Bölümler 3Şu an: 2. BÖLÜM / Asit Denizi
- 1 GİRİŞ185 kelime
- 2 1. BÖLÜM / Eski Yoldaş415 kelime
- 3 2. BÖLÜM / Asit Denizi2.613 kelime · Okuduğun bölüm
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Kutlama ateşinden yayılan is sokağı sarmışken dört katlı eski binanın çatısında bile zar zor nefes alabiliyordu Atena. Aramalar başlayalı daha birkaç dakika olmasına rağmen halk suçlulardan kurtulacakları için eğlenceyi şimdiden başlatmıştı.
Askeri üslerde, rütbeler arası hiyerarşinin ne kadar güçlü olduğunu, ölümcül hastalıkların kol gezdiğini ve ringlerde ölümün serbest olduğunu herkes bilirdi. Ve buna rağmen, suçlular yeteneklerine göre ordudaki yerlerini aldıkları için Marosa Kanunlarına göre bu, en ağır ceza bile sayılmıyordu.
Atena'ya göre ise ordu yapısında ciddi eksiklikler vardı. Askeri sistem: Kaplanlar, Kartallar, Yunuslar olmak üzere üç katmana ayrılıyorsa her iki veya üç grubun da özelliklerini taşıyanlara ne oluyordu? İnsanın olağanüstü karmaşık doğası ve bireysel farklılıları üçe ayrılacak kadar basit değildi ona göre. Hele ki üç grup da birbirinden beter olunca yüzünü ekşitmemek için iyi dayanıyordu.
Alkol ve tütün kokan ağızlarından küfrün eksik olmadığı Sokak askeri olan Kaplanlar, huzurdan çok karmaşaya sebep olmaktan büyük zevk alırdı. Evrou Dağı'nı geride bırakacak kadar büyük olan egolarıyla alt tabakayı böcek gibi ezerlerdi.
Okyanustaki devasa gemilerde ülkeyi korumak yerine sahildeki insanlarını rahatsız etmeye bayılan Yunuslar, Atena'ya göre leş gibi yosun kokan balon balıklarıydı.
Taklacı güvercini gibi tek işlevi gören savaş uçaklarıyla halkın üstlerine bahisleştiği küçük çocukların vantuz edasıyla cama yapışıp hayranlıkla seyrettiği, halkın kraldan bile daha çok saygı duyduğu, Kartallar vardı bide.
Atena'nın yüzü hafifçe kızardı, bir zamanlar o da Kartalları gözünde büyüten ve savaş uçaklarının hayalini kuran küçük çocuklardan biriydi sonuçta. Gerçi kabullenmeyi sürekli reddetse de hala savaş uçaklarını cazip gören bir tarafı da vardı.
Kulaklarını aniden dolduran tiz kadın çığlığı ile Atena, düşüncelerinden sıyrılıp oturduğu yerden korkuyla sıçradı. Geçmişin ani dönüşü yüzünden bedenini tanıdık bir şok ele geçirirken, kulakları uğuldamaya başlamıştı. Tıpkı o gün gibi, diye düşündü midesi ağzına gelirken. Çığlıklar çoktan beyninde yankılanmaya başlamıştı. Kendine sertçe tokat attı. Anılarına şu an dönemezdi. Şimdi olmazdı.
Pütürlü küflenmiş zeminde emeklemeye başladığında çıkıntılı yüzeye sürtünen çıplak diz kapakları soyuldu. Ancak vücudunun her bir noktasına yayılmış olan adrenalin yüzünden acıyı istese de hissedemezdi.
Eğilip sessizce aşağıya bakarken kalbinin atışı kulaklarında çınladı.
Cızırdayan sokak lambasının, is sisini delip aydınlattığı noktada iki kahverengi üniformalı askerin genç bir kızın kolundan tutup sürüklediğini, kızın kurtulmak için gayret ettiği çırpınışlarını ve gözlerinden akan ince ıslak yolu görünce sertçe yutkundu. Süresi dolmuştu. Askerler, diğerleri gibi onu da almaya gelmişti.
Titreyen eli boynundan aşağıya kayıp köprücük kemiğine indi. Derinin altındaki çipi koparıp atma arzusuyla derisine tırnaklarını geçirirken bir yandan da çatısına oturduğu boyası dökülmüş eski binanın ana kapısından içeri giren askeri dehşetle izledi. Yanında silah olarak sadece Pomiwa'nın ona bahşettiği güç varken zamanın durduğunu, havanın hissizleştiğini hissetti. Kalp atışları normalin üzerine çıkarken aralarına kan dolmuş tırnaklarını avcuna geçirip kendini uyardı. "Sakin ol, sakin ol sakin ol." diye fısıldadı boğuk ve çatlamış sesiyle.
