EFTALYA 1.BÖLÜM

EFTALYA (1.BÖLÜM)

1.Bölüm

Herkesin bir sonu vardır ama herkesin sonu farklı biter

HELİN YILMAZ

Soğuktu.Burnumun kırmızı olduğunu hissedebiliyordum.Alev bir telefonu kapatamamıştı.

Alev cırladığında telefonu kapatmamak için zor durdum.”Bak var ya o babanı geberteceğim yeter ya!Sen bunları yaşamak zorunda değilsin.” dediğinde “Alev lütfen” diye mırıldandım.

Son anda Melis’inde bu konuşmaya katıldığını gördüm.
Neşeli bir sesle “Ne yapıyorsunuz?” diye sordu.Evin kapısına baktım.Birazdan içeri girecektim ve tüm cehennemim yine başlayacaktı.

Ben düşüncelerime dalarken Alev’in sesiyle düşüncelerden sıyrıldım.Alev “Yedi,yirmi dört onlasın Melis” dedi sinirle.

Alev AK yıllardır arkadaşımdı.Kötü niyetli,ama iyi niyetli bir insandı.İsmi gibi kızıl saçlı,kahverengi gözlü bir kızdı.

Melis”Ama çok tatlı” diyetek harfleri uzattığında “Eniştemiz ne yapıyor?” diyerek dalga geçtim.Alev “Ben Mustafa’ya “enişte” demem” diye bağırdığında telefonu biraz kendimden uzaklaştırdım.

Bugün biri bana “Ya kölesi ol,ya kölen olsun” dedi.Şimdi içeri girsem bıçağı alsam öldürsem.Babamın katili olurum.Ama yapmazsam kendi katilim olurum.Bilemiyorum ama ben bundan çok yoruldum.Altın sarısı saçlarımı geriye attım.”Ben eve geldim.Ararım sizi,şimdi kapatıyorum” dedim.Melis “Helin bende kal bugün,o eve girme” dedi yatıştırıcı bir sesle.

Melis SANCAR,arkadaşımdı.Severdim.Ciddi bir ilişkisi vardı.Yeni tanıyordum.Ama o beni az çok tanıyordu.Yaşadığım şeyleri biliyordu.

“Bir şey olmaz,direkt odama gireceğim” dedim emin bir sesle.Bugün son gün,bu iş bugün bitecek.”Hadi” dedim ve telefonu kapattım.Anahtarla içeri girdim.Adım seslerini duyabiliyordum.Babam olacak adam içerden geldi ve “Şirket için arkadaşım ve oğlu gelecek” dedi.Kafasını telefondan kaldırdı.

Bir dakika buraya mı?Halil YILMAZ’ın bu değerli evine hiç kimseyi sokmadığı evine birileri mi gelecekti?
Beni baştan aşağı süzdüğünde gözlerinin parlamasıyla midem bulanmaya başlamıştı.Son bir haftadır yaptığım gibi odama yol alıyordum ki “Misafirlerimiz gelecek,eğer yapmaman gereken bir şey olsursa sonunu biliyorsun” dedi.Odama girdim ve kapıyı kilitledim.

Umarım bir gün üvey babam çıkarsın.

Ayakkabıllarımı çıkardım.Kendisi zengin olduğu için ayakkabılarını çıkarmıyordu ben bu odaya girerken çıkarırdım.Ben kendimden böyle öğrenmiştim.Aynanın karşısına geçtim.Beyaz çoraplarıma,bol siyah eşorfman altıma ve beyaz bol tişörtüme baktım.Uzun sarı saçlarıma baktım.Mavi gözlerime baktım.Gamzelerime bakmak için gülümsedim.Gözlerim doldu.Kirliydim.

Saçlarım.Çektiği,canımı en çok yaktığı saçlarımdı.

Odamın içindeki öteki kapıyı açtım ve banyoda dolaptaki makası aldım.Bu sefer banyıdali aynanın karşısında durdum ve makası açtım.Son kez kandime baktım.

Bugün değişeceğim.

Makasla upuzun saçlarımı kesmeye başladım.
Artık çenemin hizasındaydı.Ağladığımın yeni farkına varmıştım.Gözyaşlarımı sertçe sildim.Makası yere fırlattım.Dış kapının zili çalmıştı.

Kapı açıldı.Bir adamın sesi geldi.Odamdan çıktım.

Tüm gözler bana dönmüştü.Halil saçlarıma baktı.”Kızım Helin” dedi.Gülümsedim.Halil esmer çocuğu gösterdi “Atilla ve babası Serkan”dedi ve içeriyi gösterdi.

Saçı sakalı ak bir adam Serkan’dı ve uzun boylu esmer,kahverengi gözlü çocukta Atilla’ydı.

Esmer çocuk tekli koltuğa oturmuştu.Öteki adam babamla sigara içmek için balkona çıkmıştı.

