4.Bölüm

Karşıdan Elena'nın geldiğini görünce birbirimizden biraz uzaklaştık. Elena yine otuz iki diş sırıtarak bize doğru geldi ve "Romantik anınızı bozmak istemezdim ama artık hazırlanmanız lazım." dedi. Bunun üzerine biz de oturduğumuz yerden kalkıp saraya doğru yürümeye başladık.Saray koridorlarında ordan oraya koşuşturan bir sürü insan vardı.

Düğün sarayın en üst katındaki balo salonunda yapılacaktı. Salonun bazi köşelerinde balkonlar vardı. Yüksek bir yerde oldunuz için ordan şehiri görebiliyorduk.

Ben kendi odama, Alvaro ve Elana da kendi odalarına gittiler. Önce güzel bir duş aldım ve ondan sonra dolaptan bugün için diktirdiğim elbiseyi çıkardım.
Aslında tam elbise değildi. Yine benden beklenen şekilde koyu yeşil boynumu ve kollarımı kapatan, göğüs kısmında ufak bir dekoltesi, dizlerimin bir tık daha üstünde biten ve vücudumu tamamen saran hoş bir kıyafetti. Omuz kısımlarında ejderha pullarından omuzluklar vardı. Dirseğimden elimin orta yerine doğru uzanan siyah eldivenleri taktım. Kemerden arkaya doğru bir kumaş iniyordu. Son olarak dizimin azıcık yukarisinda biten botlarımı da giydiğimde geriye sadece saçım kalmıştı.

Saçımın bir kısmını alarak küçük bir topuz yaptım ve üzerinde büyük, altın bir ejderha semboli olan tokayı topuzun içerisinden geçirdim. Tokanın yanlarında aşağı doğru uzanan iki tane altın zincir vardı. Dudağıma vişne çürüğü renginde bir ruj sürdüğümde hazırdım. Ben aynadan kendime bakarken odaya Elana girdi.

Üstünde altın sarısı, ince askılı, ufak bir göğüs dekoltesi olan salaş bir elbise giymişti. Elbisesi kat kat ve uçuş uçuştu. Kızıl saçlarını iki yandan sıkı sıkı örmüstü. Örgülerinin arasında sallanan altın renkli, her birinde farklı bir sembol olan tokalar vardı. Yüzüne çok fazla makyaj yapmamıştı. Sadece gözüne sari ve turuncu renklerde far sürmüştü. Beyaz sandaletleri ile adeta bir peri kızı gibiydi. Carlos'un onu görünce ne yapacağını merak ediyorum. Elana "Artık gitmeliyiz Carlos ile Alvaro çoktan gittiler bile." diyince bizde odadan çıkıp salona doğru yola koyulduk.

Koridorda ilerlerken karşıdan gelen Mateo ve Francisco'yu gördük. Francisco bana doğru dönüp "Valeria bu gece ablanı son görüşün neler hissediyorsun" deyince sinirle ona doğru döndüm. Nasıl olmami bekliyorduki?

"Biliyor musun bir yandan seviniyorum çünkü artık tek kız benim." dediğimde bunu beklemiyor olmalı ki şaşırarak baktı. Mateo ise büyük bir kahkaha attığında Elenada ona katıldı. Onlara dönüp "Goygoyu sonraya bırakalım lütfen bugün ablam evleniyor, daha güzel bir gün var mı sizce?" dedim. Ben bunu söyleyip önden giderken Mateo hızla yanıma gelip kulağıma eğildi. "Bence Alvaro ile evlendigin gün daha güzeldir." dediğinde şaşırarak ona baktım.