Oturduğu yerden gözlerini kapatmış derin derin nefes alırken havayı saran kül kokusu soluk borusunu kaşındırdı. Sırtında hissettiği ani baskı ile ciğerlerindeki tüm nefes boşalırken parmaklarını yakan güç titreşmesi ile irkildi. Sakin ol. Sakin ol. Bedeni biraz daha gerilirse hava Atena'dan izinsiz, askerin ciğerlerini şişirip patlatırdı. Sakin ol. Sakin ol, diye çaresizce tekrarladı içinden.
Omurgasının üzerinde olan silahın baskısı artarken arkasından gür bir erkek sesi yükseldi "Sayın Athena Valente, lütfen kıpırdamayın. Aksi takdirde zorluk çıkarmaya karşın ateş açma protoklünü başlatacağımdan emin olabilirsiniz."
Atena, ağzına kadar gelen ve dilini karıncalandıran bir çift lafı yutup başını aşağı yukarı salladı. Konuşmanın şu saatten sonra ne bir anlamı ne de bir yararı dokunurdu.
Adamın boğazını temizlediğini işitti "Resmi kayıtlara göre yedi yıl evvel cinayetten ötürü idam cezasına çarptılmış ama orduya alınma bahanesiyle cezanız haifletilmiştir.
Şimdi ise cezanızın hafifletilmesine bedel olarak Marosa Krallığı'nın emri ile orduya alınacak ve asker olarak yetiştirileceksiniz. Kabul etmemeniz dahilinde halk arasında huzursuzluk çıkarma, kötü örnek olma ve krallığa ihanet ile hüküm giyeceksiniz."
Asker duraksadı, Atena'nın sırtındaki baskı az da olsa azaldı. "Kararınız için toplam bir dakikanız v-" Atena'nın tok ve kararlı sesi Kaplanın tekdüze ve umursamaz cümlesini kesti "Kabul ediyorum."
Bir korkak gibi meydanda asılacağına mücadele edip gururla can verirdi. Var olmasının bir amacı vardı sonuçta.
Rüzgarın hırçın savruluşları, Atena'nın zihni gibi sakinleşirken koyu kahverengi saçları hafifçe dalgalandı. Dişlerini birbirine sıkıca kenetleyerek ellerini havaya kaldırdı ve yavaşça ayağa kalktı. Saatler önce içine kök salan korkudan iz yoktu.
Topuklarının üzerinden yavaşça arkasını döndüğünde gözleri, kahverengi kumaşların arasında zümrüt taşı gibi parlayan bir çift yeşil gözle buluştu. Anlık bir afallamayla dudakları aralandı. Hayatında gördüğü en güzel gözler ona bakıyordu.
Karanlığa uyum sağlamak için büyümüş gözbebeklerinin etrafını çevreleyen altın sarısı halka, karadelik gibi insanı içine çekerken asit denizin andıran zümrüt yeşili asilliği vurguluyordu. Bakışlarını zorlukla gözlerinden ayırıp kısaca üniformasını inceledi.
Üstündeki salaş, kahverengi askeri giysilerin kalitesi ve botunda parlayan yıldıza bakılırsa rütbesi oldukça yüksek bir Kaplandı. Asıl soru, yüksek rütbeli bir askerin sahada ne işi olduğuydu. Atena onları hep merkezde çene çaldığını düşünmüştü. Yanılmış mıydı?
Asker de en az Atena kadar yavaşça kızın tüm bedenini süzerken elindeki pompalı silahın namlusu Atena'nın kalbinin tam üzerinde duruyordu.
Elmacık kemiklerinden başlayıp çenesine kadar inen kahverengi kumaş adamın yüz ifadesini görünmesini engellese de gözlerinden akan yoğun alaycı ifade Atena'nın sinirlerini bozmuştu. Dişlerini birbirine sürtünerek sessizliği bozan bir gıcırtı çıkartırken çenesini ve omuzlarını dikleştirip buz gibi bakan gözlerini zümrüt yeşillerine dikti. Atena'nın bakışına karşılık askerin gözlerinin kenarları hafifçe kırıştı. Ne yani bir de gülüyor mu? Bunu komik mi buldu?