Ben ise ayakta duruyordum.Kendimi bilmediğim bir nedenle kötü hissediyorum.Huzursuzdum.

Atilla denen çocuk beni süzmeye başlamıştı.

“Çocuk” diyorum ama bence benden büyük.Bilemiyorum.Aklımı karıştırıyor.

Dikkatlice bakıyordu.Sanki bir açık bir eksik arıyordu.Yeterince eksiktim.

Saçlarımda durdu.Nefesimi tuttum.Canım yandı.
“Helin ne demek?” diye sordu çekici bir sesle.

“Yuva demek” dedim.

Yuva.Olmadılar,olamam.

"Ati bende" dedi soğuk bir sesle. "Yani sen 'Ati' de. Tam adım Atilla GÜNDOĞAN" dedi.

Onaylayarak kafa salladım.

"Halil seni neden sır gibi saklıyor? İsmini bile bilmiyorduk" dedi merakla.

"Ben konuşulmuyorum yani" diyerek konuyu dağıtmaya çalıştım.

"Hayır, sadece Halil'in bir kızı olduğunu biliyoruz" dedi. Telefonum çalmaya başladığında ekrana baktım.
Alev'le Melis arıyordu. Kafamı kaldırıp Ati'ye baktım. Gözünü kırpmadan bana bakıyordu. O an bir duygu hissettim.

Umut.

Eğer Ati'ye anlatırsam bana yardım edebilme olasılığı yüksekti.

Etmezse kendim kurtulurum. Öldürerek."Açsana" dedi gözleriyle telefonu işaret ederken. Açtım ve kulağıma yasladım.Alev hemen "Kardeşim!" diye bağırmıştı.Bana "Alev'i 3 kelimeyle anlat" deseler "Bağıran, bağırttıran, bağırmak" derim. Çıldırtır.

Melis burada olup olmadığımı anlamak için "Helin" diyerek mırıldanmıştı.

"Buradayım. İyiyim" diyerek meraklarını gidermiştim.
Bu sefer meraklanan kişinin Ati olduğuna emindim.
"Sana dokundu mu?" diye sordu Alev.

"Hayır, şuan pek müsait değilim" dedim. Melis "O orada mı? Ne oldu?" diye sordu.

"Ben kapatıyorum" dedim endişeyle. "Tamam" dedi ikisi de aynı anda. Kapatıp Ati'ye baktım. Aklımı başımdan alacak bir şekilde bakıyordu.

Eminim Halil görse boğazına yapışırdı.

Halil. Babam. Her gün hakkımı alan babam.

"Babanla mı yaşıyorsun?" demişti. "Evet" dedim. "Kaç yaşındasın?" diye sormuştu bu seferde.

“19” demiştim kısaca.Bekledim.Çok rahat görünüyordu.”Sen kaç yaşındasın?” diye sordum.

“21” dedi.Durdu,aklına ne geldiyse tek kaşını kaldırdı.Son derece yakışıklıydı.”Baba parası yiyorsun demek” dedi emin ama sorgular bir ses tonuyla.Gerginlik ve alayla “Kendini herkes gibi zannetmemelisin” dediğimde.İki kaşınıda kaldırdı.”Benim baba parası yediğimi nereden biliyorsun?” diye sordu.Rahatlığı kafayı yedirtirdi.Ben ise ne kadar rahat olmaya çalışsam daha çok geriliyordum.

Konuyu değiştirmeye çalışarak “Babanla kalıyor musun?” diye sordum.”Evet” dedi devam etmemi istercesine.”Hâlâ adam olamamışsın desene” dedim alayla.Güldü.İki yana kıvrılan dudaklarını gördüğümde içim ısınmıştı.Gülüşlerinin arasında “Sondaki ağır oldu sanki” dediğinde utanç hissiyle “yalan mı?” diye atladım konuya.”Babam öyle desede beni daha tanımıyorsun Helin’ciğim” dediğinde tek kaşımı kaldırdım “Helin’ciğim derken?Ben senin nereden Helin’ciğin oluyorum?” diye sordum.

"Tamam,sakin ol.Bir şey demedim”dediğinde onaylayarak kafa salladım.

“Tamam düzgünce tanışabilir miyiz?” diye sordum.Ciddileşerek kafa salladı.

“21 yaşındayım,baba parası yemiyorum.Kendi paramı kazanıyorum.” dedi.Onaylayarak kafa salladım.”Ben 19 yaşındayım.Biraz onun parasını yiyorum.Üniversitede okuyorum henüz.Hee bir de piskoloji okuyorum.” dediğimde gülümsedi.

“Neden “onun” dedin?” diye sorduğunda “öyle olması gerekiyor Atilla’cığım” dedim.Dişlerini sıktığı çenesinden belli oluyordu.”İsmimi söylemene gerek yok”dedi dişlerinin arasından.

“Neden?” diye aordum hiç düşünmeden.Bakışları anında değişmişti.

