Bir Malfoy Uyarısı.

Hogwarts bahçesi bugün oldukça sakindi.Hermione, Harry, Ron ve Diana elma ağacının altında oturuyordu. Ron her zamanki gibi saçma espriler yapıyor, Harry okuduğu kitaptaki eski büyülü eserlerden bahsediyordu. Hermione ve Diana onları dinleyip gülüyordu.

Hermione, arkadan gelen ayak seslerini fark edince duraksadı.“Arkanıza baksanız iyi edersiniz,” dedi alçak bir sesle.

Hepsi birden arkasını döndü. Gelen kişiler belliydi: Draco Malfoy, Blaise Zabini ve Pansy Parkinson. Draco’nun dudaklarında alaycı bir sırıtış vardı.

“Ne o, Black,” dedi umursamaz bir tonla.“Hemen arkadaş edinmişsin. Hızlı bir başlangıç olmuş.”

Diana kaşlarını çattı. Ron öne çıkıp Draco’ya sertçe baktı.“Defol buradan, Malfoy.”

Ama Draco Ron’u umursamadı bile. Bakışları Diana’ya kilitlenmişti.

Diana ayağa kalktı ve birkaç adım atarak Draco’nun karşısına geçti.“Bir şey mi istiyorsun, Malfoy?”

Draco’nun gülümsemesi genişledi.“Hayır,” dedi sakince.“Sadece bazı soyadlarının insanı nereye sürüklediğini merak ediyorum.”

Hafifçe başını yana eğdi.“Black’ler mesela… özgürlükle pek arası iyi olmayan bir aile.”
Diana bir an donup kaldı.

Harry arkasında yumruklarını sıktı; eklemleri beyazlaşmıştı. Ron dişlerini sıkarak Draco’ya bakıyordu. Hermione bir şey söylemek istedi ama ortamı daha da germekten korktu.

Draco bir adım geri çekildi.“Geçmişinle yüzleşmenin ne kadar süreceğini merak ediyorum,” dedi soğukkanlı bir sesle.“Keyfini çıkar. Bu huzur uzun sürmez.”

Arkasını dönüp uzaklaştı.

Diana olduğu yerde ayakta kalakaldı.Ailesi söz konusu olduğunda, içinde yükselen öfkeyi bastırmak her zamankinden daha zordu.