"Bakışmayı biraz daha sürdürürsen seni bu çamurlu yolda sürüklemek zorunda kalacağım ya da yürümeye başlayabilirsin, çaylak. Seçim sana kalmış." dedi asker. Atena ona sırtını dönmüşkenki ifadesiz ve buz gibi olan ses tonu kaybolmuş yerine daha insalcıl ve alaycı bir ton gelmişti.
Atena, içinde harlanmaya başlayan merak ve öfkeyi zorlanarak bastırarak askere dik dik baktı.
"Bedenim karakterine ağır gelmez mi?." gözlerini göğsüne işlenmiş kaplan sembolüne kaydırdı ve "Kedicik?" diye küçük bir eklemede bulundu. Ondan en az bir kafa uzun olan askere üstten bakmayı da ihmal etmemişti.
Bir yanı sivri dilinin ölümüne sebep olmaması için içinden dua ederken diğer yanı söylediği sözlerden ötürü kendisi ile gurur duyuyordu. Bir an için askeriye de acı içinde ölmektense tek bir kurşunla burada ölmek nasıl olur diye hayal etti. Hayır, bu tam bir hayal kırıklığı olur.
İçini kemiren tedirginliğe yenilerek gözlerini silaha çevirdi, askerin parmağı tetiğin üzerinde bile değildi. Ne kadar da dikkatsiz, diye geçirdi içinden. Askerin düşünceli derin sessizliği sürerken kulaklığından gelen cızırtı ile odağı Atena'dan koptu.
Kulaklığına hafifçe baskı uygulayıp " Siz diğerlerini araca bindirin. Ben, Bayan Valente ile arkadan Monster-09 ile geleceğiz." Atena kaşlarını çattı ve havanın parmaklarının arasında dolaşmasına tekrardan izin verdi.
Midesi şüphe ve heyecan ile tepetaklak oldu. "Ben niye diğer asker adayları gibi Toplayıcı'ya binmiyorum da, sizinle beraber bir Monster'da yolculuk ediyorum?" Atena'nın ağzından çıkan keskin sözler karşısında gözünü bile kırpmayan Kaplan, dik dik bakmakla yetindi.
Atena'nın bu vurdumduymazlık karşısında yumruk atmamak için ellerini arkasında sıkıca birbirine kenetledi. Asker iç çekti "Korkmana gerek yok, sana zarar verecek değilim ama açıklama yapmam için," duraksayıp gözlerini kısarak etrafı kolaçan etti "yalnız ve kapalı bir alanda olmamız lazım. Sorunun cevabını merak ediyorsan karşımda put gibi dikilmek yerine beni takip et, çaylak." Atena'nın kaşları hayretle kalktı. Niye korkup korkmamamı umursuyor ki.
Tek nefeste gram mimik harcamadan aktardığı sözler üzerine bir hışımla arkasını dönüp paslı sarmal merdivene yöneldi. Atena merakının kurbanı olarak arkasından giderken köprücük kemiğimin üzerindeki lanet çipi sökebilmiş olmayı diledi.
Eğer o olmasaydı uzun bacakları sayesinde Atena'ya toz yutturmaktan çekinmeyen Kaplanın arkasında olmaz, başka bir şehre doğru tabanları yağlamış olurdu.
Binadan çıkıp, renklerin âdeta yasaklanmış olduğu soğuk gri sokaklardan geçerlerken kutlama ateşinin isi burnunu iyice tahriş etti. Noras adına, keşke yüzümü örtecek bir maske araklasaydım.
Her yeni bir sokağa girdiklerinde Atena'nın merakı, ıssızlaşan kaldırımları aydınlatan sokak lambalarının ışığı gibi sönmeye ve yerini halsizliğe bırakmaya başlamıştı.
Zaten yorgun olan ayak tabanları, bu uzun yürüyüşe isyan ediyormuş gibi karıncalanmaya hatta yanmaya başlamıştı. Yürümeye başladıklarından beri hızında bir değişim olmayan Kaplan, sağa dönüp tekrar bir sokağa girdiğinde Atena yalnız olduklarını fark etti. Sokağın iki tarafını saran soluk, ruhruz evlerde ışık yanmıyor, iki dar taş kaldırımı aralayan parçalanmış asfalt yoldan tek bir araç bile geçmiyordu.