“Bana annem derdi “Atilla”.Öldü o.Değer verdiğim kişiler bana tam adımla seslenebilir” dediğinde tepki verememiştim.

Sadece gözlerine baktığımda kafasında bir şeyleri netleştirmiş gibi “babam öldürdü.” dedi.Nefes dahi alamamıştım.

Babamızdan yaralıydık.Babasından yaralıydı.Babamdan yaralıydım.

“Demek ki tek kötü baba bende yokmuş” diye mırıldandığımda hızla kaşlarını çattı.”Ne Halil abi mi?O iyi biri.” dediğinde nasıl baktıysam.”Değil mi?” diye sordu.

Gözlerimi kıstım.”Değil” dedim.Gözleri saçlarıma kaydı tekrar gözlerime baktığında “Nasıl?” diye sordu.”Kötü biri o” dediğimde devam etmemi bekledi.”Bana…” diyerek söze girdiğimde içeriden Halil ve Serkan geldi.”Hadi sofraya geçelim” dedi Halil.Ayağa kalktım.En başa Halil,sağına Serkan onun yanına Atilla.Ben ise Halil’in solunda oturmuştum.

“Eee Helin oğlumla tanıştın mı?” diye sorduğunda onaylayarak kafa salladım.

Halil lafa girdi.”Ati evlilik var mı?Kız var mı?” diye sordu.”Yok abi” dedi.”Helin sende var mı biri?” diye sorduğun Serkan,Ati kafasını kaldırıp baktı.

“Aaa ben kızımı kimseye vermem” dedi Halil.Ati bir süre baktı.Kafasını tavağa eğidi.Geri kaldırdığında kaşları çatıktı.Saçlarıma baktı.Halil’e baktı.Anlamıştı.

Gözlerime öyle bir baktı ki inanmak istemediğini gördüm.

“Niye lan?” diye mırıldandığında herkes Ati’ye bakıyordu.Utanmıyordum.Şimdi söylese belkide kurtulacaktım.

“Anlamadım” dedi Halil.Yüz ifadesini düzeltti Ati.Halil’e bakt “ben bir dışarı çıkmalıyım.İzninizle” dediğine gözlerim doldu.

Buradan kurtulamayacak mıyım ben?

“Bende lavaboya gitmeliyim” deyip kalkmıştım.Hızla lavaboya girdim ve kapıyı kilitledim.Aynanın karşısında durdum ve kendime baktım.”Seni kimse kurtarmayacak Helin.Sen kendin kurtulacaksın.” dedim ve damlayan bir kaç yaşı sildim.

Kapıyı açıp çıktım.Yemek masasına geri döndüğümde herkes kalkıyordu.”Anlaşabildiğimize sevindim Halil” dedi Serkan.Ati hiç yüzüme bakmamıştı.Öylece çıkıp gitmişlerdi.Odama girip hızla kapıyı kilitlemiştim.5-10 dakika olmuştu.Halil’in telefonunun çaldığını duydum.Dinlemeye başladım.”Ne demek şirket yanıyor!” diye bağırdı.”Geliyorum dur!” dedi kapının açılma ve kapanma sesi bir olmuştu.

Kaçamazdım,kaçsam bulurdu.Bu gece onun işi bitecek.Onu öldüreceğim.

Odamdan çıkıp mutfağa yol aldığımda telefonuma mesaj gelmesiyel hızla ekrana baktım.
"Dışarıdayım.” diye bir mesaj.

Hızla camdan aşağı baktığımda Ati’yi görmemle büyük bir heyecan yaşamaya başladım.

Hızla aşağı indim.Arabaya yaslanmıştı.Saçları dağınıktı.Gözleri kırmızıydı.Gülümsediğimde.Gülümsedi.Batan güneş ışığının altında son derece karizmatik gözüküyordu.Aklımı başka yerlere çekmeye çalışırken aklıma bir soru geldi.

“Senin burada ne işin var?” diye sordum.”Sana yardım etmeye geldim” dediğinde ağlama isteğime hakim olarak.”Peki,nasıl yardım edeceksin?” diye sordum.Biraz yaklaştı.Dudakları sinsice kıvrıldı ve “kaçıracağım” dedi emin bir sesle.

Kıkırdadım.Anlayamadığım bir duyguyla baktı.Arkasındaki kapıyı açtı “bin bakalım” dedi.Teredüt dahi etmeden bindim ve binerken “Nereye?” diye sordum.Kapıyı kapattı ve şoför koltuğuna oturup,arabayı çalıştırdı.

“Görürsün” dedi.Onaylayarak kafamı salladım.Ona güveneceğim.Bana yardım edeceğini söyledi.

“Halil seni öldürecek” diye mırıldandığımda.”Görürüz,kim olur,kim kalır” dedi ciddi bir şekilde.

Dışarı bakmaya başladım.

“Rüzgar mumu söndürür,ateşi alevlendirir…”

Umarım beğenmişsindir :)