Cüzdan kitap kapağı

1. bölüm / 1

CÜZDAN

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 1Şu an: CÜZDAN
  1. 1 CÜZDAN594 kelime · Okuduğun bölüm

Ahmet, Mehmet ve Mustafa aynı mahallede büyümüş üç çocuktur. Her gün birlikte okula giderler, yedikleri içtikleri ayrı geçmezdi. Günlerden bir gün okula giderken yolun üzerinde kahverengi bir şey fark ettiler. Ne olduğuna bakmak için yanına gittiler. Yolun üzerinde kahverengi deri bir cüzdan vardı. Yepyeni bir cüzdandı. Güneşin üzerine düşmesiyle gıcır gıcır parlıyordu. Cüzdanın ortası içinde sıkıştırılmış paradan dolayı oldukça kabarık duruyordu. Ahmet, arkadaşlarına dönerek “İçindeki parayı alalım. Cüzdanı aynı şekilde yolda bırakalım” dedi. Mustafa, Ahmet’in teklifine sıcak bakıyordu. Mehmet’e bakarak “Bence de öyle yapalım. Bu parayla istediğimiz her şeyi yapabiliriz.” dedi. Mehmet, bu duydukları karşısında sinirlenmişti. İkisine çıkışarak “Sizinle kaç yıldır birlikteyim ama sizi hiç tanıyamamışım. Aileleriniz sizin için gecesini gündüzüne katarken, siz bir başkasının parasını tırtıklamayı mı düşünüyorsunuz?” dedi. Ahmet ve Mustafa duydukları bu cümlelerden sonra kendilerinden utanmaya başladılar. Başlarını aşağıya indirdiler. Mehmet cüzdanı yerden alarak “Bu cüzdanı mahalle muhtarına vereceğiz ki o sahibine bir şekilde bulabilir.” dedi. Ahmet ve Mustafa, başlarını yerden kaldırarak Mehmet’in yüzüne baktılar. İkisi de Mehmet’i onaylarcasına kafalarını salladılar. Daha sonra Mehmet’e “Özür dileriz Mehmet. Biz düşüncesizlik ettik. Bize kızgın mısın?” dediler. Mehmet, onlara tebessüm ederek “Size kızmadım. Herkes hata yapabilir. Gelin buraya.” diyerek kollarını açtı. Ahmet ve Mustafa, Mehmet’e doğru gelerek sarıldılar. Mehmet birkaç saniye sonra “Haydi şu cüzdanı muhtara teslim etmeye gidelim” diyerek arkadaşlarını davet etti. Ahmet ve Mustafa “Gidelim” diyerek davetini kabul ettiler. Mahalle muhtarının ofisine doğru yürümeye başladılar. Ofise geldiklerinde kapı açıktı. Mehmet kapıyı tıklatarak içeriye girdi. Ahmet ve Mustafa kapıda bekliyordu. Muhtar, masasının başında oturuyordu. Mehmet’in geldiğini fark etti. Mehmet “Muhtar Amca senden bir şey isteyecektik?” dedi. Muhtar “Buyur evladım. Ne istiyorsun?” dedi. Mehmet “Arkadaşlarla okula giderken yolun ortasında bir cüzdan bulduk. Kime ait olduğunu bilmiyoruz. Biz de sahibine teslim edilmesi için cüzdanı sana getirdik” dedi. Muhtar “Aferin oğlum. Çok iyi yapmışsınız.” dedi. Mehmet tereddütlü bir şekilde “Sahibini bulabilecek misiniz? dedi. Muhtar “Elbette buluruz oğlum. Cüzdanın içinde illaki sahibinin kimliği vardır. Birazdan çarşıda işim var. Geçerken cüzdanı karakola bırakırım. Oradaki polis abiler sahibini bulurlar.” dedi. Mehmet “Çok teşekkür ederim Muhtar Amca” dedi. Muhtar ona gülümseyerek “Ben teşekkür ederim. Emin olun cüzdanın sahibi, sizin cüzdanı getirdiğiniz bilseydi size çok teşekkür ederdi.” dedi. Mehmet, cüzdanı teslim ettikten sonra Muhtar Amca’ya veda ederek kapıdan dışarıya çıktı. Arkadaşlarıyla birlikte okulun yolunu tuttular. Muhtar, ofisinde işlenmeye devam ediyordu. Ofisinin önüne bir araba yanaştı. Arabadan üstü başı şık giyimli bir adam aşağıya indi. Muhtarın ofisine doğru yanaştı. Muhtar kapıya doğru çıkmıştı. Adam, muhtara bakarak “Buralarda kahverengi bir cüzdan gördünüz mü?” diye sordu. Muhtar “Az önce bir çocuk bana getirmişti. Bende birazdan karakola götürecektim.” dedi. Adam “Götürmenize gerek kalmadı. Cüzdanımı alabilir miyim” dedi. Muhtar ofisine doğru giderek masasının üstüne bıraktığı cüzdanı getirerek adamın eline doğru uzattı. Adam “Cüzdanı getiren çocuk kimdi?” diye sordu. Muhtar “Çocuğu ismen bilmiyorum. Aşağıda bir okul var. Biraz önce okula doğru arkadaşlarıyla yola çıktılar. Orada okuyor.” dedi. Adam teşekkür ederek oradan ayrıldı. Adam arabasıyla mahalledeki okula doğru gidiyordu. Yolda üç çocuğu gördü. Çocuklara korna çaldı. Çocuklar ne olduğunu anlamadan yolda durdular. Adam yanlarına yanaşarak “Cüzdanımı o kadar sahibi bulunsun diye muhtara bırakmışsınız. Ben de sizi okula bırakayım.” dedi. Mehmet “Biz karşılığında bir şey beklemiyoruz. Düşünmeniz yeterli.” dedi. Adam “Biliyorum. Haydi atlayın.” dedi. Adam ısrar edince üç arkadaş adamın arabasına bindiler. Adam onları zamanında derslerine yetiştirerek okulun önüne getirdi. Üç arkadaşa bakarak “Sizin bu yaptığınız bir çok insan bile yapmıyor. Sizi yetiştiren aileleleriniz sizinle gurur duymalı.” dedi. Çocukların para kabul etmeyeceklerini bilerek yanında getirdiği çikolatalardan ikişer tane verdi. Çocuklar, adama teşekkür etti. Adam da onlara teşekkür etti. Ardından çocuklara sarılarak arabasına bindi. Çocuklara el sallayarak oradan ayrıldı. Çocuklar birbirlerine bakarak gülümsüyorlardı. Zilin çalmasıyla birlikte sınıfa doğru koşmaya başladılar.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

3okunma 0beğeni 0yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…