2. bölüm · Cehennemde Olsan Yine Sen..
2.Eda Ve Arda tanışıyor
Niyahet sabahın ilk ışıkları Eda’nın odasındaki pencereden içeriye doğru girmeye başladı,saat 8.00’ı gösterirken alarmı çaldı.Eda’nın hala dünkü yorgunluğu bedenindeydi,yavaşça yatağından kalktı ve birden aklına bugün Arda’yla olan buluşması geldi hemen sabah rutinini yapmaya kalktı.
Şimdide Arda’ya bakalım.
Arda çoktan uyanmıştı hatta nerdeyse hiç uyumamıştı bile,sadece 3 saatlik uyku ile duruyordu.Malum psikolojisi bozuk birisiydi… Odasında giyinik hazır şekilde oturup sadece anlamsız şekilde duvarı izliyordu,neyseki aklında Eda’ya karşı kötü bir düşüncesi veya niyeti yoktu..
Arda birden normal davranması gerektiğini hatırladı yine birden kafasına dank etti ve sakinliğini koruyarak okula doğru yol aldı.
Arda Eda’dan önce okula varmıştı bahçede tek başına bir bankta oturuyordu.O sırada Eda okulun kapısından içeri doğru girdi.Eda’yı gördüğü gibi kendini toparlayıp ayağa kalktı,Eda ona yaklaştıkça kalbi hızlanıyordu.
Eda Arda’yı görerek gülümsedi ve yanına gitti elini uzatarak selam verdi “Günaydın Arda”
Arda hemen elini uzatttı ve el sıkıştılar.Boğazını temizledi ve Eda’ya cevap verdi “Günaydın Eda,ne zaman oturacağız beraber?” diye sorusunu yöneltti. Eda da öğle arası diye cevap verdi ve ikiside sınıflarına ayrıldı.
Eda mutluydu Arda’yla olan iletişimde sorun olmaması bir nebze olsa da içini rahatlatmıştı,dersi dinleyip not alırken gözleri yanındaki pencereye kaydı bahçeye doğru bakarken düşüncelere daldı.Arda gerçekten ilgisini çekmişti ama kendini toparlayıp tekrar dikkatini derse verdi.
O Sırada Arda Ne Düşünüyordu?
Arda derste aşırı sıkılmış,bunalmış vaziyetteydi bir an olsun düşünceleri Eda’dan ayrılmamıştı.Bir an kara düşünceleri tekrar sardı zihnini..Eda’ya yaklaşması doğrumuydu diye düşünüyordu çünkü o da biliyordu dengesiz biri olduğunu.
Ne yazıkki cinayet işleme hissi tekrar doğuyordu içine,”lanet olsun! sus,sus..” diye kızıyordu iç sesine.Dayanamayıp dersten çıktı ve okul bahçesine doğru yürüdü hava almaya gerçekten ihtiyacı vardı,bahçeye çıktığında derin bir nefes aldı rahatlamak için sonra bir banka oturdu “buna nasıl engel olacağım?” diye düşünmeye başladı.Düşünceleri ile boğuşurken Eda kurtarıcısı olmuştu.
Eda dersten molaya çıkmıştı,elinde kahvesiyle gözleri bankta oturan Arda’yı görünce hemen yanına doğru ilerledi.
Eda’nın geldiğini gören Arda düşüncelerini kenara atıp kendine hakim oldu ve normal davranmaya kendini odakladı.
