Cinayetten sonra

Arda tam uykusuna dalıcakken telefonuna bildirim gelmesiyle eline telefonunu aldı,”Eda’dan bir mesaj” hemen mesajı açtı.
“Uyudun mu?,iyi geceler.” Arda’nın üstünde hala öldürdüğü adamın etkisi vardı normal davranmaya çalışsada bunu yapamadı “İyi geceler Eda.” diyerek kısa ve soğuk şekilde yazdı.
Soğuk tavrını fark eden Eda ekrana bakarken hayal kırıklığı yaşadı,oysaki yarın ki kütüphane date’ni düşünüp mutlu oluyordu.
“Bir şey mi oldu,neyin var?” kendini tutamayıp sordu.Arda mesajı görünce hem paniklemişti hemde kendine kızmıştı “Ulan hayvan herif! kızın ne suçu var!” diye söylendi,iç çekerek yazdı “Hayır bir şey yok,sadece fazlasıyla yorgunum özür dilerim.”
Eda mesajı gördüğünde rahatladı ve iyi geceler diyip telefonunu kapattı.

Eda derinlemesine düşünmeye başladı
Yanımda otururken süreki elleriyle oynuyor,göz teması kuramıyor bile,rahatsız olduğunu belirten ifadeler yapıyor. Bu çocuk neyin nesi böyle? Eda sus! sen fazla paranoyaksın kızım…
Bu düşüncelerle kafayı yememek için yatağında gözlerini kapattı,ama içine oturan o kötü his hiç gitmedi.

Arda yatağında kıvranıyordu,terli bir halde kendini kasıyordu.Kafasındaki sesler onu bir türlü bırakmıyordu,öfkesi öyle artmıştı ki resmen yatağında acı çekiyordu kasılmaktan.Eda’yla konuşunca gerginliğini koruyabildiğini fark etti,konuşmayı kısa keserek hata yaptığını düşündü.Eli tekrar telefonuna gitti Eda’yla olan mesaj kutusuna girdi,yazıp yazıp siliyordu yazarsa ya daha kötü olursa düşüncesiyle endişeleniyordu.
Sonunda öfkesine hakim olamadı bu durum onu daha da yükseltti. Ayağa kalkıp telefonunu duvara fırlattı“Sikeyim böyle işi!” ayakta eğilerek ellerini dizlerine yasladı derin nefesler almaya başladı “Ben deliyim,deliyim ben..” çaresizlikle mırıldandı.
Yerden telefonunu aldı ekranı Allah’tan tamamıyla değil ama yine de çatlamıştı “En azından kullanamayacağım kadar çatlamamış” yatağına uzanmamıştı,oturmuştu ve o gün sabaha kadar uyuyamamıştı..

Sabah oldu
Arda saatin 8.00 olduğunu fark ederek yataktan kalktı zaten uyumuyordu.Aynaya baktığında kendini tanıyamamıştı,gözleri kızarık ve şişti biraz da bulanık görüyordu etrafı.Yüzüne soğuk su çarparak kendine gelmeye başladı,inernette şişlikleri azaltmak için gördüğü buz uygulamasını hemen yaptı yüzünde tuttu.Soğukluk yüzünü açtı,şişliklerini azalttı.Tamamıyla normal gözükmek için kendine güzel bir kombin yaptı ve en sevdiği parfümünü sıktı
“Bugün hiç bir şey yapmayacaksın,kendini tutacaksın kütüphane var Arda.”
Kendine bu son hatırlatmayı yaparak evden çıktı,okulun yolunu aldı.