Bölümler 2Şu an: Hangi Canavar, Canavar Olduğunu Kabullenir Ki?
- 1 Canavarlar Âşık Olamayı Bilirlermi?857 kelime
- 2 Hangi Canavar, Canavar Olduğunu Kabullenir Ki?1.274 kelime · Okuduğun bölüm
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
"Yüce Vales, gencin dediğine göre Prenses Cyn özür dilemiş" Vales'in yüzündeki gülümseme bundan ne kadar haz aldığının açıklıyordu. Kızından bu kadar nefret etmesi ve onun gururuna bu kadar hasar vermeyi istemesi ne kadar acı vericiydi. "Cyn'ni odadan çıkarın hemen ,ve Gideon'un oğluna bizzat benim onu aile yemeğine davet ettiğimi iletin." Muhafız şaşırmış ve korku dolu bir ifade ile "Emredersiniz Yüce Vales" dedi.
Güneş gözüme öyle bir çarpıyordu ki görme yitimi kaybede bileceğimi bile düşündüm. O zaman ne yapardım? Gözler benim için en önemli şeylerdi. Ben karşımdaki kişinin gözlerinden her şeyi anlardım. Aynı Damon gibi. Aynı onun gözlerinde gördüğüm pişmanlık, hüzün ve birçok kötü duygu gibi.
13 Yıl Önce..
"Cyn hadi oyun oynayalım" Cyn meraklı gözlerle konuştu " Tamam ama ne oynayacağız." Maria derin düşünceler içinde sonunda ne oynayacaklarını buldu. "Buldum! Gözlerimiz ile zihnimizi okuyacağız!" Cyn bıkkın bir ifade ile "Bu ne kadar saçma bir şey. Teknik olarak birbirimizin zihnini okumamız mümkün değil Maria. Ama bu oyunda seni yenebilme fikri teknik olarak mümkün!" Maria heyecanlı bir şekilde " tamam o halde sen başla".
Cyn, Maria'nın gözlerine odaklanarak.
" Bu oyunun sonunda kaybeden tarafta olmak seni baya tedirgin etmişe benziyor arkadaşım" Maria'nın ağızı şaşkın bir ifade ile açıldı. " S-sen nasıl bilebilirsin bunu. Hani mümkün değildi?"
Cyn gülerek " mümkün değil zaten Maria" dedi.
Okuduğum bir kitapta aynen şöyle diyordu;
" Siz tanımadığınız birinin gözüne bakarak onun ne düşündüğünü anlaya bildiğinizi sanarsınız ama bu imkansızdır. Tanımadığınız bir insanın gözüne bakarken hiç bir şey hissetmezsiniz. Ama tanıdığınız ve sevdiğiniz bir insanın gözlerine bir saniye bile bakmak size çok şey anlatır."
Peki ben neden onun gözlerine bakınca birşeyler hissettim? Yoksa onu tanıyor muydum?
Hayır tabiki, Cyn tanısan hatırlamaz mıydın sence?
Doğru tespit iç ses.
O hapsolduğum odadan çıkalı 2 gün olmuştu ve bugün İronclaw'ın varisi Sam, aile yemeğimize davetliydi. Voss Krallığında her pazar aile yemeği düzenlenirdi. Ama her gün 2 saat boyunca doysam bile o masadan kalkamamak bir işkence gibiydi.
Sam, İronclaw'ın tek varisiydi ve gayet yakışıklı bir çocuktu. Ama yakışıklı olması kimsenin umurunda değildi ve kimse onunla ilişki yaşamak istemiyordu, belkide korkuyordu.
Bunun nedenini ne zaman duysam içim ürperiyordu. Gideon'un yıllar önceki karısı Aurelia onu aldatmış ve başka birinden çocuk yapmıştı. Bu yüzden, karısının kellesini kesip okyanusun en derinliklerinde yaşayan abisköpeklere yem etmişti. Karısının başkasından olan çocuğunun ismi Bella'ymış. Kurallara göre Malakor İmparatorluğunda yaşayan hiç kimse kendi kan bağı olan birini öldüremezdi. Cezası ise o kişi ile kan bağı olan başka birinin aforoz edilmesiydi. Bella'nın Gideon ile kan bağı olmadığı için Sam'in kardeşi, Gideon'un küçük oğlu Frank aforoz edilmişti. Aforoz edilmek kişinin mensup olduğu dinden dışlanması demekti. Bizim inançlarımızda aforoz edilmek ölmekten daha berbat bir şeydir. Hatta bu yüzden Frank intihara kalkışmış ama Sam onu son anda kurtarmış. Bildiğime göre Frank şuan Gideon'un kalesinin bilinmeyen bir yerinde yaşıyormuş ve muhtemelen çoktan delirmiştir.
Anemin anlattıklarına göre Gideon karısını kellesini kestikten sonra aynen şu cümleyi kurmuş;
" Kanımın üzerine yemin ederimki bundan sonra eğer herhangi biri benim kanımdan olan birisine sadakatsizlik ederse onun sonu Aurelia'dan daha kötü olacaktır"
O günden sonra Sam hiç ilişki yaşamamış çünkü herkes babasından delilerce korkuyormuş. Bella ise hala yaşıyormuş. Ama nerde ve kimle yaşadığı hala bilinmiyor.
"Prenses Cyn, anneniz sizi çağırıyor, aile yemeği 2 saat sonra başlayacak"
" Tamam Clode hemen geliyorum"
Clode benim hizmetçimin kızıydı. Oldukça tatlı ama bir o kadarda asi bir kızdı.
Aynı benim gibi. Umalım da bana benzemesin.
Oturduğum yerden aniden kalkınca başım dönmüştü. Ağır aksak yürüyen dedeler gibi yürüdüğümü için nerdeyse kambur olucaktım.
