraktı “Git burdan.Sakın bir daha seni Helin’in etrafında görmeyeyim.”dedi hırsla.

Doyduğumu söyleyerek kalkmıştım.Odaya gifip yatağa uzanmıştım.Kulaklığımı takmıştım ve “Sen Yoksun” dinlemeye başlamıştım.

Canım sıkılmaya başladığında kulaklığı çıkardım.Odadan çıktım.Ati’nin yanına gidecektim.

Konuşmaların olduğu yere başka bir odanın kapısına yaklaştım.Kapı aralıktı.Duyabiliyordum.”Sen bi tuhafsın.Helin geldiğinden beri” dedi Hakan.Ati sustu bir süre,”Hayır gayet normalim” dedi emin ama teredüt dolu bir sesle.”Ona “Eftalya” dediğini duydum.” dediğinde merakla dinlemeye devam ettim.Ati fısıldadı “Yeşim” dediğinde.Şaşkınlıktan ağzım açık kalmıştı.

Anlamadım?

Hakan’da şaşırmış olmalı ki “Ne,Ne alaka?” diye sormuştu.”Helin,Yeşim’in ablası” demişti tek nefeste.”Nereden biliyorsun?” diye sorduğunda “Yeşim söylemişti” dedi.Nefesimi tuttuğumu yeni farkediyordum.Yavaşça nefes verdim.

“Ati teker teker sorduturmasana,anlat şu işi oğlum” dedi merakla.”O giderken ona bir söz verdim.Ne olursa olsun ailesini koruyacağıma dair.” dediğinde dişlerimi sıktım.Hakan rahat bir şekilde konuştu “Heee,o yüzden Halil’i bıraktın” dedi.Sessizlik.

Odama gittim.Kapıyı yavaşça kapattım ve yatağa oturdum.Dediği her şeyi düşünmeye başladım.Sinirleniyordum.Nedenini bilmiyorum ama sinir bozucu.

Kapım tıklandığında öksürdüm normal davranmaya çalışarak “Gelebilirsin” diyerek seslendim.Kapı açıldı.Ati’ydi.Kapı aralığından baktı “Ne yapıyorsun?” diye sorduğunda engel olamayıp kaşlarımı çatmıştım.”Hiç bir şey yapmıyorum.İşin yok mu senin?Gitsene” dediğimde alaycı bir tavırla kaşlarını kaldırdı.”Kovuyor musun?” diye sordu.

“Senin evinde seni kovamam o yüzden ben gidiyorum” dedim ve ciddiyetle kalktım.Geçmek için onun önümden çekilmesi gerekiyordu.”Nereye?” diye sorduğunda kapı çaldı ve ikimizde dış kapıya baktık.Kapı çalma sesi…

Yeşim…

Ati’ye baktım kapıya bakıyordu ve yutkundu.Onun olduğunu biliyordu.KApı çalma şeklini bile mi ezberlemişti.Derinlerden kırıldığımı hissettiğimde gözlerim dolmuştu.Ati bana döndü.Gözlerimi gördüğümde bir sağ bir sol gözüme baktı.

Az sonra Yeşim “Oooo ablacığım,eski sevgilim Atilla” dediğinde damlayan gözyaşımı hızla sildim.Yeşim’e döndüm ve gülümsedim.

Eski sevgilim Atilla.

“Yeşim” diye mırıldandım mutlu bir şekilde.Mutlu muydum?

Bilmiyorum.Aklım karışık.

Yeşim hızlıca söyledi.”Çıkmam gerekiyor çok işim var” dedi güldü ve çıktı.Ne yapmaya çalışıyor o?

Ati’nin yanından hızla geçtim aşağı inmeye başladım.Ati arkamdan gelip beni durdurmaya çalıştı.Kapıya ulaştığımda Hakan yukarıdan bakıyordu Ati belimden tutum sırtımı kapıya yasladı.O ana dek ağladığımın farkında bile değildim.”Özür dilerim” bilmediği bir nedenden dolayı özür diliyordu.

Saçmalık.

“Gideceğim,bırak!” diye bağırdığımda,bıraktı.

Gitme dercesine bakıyordu.

İlk defa bir yerden kendi isteğimle tek başıma gitmiştim.

Öylece,hiç düşünmeden.Bana bunu yaptıran neydi?

Whatsapp Kanalım :) https://whatsapp.com/channel/0029Vb802Uk3wtb88yCPuf3j