Birinci Bölüm

Cielo adasından ayrılıp geleneğin yıllardır devam ettiği o adaya varmalarının üzerinden yalnızca birkaç dakika geçmişti. Cielo adasındaki kabilelerin adı sanı duyulmamış bu adayı ilk kez ziyaret edenler oldukları ve gizlemek amacıyla da ismini koymadıklarını söylemek tuhaf ama doğru olacaktır. Yıllardır geleneğin devam ettiği, neredeyse Cielo adasının kabilelerindeki kişilerin çoğunu ağırlamış, şimdi de kıyılarına ulaşmış olan dört genci ağırlayacak olan bu ada kıyılarına ulaşmış bu dört bireyi başarılı olmaları durumunda aynı şekilde uğurlayacak, başarısız olmaları durumundaysa bir kişi eksik olarak yuvaları olan Cielo adasına geri dönüşlerine şahit olacaktı.
Üçü erkek biri kız olan bu dört gencin bulundukları kabile ve sahip oldukları isimler şu şekildeydi; Esfera kabilesinden Osera, Stern kabilesinden Warren, Massina kabilesinden Carja ve Solis kabilesinden Zelda.
***
Üzerine bastıkları toprak başlarda ten rengini andırır bir renge sahip olsa da ileriye doğru bakıldıkça rengi daha bir koyulaşıyor ve üzerini yemyeşil otlar ve çimenlerle kaplanmış olarak görünüyordu. Etrafta bulunan ağaçlar ise ilerlemeyi engelleyecek kadar olmasa da oksijeni yeteri kadar sağlayabilecek miktarda adayı kapladığı görülüyordu. Adada yaşayan hayvanlara gelince, etrafta fark edilebilecek tek ses yalnızca birkaç adet kuştan duyulanlardı onun dışında etrafta diğer adalardan farklı olarak göze çarpan bir şey olmadığı söylenebilirdi.
Gençler etrafa bakınmayı sürdürdükleri sırada Massinalı genç Carja yolculuk boyunca bir an olsun kesilmemiş olan sessizliği ilk kez bozarak konuştu,

-bahsettikleri ahşap ev buralarda olmalı, Oseraya doğru döndü, Osera…

-Hallediyorum.
Osera, Esferalıların her birinin sahip olduğu ve bir yeri veya bir kişiyi bulmalarında kendilerine yol gösterdiğine inandıkları, sade ama bir o kadar da büyüleyici bir yerleştirme yerinin üzerine sabitlenmiş ve kullanılmaya başlayıncaya dek şeffaflığını koruyan, küreyi eline aldı. Kullandığı anda ise gözleri kürenin şeffaflığı kadar ince bir görüntü aldı ve ilerlemeye başladı kalanlar ise arkasından devam ettiler.
Her şey normal bir biçimde devam ediyordu, etrafta duyulan tek ses ilk geldikleri anda olduğu gibi birkaç adet kuşun sesiydi. Bu ses arada bir yükseliyor, birdenbire alçalıyor ve aniden yok olurmuşçasına susuyordu tam bu sırada Carja adada farklı bir güç dalgalanmasını hissetmeye başladı. Bu güç dalgalanmasını bulmak için etrafına bakındığı sırada gücün nereden geldiğini hissetmeye başlamıştı fakat tam emin olduğu tarafa odaklandığı sırada Zelda araya girerek odağını kaybetmesine sebep olduğu anda konuşmaya başlamıştı bile,
-sorun nedir?
Dikkati dağılmasına rağmen gücü hissetmeye devam etmesinin üzerinde bıraktığı etkiyle Carja, sesinde dalgın bir ifade taşıyarak cevap verdi,
-Ben sadece… Sanırım farklı bir gücün varlığını hissediyorum ama tuhaf bir şekilde fazlasıyla tanıdık geliyor…

-teknik olarak gücün bizim güçlerimizle bağlantılı ve burası adı sanı duyulmamış bir ada burayı yalnızca Cielo adasındaki kabileler biliyor ve onlar kuralları biliyorlar, yani burada bizden başkası olamaz hissettiğin güç muhtemelen bizim güçlerimizden biridir endişelenecek bir şey olmadığına eminim.

Konuşarak sözünü kesen kişi Warren’dı ve farklı bir adaya gelip kendi evleri olan Cielo adasından ayrılıp ne kadar süreceği bilinmeyen bir süre için buraya gelmelerine rağmen o diğerlerinin aksine daha sakin davranıyordu. Onun sakinliğine rağmen Carja varlığını hissettiği gücün yine de adada bir yerlerde olduğunun farkındaydı ve Warren’nın söylediklerine rağmen içindeki tedirginlik hissi varlığını sürdürüyordu. Neden olduğunu anlamadığı bir anda bunu açığa vurmak istercesine konuşmak için ağzını açtı fakat tam bu sırada Osera’nın sesi duyuldu,
-Onu buldum!
***
Karşılarında duran ahşap ev tıpkı Cielo adasından ayrılmadan önce kendilerine söylendiği gibiydi; etrafı ağaçlarla kaplı fakat önü eğitime uygun bir biçimde açık ve genişti. Yılların getirdiği onca şeye rağmen varlığını ve işlevselliğini korumaya devam ettiğini gösteren bir görüntüye sahipti ayrıca tek katlı ve içinde pek bir şey barındırmadığı göz önünde bulundurulunca burasının onları yalnızca ’olası bir doğal felaket’ ten koruma amacıyla orda bulunduğunu düşünmek doğru olacaktır. Geleneğin kurallarına göre yanlarında hiçbir eşya getirmemeleri gerektiğinden yerleşmek için zaman harcamadılar fakat içeriye, pek bir eşya bulunmadığını bildikleri halde, yine de baktıkları anda yalnızca geceleri dinlenebilmeleri için dört adet yatak ve gençlerin kendi aralarında hazırladıkları belli olan oyulmuş bir kütük göze çarpıyordu. Carja bu kütüğün olduğu yere doğru gittiğinde başarı ve başarısızlık olarak bir çizgi halinde ortadan ayrılmış olduğunu fark etti. Her biri içinse uygun olan yerin altına birer çizik atılmıştı. Başarısızlığın olduğu kısımda göze çarpan çizgiler başarının sahip olduğu kadar fazla değil fakat ona yakın durumdaydı. Carja gayriihtiyari bir biçimde başarısızlığın altına atılmış olan çiziklere doğru elini götürdü tam bu sırada arkasından tekrardan Zelda’nın sesini duydu
-onlardan biri olmamakta kararlıyız ve başaracağız da bundan eminim. Hadi, Warren Cielo adasından gizlice birkaç yemiş getirmeyi başarmış eğer yetişmek istiyorsak acele etmeliyiz.
Gülümsedi ve arkasına dönerek kapıya doğru ilerledi ardından kapıyı açarak çıktığı anda kapı arkasından açık kalmıştı. Sesler içeriye doğru birikmeye başladığı anda Carja ayağa kalkmış ve üzerinde çiziklerin olduğu kütüğü de geride bırakarak seslerin geldiği yönde ilerlemişti bile.