Bu samimiyet de nerden gelmişti. Bana bakarak ağzını çok az oynattı. Sesi duyulmadı ama "Özür dilerim." dediğini anlamıştım. Ne için özür dilediğini anlamak için filozof olmaya gerek yoktu. Yıllar önce olan o olay için özür diliyordu. Uzun zamandır bu zamanı bekliyordum ben. Arkamızdan gelen Elana ve Francisco'ya bakıp "Siz gidin. Bizde arkanızdan geliyoruz." dediğimde Elana şaşkın bir halde bana bakıyordu. "Mateo benden bir kaç meslek sırrı öğrenmek istedi de. Değil mi çaylak?" diyerek Mateo'ya doğru döndüm. Bunu beklemediği her halinden belliydi.Ama çabuk toparlandı. Mateo da Francisco'ya dönüp "Hadi gidin meslek sırrı bu, öyle her yerde paylaşılmaz bilmiyor musunuz?" dediğinde Elana da Francisco da hayretle bize bakıyorlardı. Çünkü ikiside gerçek hikayeyi biliyorlardı. Şaşırmışlardı. Hemde fazlasıyla. Fakat karşı da çıkmadılar. Onlar gözden kaybolur kaybolmaz Mateo bana doğru döndü.

"Biliyorum, geçmişte sende derin bir yara açtım farkındayım. Ve bunu şimdi değil uzun zaman önce demem gerekiyordu, bunun da farkındayım. Ama işte çocuk aklı özür dilemek çok acizce gelmişti. Asıl acizce olan ise benim bunu şuan yapıyor olmam. Özür dilerim Velaria, çok özür dilerim. Bunun için geç kaldım ama yeniden başlayabilir miyiz? Yeniden eski günlerdeki gibi yine bir grup olabilir miyiz?" dediğinde açıkçası şaşırmıştım. Evet özür bekliyordum ama böylesine bir özür, heleki ondan beklemiyordum.

Ona doğru yürüyüp sıkıca sarıldım. O da buna sevinmiş olmalı ki karşılık verdi. Kulağıma eğilip "Teşekkür ederim." demişti. Tam geri çekileceğim sırada arkamda Alvaro'nun sesini duydum.

"Ne tatlı bir yeniden buluşma." dediğinde korku ile ona döndüm. Ama o korkularımı hissetmiş gibi bana doğru yaklaşıp elini belime doğru atıp beni kendine çekti. "Merak etme yanlış anlamadım. Bugün Mateo bunu yapacağını söylemişti zaten." dediğinde şaşkınlıkla bir ona birde Mateo'ya baktım. Mateo bu sefer ikimizi de karşısına alıp "Yeniden bir başlangıç yapmak istedim. Sonuçta artık akrabayız öyle değil mi?" dedi gülerek." Alvaro Mateo'ya elini uzatarak "Tekrardan hoşgeldin kardeşim." dedi. Bu hareketini bende yaptım. Mateo'ya elimi uzatıp "Gruba tekrardan hoşgeldin." dedim.

Evet, artık tekrardan bir gruptuk. Bu güzel bir şeydi. Çünkü o benim sırdaşımdı. Bir derdim olduğunda ilk ona anlatmıştım. Alvarodan hoşlandığımı bile...

Solana hep beraber girdiğimizde gözlerim ilk Carlos'u buldu. Bize şaşkınlıkla bakıyordu. Ona Elana ile birlikte balkona gelmesini söyledim. Balkona çıktığımızda Alvaro, Mateo, Mary, Mariposa, Francisco oradaydı. Bizde girince biz anlatmadan hikayeyi çözdüler. Ablam "Ay yoksa yeniden bir grup musunuz artık?" dediğinde Mary "Öyle görünüyor." diyerek onu onayladı. Bu sefer Elena söze girdi. "Geçmişte olanları biliyorum lakin bir şeyi çözemiyorum. Neden Mateo sana öyle bir şaka yaptı ki?" dediğinde hepimiz Mateo'ya doğru döndük. Bir açıklama bekliyorduk. Ve Mateo "Sanırım her şeyi en başa alıp anlatmanın zamanı gelmiş." dedi.

