Sıradan bir gün

Alarmın sesiyle uyandım. Yine kendi kendime, "Bitmedi mi bu okul?" diye mırıldandım. Kalkıp eşyalarımı alıp banyo sırasına girdim. Malum, yetimhanede 5 lavabo olup 100 kişi olunca çok uzun sıralar oluyor. Şarkı mırıldanarak odamdan çıktım ve koridorda kimse olmadığını görüp, "Çok fazla dolu değildir," diyerek lavaboya gittim. Ama yine bir sırayla karşılaştım. "Şom ağzıma tüküreyim," diye hayıflandım. Allah'tan iki üç kişi vardı; sıra bana gelince işimi halledip hızlıca odama gittim.
Okul çantamı alıp aşağı indim ve servisi beklemeye başladım. Servis gelince en arkaya oturup kulaklığımı taktım, en sevdiğim şarkıyı açıp dinlemeye başladım. Okula geldiğimizde otobüsten inip çantamı bırakmak için sınıfa yöneldim. Sınıfa girdiğimde ilk önce duraksadım; çünkü buraya bursla gelmiştim ve sınıfımda bursumla dalga geçen kızlar vardı. Derin bir nefes alıp sınıfa girdim ve cam kenarı en arka sıraya oturdum.
Oturduktan birkaç dakika sonra zil çaldı. Aşağı inip 1 saat mıy mıy olan müdürümüzün sözlerini dinledikten sonra İstiklal Marşı'nı okuyup sınıfa çıktık. Bugün ikinci dönemin ilk haftasındaydık. İlk dersimiz olan edebiyat ile keyfim yerine geldi çünkü edebiyat dersini çok seviyordum. Edebiyat hocamız olan Gamze Hoca elinde kitaplarla derse girmişti ki, tam derse başlayacağımız sırada kapı çaldı ve içeri çok yakışıklı biri girdi. Herkes çocuğa bakarken ben elindeki kaska baktım, çünkü motorlara aşık biriydim ve çocuğun elinde çok sevdiğim bir motor kaskı vardı. Gözlerimi kasktan çekip çocuğa baktığımda ise ela gözlerle karşılaştım.
Çocuk, "Merhaba hocam, dersinizi böldüğüm için özür dilerim, ben yeni öğrenciyim," dedi.
Gamze Hoca, "Önemli değil oğlum, kendini tanıt ve Güneş ya da Sevilen'in yanına geç," dedi.
Çocuk, "Ben Göktuğ Atay. 18 yaşındayım. Buraya babamın şirketine göz kulak olmaya Ankara'dan geldim," diye söze başladı.