Daima birlikte kitap kapağı

10. bölüm / 10

Bölüm 10

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 10Şu an: Bölüm 10

DAİMA BİRLİKTE

10. BÖLÜM – MAVİ KUTUNUN SIRRI

Mektubu ellerimin arasında tutuyordum. Üzerindeki yazıyı tekrar tekrar okuyordum.

"Sevgili Irmak, bir gün bu mektubu okuyacağını biliyordum..."

Annem yatağımın kenarına oturdu.

"Bu mektubu yıllar önce Selin yazmıştı."

"Selin mi? Elif'in kardeşi olan Selin mi?"

Annem başını salladı.

"Selin ve ben çok yakın arkadaştık. Birbirimize her şeyi anlatırdık. Ama bir gün aramızda büyük bir yanlış anlaşılma yaşandı."

"Peki neden bana hiç anlatmadın?"

"Çünkü geçmişte yaşananları tekrar hatırlamak istemedim."

Mektubu okumaya devam ettim.

Sevgili Irmak,

Belki bir gün bu mektup senin eline geçer. Annenle benim yarım kalan bir hikâyemiz var. Eğer bir gün beş arkadaş bir araya gelirse onlara mavi bilekliği göster.

Mektubun sonunda küçük bir adres yazıyordu.

Ertesi gün okulda arkadaşlarıma her şeyi anlattım.

Mert heyecanla:

"Bu artık normal bir gizem olmaktan çıktı!"

Eylül gülerek:

"Sen zaten her şeyi maceraya çeviriyorsun."

Aras bilekliği eline aldı.

"Üzerinde küçük bir işaret var. Bu işaret daha önce gördüğümüz kutudaki işaretle aynı!"

Deniz dikkatlice baktı.

"Demek ki bu bileklik bizi bir yere götürecek."

Mektuptaki adresi takip etmeye karar verdik. Adres, okulun yakınındaki eski bir kitapçıya aitti.

İçeri girdiğimizde yaşlı bir kadın bizi karşıladı.

"Birini mi arıyorsunuz çocuklar?"

Elimdeki bilekliği gösterdim.

Kadının gözleri büyüdü.

"Bu bileklik... Nereden buldunuz?"

"Annemden."

Kadın derin bir nefes aldı.

"Demek Selin'in kızı sonunda geldi."

Şaşkınlıkla ona baktım.

"Selin'i tanıyor musunuz?"

Kadın başını salladı.

"Ben Selin'in en yakın arkadaşıydım. Size anlatmam gereken çok önemli bir şey var."

Tam konuşmaya başlayacaktı ki kitapçının kapısı açıldı.

İçeriye bir kız girdi.

Elif'ti.

Bize bakıp şaşkınlıkla konuştu:

"Burada ne işiniz var?"

Kadın yavaşça ayağa kalktı.

"Sanırım artık hepiniz gerçeği öğrenmelisiniz."

Ve masanın üzerine eski bir fotoğraf bıraktı.

Fotoğrafta annem, Selin, Elif ve tanımadığım iki kişi vardı.

Fakat fotoğrafın arkasındaki yazı her şeyi değiştirdi:

'Gerçek hikâye, beş arkadaşın ayrıldığı gün başlamadı. Asıl hikâye, birinin yalan söylemesiyle başladı.'

O an anladım.

Henüz hiçbir şey çözülmemişti.

Bazen en büyük sırlar, en güvendiğimiz insanların kalbinde saklıdır.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

0okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…