Daha tanışalı en fazla yarım saat olan, silahlı bir adamla sokakta tek başına olmak normalde bir kadını korkutabilirdi. Ama masal kitaplarında hep iyi tarafta olan, merhametli hava elementini en iyi Atena tanırdı. Kahvernegi saç tutamlarının arasından gezinirken bile rüzgarın içindeki sadistlik ve saf öldürme arzusunu hissederken pek korktuğu söylenemezdi.
Özellikle rüzgar, geçmişte Atena'nın yaşadıklarına bizzat şahit olan varlık, parmaklarının arasında dolanırken Atena için onu zapt etmek oldukça zordu. Rüzgar eğlence istiyordu, rüzgar ölüm istiyordu.
Atena'nın sinir seviyesi, yorgunluktan patlayacak bir boru gibi şişmişken az ötede karanlıkta zar zor seçebildiği devasa tekerlekleri gördüğünde, içi şükür dolu bir nefes verdi. Pomiwa aşkına, şu an mutluluktan ağlayabilirim.
Yaklaştıkça daha iyi görebildiği devam lastikleri ve mat gövdenin rengi, sevdiği nadir renklerden biri olan eflatundu. Fakat Atena'nın ilgisini çeken asıl unsur aracın üzerinde otomatik makineli tüfeklerin ve füzelerin bulunmasıydı. Yani karşımdaki bu devasa araç, savunma değil saldırı aracıydı. Bir Monster Truck'dan* başka ne bekleyebilirsin ki?
Asker, Monster-09'un önünde durunca Atena da hızlı adımlarla ona yetişti. "Monster Truckları, sadece mayın döşeli ülke sınırları arasında olur sanıyordum." dedi Atena. Başını aşağı ve yukarı yönde hafifçe salladı."Doğru biliyorsun. Ama bugün tüm toplama araçları dolu olduğu için bunla gideceğiz." dedi.
Yanlışlıkla basılan tek bir tuşu ile bir köyü tamamen yok edebilecek olan bu ölüm aracına bakarken Atena'nın tüyleri diken diken oldu. Kaplan, tekerin çıkıntısı üzerine ayağını atarak tırmanmaya başladı. Atena ilk önce askerin dikkatle basıp geçtiği yerleri aklına kazıdı. Ardından aracın önünden dolanarak yolcu kapısının olduğu noktada durup tüm odağını vererek tırmanmaya başladı. Şu dakikadan sonra düşmek istediği son şeydi.
Kaplan, kapıya ulaşıp yuvarlak aynanın yanındaki tarama cihazına elini yerleştirirken Atena da kapıya ulaşmış aracın siyah camından zar zor seçtiği askeri izliyordu. Taramanın yeşil ışığı sönünce Monster, adına yakışacak şekilde bir kükreme ile açıldı. Atena'nın iki elinden büyük olan farları yolu aydınlatırken Kaplanın ardından Atena da ağır kapıyı açarak içeri girdi.
*Monster Truck (ing) = Canavar Kamyon*
Ne zamandır tuttuğunu bilmediği nefesi verirken kemerini takıp deri kaplama siyah koltuğa yığıldı. İçine en fazla beş kişinin sığabileceği aracın dış büyüklüğüne kıyasla küçücük bir alandı. İçerideki ağır koku Atena'nın sızlayan burnunun tekrar yanmasına sebep oldu. Uzun yürüyüş ve Marosa'nın sıcaklığı birleşince saç diplerine kadar terlemiş olan Atena, bileğindeki siyah toka ile ensesine yapışmış olan saçlarını tepesinde topuz yaptı.
İçeriye yerleştirilen küçük ışıklandırmalar sayesinde aracın içini az çok seçebiliyordu. Okulda bir kere bir Moster'ın resmini görsede hiç kanlı canlı gördüğü bir fırsatı olmamıştı. Teknik olarak içi arabaya benzesede tam tepesinde duran silahları ateşleyen ayarların hemen önünde durması onu biraz rahatsız etmişti. Kaplan sürücü, Atena ise nişancı koltuğuna oturmuştu. Lanet olsun, keşke arkaya otursaydım.
Kaplan, komuta kısmı ekranından ayarlar yapmakla meşgul gibi görünüyordu "Yolculuk çok uzun sürmeyecek ama sıkı tutun. Bu savaş makinesi ne kadar hantal ve büyük duruyorsa o kadar hızlı bir canavardır." Atena, o zamana kadar ilk defa bir monstera hantal dendiğini duymuştu.