"O zamanlar daha 15 yanındaydık, çocuktuk. Abim ve Mariposada hâlâ gizli saklı buluşuyorlardı. Ve bir gün bizleri de tanıştırmak istediler ki bu yüzyıllardır düşman olan iki krallığın çocukları gelecekte barış getirsinler. Bir yerden sonra her buluştukların da bizi de götürürlerdi, Elena." dediğinde Elana'ya odaklanmış hikayeyi anlatıyordu.

"Çocuk aklı Valeria'ya şaka yapmak istemiştim. Söz arasında Alvaro boş bulunarak Valeria'nın karanlıktan korktuğunu söylemişti. Bende bunu kullanarak şaka yapabileceğimi düşündüm. Abim ve Mariposa'nın buluştuğu yerin yakınında eski püskü bir ev vardı. Orayı kullanma kararı aldım. Ama bir şeyler ters gitti işte. Maryden Valeria'yı eve getirmesini istemiştim. Valeria eve girdiği anda arkasından kapıyı kilitleyip gittim. Bir süre sonra geri açacaktım ama kapının kilidini açmama rağmen açılmamıştı. Bu sefer bende paniklemeye başlamıştım çünkü Valeria bana çok güveniyordu. Bende ona tabi. Kapıyı alamayınca Carlos ve Alvaro'ya söyledim. Birlikte Kapıyı zorlayın kapı açılmıştı. Ama Valeria'nın çok korktuğu belliydi. Ona yaklaşıp sakinleştirmeye çalıştığımda o benden kaçıp Alvaro'ya sarılmıştı."

"Bir süre sonra abim ve Mariposada gelmişti. Onlarda bu yaptığımın çok yanlış olduğunu söylediler. Haklıydılar. Ama diyorum ya çocuktuk diye o zaman bu yaptığımın bu kadar kötü bir şey olabileceğini kavrayamadım. Ve bu olaydan sonra bir daha da görüşmedik. Bu zamana kadar yani." dedi son dediği şeye gülerek.

Bir süre kimse konuşmadı. Ve bu sessizliği Francisco bozdu.

"Evettt herkes arasındaki meseleyi çözdüğüne göre biz kaçalım." dedi. Ablam ve Francisco gittiler. Geriye altı kişi kaldık. Sonra Elena gidip Mary ve Mateo ile bir şeyler konuşmaya başladı bir köşede. Diğer köşede ile Alvaro ben ve Carlos vardık. Carlos bana dönüp "Vay be yeniden beraberiz he?" dediğinde kafa salladım.

Alvaro bana dönüp "Pekala yeter bu kadar oyalandığımız." diyip elimden tutup beni kendine doğru çekti. "Bu güzel prenses benimle dans etmek ister mi acaba?" dediğinde gülerek ona baktım. Cevap vermek yerine elinden tutup piste doğru çektim. Ellerini belime sardığında bende kollarımı boynuna doladım.

Bir süre sonra Carlos ve Elenada dans etmek için piste geldiler. Bir yanımızda ablam ve Francisco bir yanımda ise annem ve babam vardı. Kısa sürede herkes dans etmek için piste doğru geldiler.

♤♤♤

Düğün bitmişti. Geriye etrafı toplayan hizmetliler ve biz kalmıştık. Ablam ve Francisco balkondan manzarayı seyrediyor; annem,babam, Kral Lucas ve Kraliçe Julia ile bir şeyler konuşuyordı. Mateo ve Maria kenarda masallardan birinde oturmuş etrafi izliyorlar, Carlos ve Elena ise neredeydier bilmiyorum ama ben bunları düşünürken kapıdan içeri girmişlerdi.

Hemen arkalarından bir asker geldi ve yüzü hiç de iyi hır şey için geldiğini söyleniyordu. Asker "Kral Andres, bu mektup size efendim" diyerek mektubu babama verdi. Babam mektubun üzerindeki mührü görünce dehşete kapıldığı çok belliydi. Ne olduğunu anlamak için yanına gittiğimde niye dehşete katıldığını anlamıştım.

Gelen mektup Quesada krallığındandı. Onlarla 5 yıl önceki barış anlaşmasından sonra ne görüşmüştük ne de bir mektup gelmişti.