Sırtını deri koltuğa iyice yaslayıp nefeslendi. Ne gündü ama! Kaplan, ekrana parmak izini okutup mavi bir butona basınca monster, tekrar kükredi. Atena başını pencereye dayayıp gözlerini kapattı. Tek istediği uyumaktı, vücudundaki yorgunluğun ve dayanılmaz ağrının azalmasını istiyordu. Monster-09'un gürültülü sesi kulaklarına artık uğultu gibi gelirken rüzgarın, belini sıkıca sardığını hissetti.
****
Kaçıyordu...
Arkasına bile bakmadan çıplak bacaklarını çizen otlara aldırış etmeden var gücüyle koşuyordu. Yaşamak istiyorsa kaçmalıydı.
Rüzgar, sırtına doğru vurarak Atena'nın küçük bedenini hızlandırmaya çalışıyordu. Kor ateş gibi yanan ciğerleri durmayı, aklı da koşmasını emrediyordu. Kalbi ise geride bıraktığı her şey yüzünden ağıt yakıyordu.
Ama annesinin Atena'ya hayatla ilgili öğrettiği ilk şey, kalbin aptal bir organ olması ve bu yüzden her zaman aklını ön plana çıkarması gerektiğiydi. Kalbin yönettiği vücudun ömrü uzun olmazdı. Ve şimdi altı yaşında olmasına rağmen arkasından gelen kadın çığlıklarına aldırış etmeden koşuyordu. Çünkü kalbi annesini, aklı ise yaşamayı seçmişti. Bunun pişmanlığını yıllarca yaşayacaktı ancak intikam da alacaktı.
Atena, o gün nefret duygusuyla tanıştı. Noras'dan, Latem'den, Pomiwa'dan, Solares'ten, Marosa Krallığı'ndan, Saras'tan, halktan, hatta kendisinden... Hepsinden nefret ediyordu, göğsü hınç ve dehşetle kabarmış, öfkesi tehlikeli bir hal almıştı. Göz yaşları, yanaklarında ıslak yollar çizerken sonunda küçük bir mağara buldu.
Tam da Atena'nın sığabileceği boyutta küçük bir oyuktu neredeyse. Küçük kız oyuğa yerleşip iyice içeriye doğru gömülürken burnunu çekti. Hem yağmurdan hem de yaşlı gözlerinden dünya bir rastgele renklerle karıştırılmış bir tablo gibi gözüktü. Tıpkı annesinin yaptığı tablolar gibiydi. Az önce çığlıkları son bulan ve huzura çekilmiş olan annesinin...
Atena o an karar verdi kendince. Hiç bir zaman kalbini dinleyen cesur bir kız olamayacaktı. O, bir korkaktı.
*****
Atena, ter içinde nefes nefese uyandığında ciğerleri sanki boğulmaktan kurtulmak ister gibi gibi hava için çıldırıyordu. Yine yapmıştı yapacağını. Annesile ilgili her kabus gördüğünde kalbi, ona nefret kusardı. Ve hava kalbinin nefret ettiklerini boğmayı çok severdi. Bu bilinçsiz bir intihardı, onun için.
Kulaklarındaki çınlamanın azalmasıyla adını haykıran sert bir ses yüzüne çarptı. Bilinci yavaş yavaş açılırken omuzları güçlü bir kuvvet tarafından sarsılıyordu. Soluklanıp sımsıkı yumduğu gözlerini yavaşça açınca büyüleyici zümrüt gözler ile tekrar karşılaştı. Anın büyüsü hızla yok olurken Atena her şeyi hatırladı. Ordu, Kaplan, Monster Truck...
Bir dakika, neler oluyor? Kaplan, dibine kadar gelip bir de utanmadan Atena'yı mı inceliyordu? Atena, refleks olarak sağ eliyle tokadı yapıştırırken kaplanın yüzü yana çevrildi.
Askerin yanağında beliren elinin kusursuz izini keyifle incelerken zavallı adam, yaşadığının şokuyla duvara boş boş bakıyordu. Keşke biraz da sert vursaydım, o zaman belki boynu kırılırdı da kurtulurdum.
Kaplan, kendine gelmiş olacak ki kaşlarını çatıp yüzünü tehlikeli bir yavaşlıkla Atena'ya çevirdi. Seğiren gözünü görmezden gelmeye çalışsa da dayanamayıp sertçe yutkundu. Mezarının bir Monster olabileceği hiç aklına gelmemişti. Siktir.
Atena, paçayı yırtmak için masum bir yüz ifadesi takınıp "Niye, heykel gibi dikiliyorsun?" diye sordu. Merakla askere doğru biraz eğildi "Beni nasıl öldürmek istersin?". Atena, yumruk yaptığı elinden baş parmağını kaldırdı "Boğarak mı?" işaret parmağını kaldırdı "Vurarak mı?" orta parmağını kaldırdı "Bıçaklayarak mı?" yüzük parmağını kaldırdı "Yoksa yakarak mı?"
Kaplanın yeşil gözleri hınzırca parladı "Ölüm senin için sadece bir kurtuluş olur çaylak," yüzündeki maskenin gerilmesinden Atena, askerin sırıttığını düşündü. "Senin için başka planlarım var." Bir bu eksikti zaten. Atena'nın, dudakları heyecanlı bir gülümseme ile kıvrıldı "Ne gibi?"
Belalar ondan uzak durmayınca Atena da onları sevmeyi seçmişti.
Asker, kollarını göğsünde kavuşturdu, yeşillerindeki o hırçınlık gitmiş yerine ciddiyet gelmişti. "Süpriz olsun diyelim ama seni daha çok dehşete düşürecek bir bilgim de var öğrenmek iter misin?" Atena yaşadığı hayal kırıklığını saklamaya çabalamadı. Sürprizlerden nefret ederdi.
Tüm tadı kaçmıştı "Eeee," dedi "Neymiş beni dehşete düşürecek olan şey?" Kaplanın bir kaşı havalandı "Ordu kaça ayrılır?" diye bir soru yöneltti. Atena dayanamayıp burnundan güldü "Bu soruyu en son on yaşında, okuldaki sözlüde cevaplamıştım." Asker abartılı bir şekilde göz devirdi "Sabrımı çok zorlamaya başladın Valente. Soruma cevap ver, bu bir rica değil."
Atena'nın çenesindeki kas seğirirken soruyu yanıtladı "Ordu; Kaplanlar, Yunuslar ve Kartallar olmak üzere üçe ayrılıyor." Sabrı tükenen tek kişi o değil.
Asker, başını aşağı yukarı salladı ve göz ucuyla Atena'nın ifadesini tarttı. "Güzel... Peki sana üç değilde dört grup olduğunu söylesem." kızın yüzünde tek bir mimik bile kıpırdamadı. Marosa Kralı Hanks Ardes aşağılık bir insandı ve halktan gizli bir takım işler çevirmesi tam onluk bir hareketti. Tam da ondan beklenecek bir halt, adi herif.
Kaplan bir süre, Atena'nın duyduklarını sindirmesi için beklediten sonra devam etti "Bu dördüncü grup halktan gizleniyor çünkü istihbarat üzerine kurulu. Yunuslar, Kaplanlar ve Kartallar dördüncü grubun varlığından haberdarlar ve hepsi buna boyun eğmek zorundalar.
Eğer biri bu bilgiyi sızdırırsa idam cezası alır ve öğrenen kişilerin hafızası temizlenir."
Atena'nın alnı şüphe ile kırıştı "Beni bu bilgiyi sızdırırsam diye tehdit mi ediyorsunuz?" dedi. Kaplan, alayla kahkaha attı "Hayır, seni tehdit etmiyorum, dördüncü gruba alıyorum" yüzünde tehlikeli bir gülümseme canlandı "Kurtlar grubuna hoş geldin çaylak kurt. Ve öğretmenin olarak söylüyorum ki bir öğretmene tokat atmak hayatını cehenneme çevirebilir."
Daha ne kadar kötü olabilir dedikçe gün iyice batıyordu. Daha birkaç saat önce asker olacağı için yakınıyorken şimdi halktan gizlenen grupta buldu kendini. Ayrıca tokat attığı ve laf soktuğu adam eğitmeni çıkmıştı. Gerçekten harikulade.
Atena'nın nefesi, birden zihnini işgal eden düşünceler yüzünden ciğerlerini terk etti. İstihbarat grubundaydı. üst rütbeye ulaşırsa Krallığın çevirdiği tüm dolapları birinci elden öğrenecekti. Kalbi düzensiz bir şekilde atmaya başlarken beyninin içindeki tilkiler harıl harıl çalışıyordu.
Bir ülkeyi yıkmanın en kolay yolu, içine sızıp kanser gibi yayılmaktı.
Bölüm etkileşimi