Prenses dediğin biraz asaletli olur sende oda yok.
Kes sesini iç ses.
O müthiş odanın önüne geldiğim an adımlarım yavaşladı. Yıllar sonra bu odaya girmek isterdim ama bu pek mümkün durmuyordu.
Upuzun koridorda ilerlerken duvarlardaki resimler midemi bulandırıyordu. Babam Büyükbabamı ve soyundan gelen herkesin portrelerini duvarlara astırtmıştı. Neden mi? Bunu açıklamak isterdim ama biraz daha yavaş yürürsem galiba bu annemi çileden çıkarmama neden olurdu.
Biraz daha hızlı adımlar ile annemi odasına varmıştım. Annem ve babamın yatak odaları ayrıydı. Nedenini emin olun ki bende bilmiyordum. Kapıyı tıklattım ve " Anne müsait misin girebilir miyim?" diye sordum.
Kimse cevap vermeden odanın kapısını açmam ile birlikte karşımda arkası dönük bir kas kütlesi görmem bir oldu. Yüzünü göremediğim adam üstüne siyah tişörtün giyinip arkasını döndü.
O an gözlerime inanamadım bu Damon'dı ve annemin odasındaydı.
" Sen burada ne yapıyorsun hemen çık buradan. Yoksa muhafızları çağırırım." Dediklerime rağmen yine de bu odada durduğu için yapmam gereken şeyi yaptım ve bağırarak "muhaf-" o an kocaman ağzımı sımsıkı kapattı. Artık istesem de hiç ses çıkartamazdım.
Damon " Sakın bir daha bunu yapma yoksa ne olacağını biliyorsun"
Siniri bir sesle " Olan sana olur bana değil asıl sen burada annemin odasında ne yapıyorsun. Babam görse ne yapacağını tahmin bile edemem."
Damon gülerek "Bu oda artık benim." Şok olmuş bir ifade ile " Nasıl? Annem bu odayı sana hayatta vermez."
"Açıkçası bende öyle düşünmüştüm ama annen kendi elleri ile odanın anahtarın bana verdi."
"Yalan söyleme Damon bu oda annemin 20 yıllık odası sana hayatta vermez."
Damon bilmiyorum der bir ifade ile omuzlarını kaldırdı. " Orasını annene sormalısın"
"Bide son bir şey kralın kızı. Artık senin şahsi muhafızınım."
Ne!
Benim gibi birine şahsi muhafız mı? Bu imkansızdı, benim muhafıza ihtiyacım yoktu ki. Ama babama göre vardı. Ona göre benim güçsüz, kendini beğenmiş, şımarık bir kız çocuğundan farkım yoktu.
Babama göre bir insanın gururu onun her şeyiydi. Gururun yoksa ruhunda yok olur demekti bu. O yüzden Gideon karısını öldürmüştü. Gururuna yedirememişti aldatılmayı. Eğer ben yaşasaydım bende yapardım eminim ki. Çünkü bu evrende her şey dinden ve gururdan ibaretti. Dini ve gururu olmayan kimsenin yaşama hakkı yoktu babama göre.
İşte babam bu yüzden Damon'ı benim şahsi muhafızım yapmıştı.
Neden? Neden babam benden bu kadar nefret ediyordu. İlerde onu tahtından edebilecek güçte olduğum için mi? Hayır. Onun bana olan nefreti saf nefretti. Peki neden? Bu sorunun cevabını kader bana ilerde gösterecekti.
"Benim şahsi muhafıza ihtiyacım var mı sence?"
" Bir bakıyım istersen." Damon sırtını bana çevirmeden arkaya yöneldi.
Şaşkın ama alaycı bir ifade ile " Hayır galiba Cyn." Bana Cyn demesi nedense hoşuma gitmişti. Başkasının himayesinde olmamak ve özgür olmak çok güzel bir şeydi eminim ki.
Dışardan bir muhafız " Prenses Cyn aile yemeğinin başlamasına son bir saat kaldı. Babanız derhal hazırlanmanızı istiyor."
Babam mı? Babam benden böyle şeyler istemiyordu. Umarım bir planı yoktur...
Görünüşümün son parçası kırmızı rujumu sürdüm ve aynadaki yansımam beni o kadar özgüvenli hissettirdi ki bu krallığın ilerideki kraliçesi olmanın sadece benim hakkım olduğunu masadaki herkes görecekti.
Odamın kapısını açmamla birlikte Damon ile göz göze gelmem bir oldu. Yüzündeki şaşkınlık ve hayranlık ifadesi, beni tebessüm ettirdi.
"Hadi muhafız gidelim."
"Cyn, senin muhafızın olsam da benimde bir adım var öyle değil mi? Lütfen bana adımla hitap et."
"Neden bu isim konularına bu kadar takıyorsun?"
"Nedeni yok Cyn. Sadece ismimi kullanmanı istiyorum."
"Af edersin muhafız."
Bu son dediğimin onu sinirlendirmesi çok hoşuma gitmiş.
"Sen bir aptalsın."
Gülerek " Sende bir canavarsın muhafız." dedim
Bu dediğimin ardından Damon'ın yüzü düştü. Şaka diye bir şeyin var olduğunu ona hatırlatmama gerek olmadığından bu ifadenin onu rahatsız ettiğini anladım. Sahi neden üç gün önce benim ondan özür dilemem için geldiğinde bana " Sence canavarlar aşık olabilirler mi?" diye sormuştu.
Ayaklarımız bizi yemek odasının tam önüne getirince duraksadım.
"Damon sakın içeride yanlış bir şey söyleme."
"Ben bir muhafızım Cyn biliyorsun. Seni korumak ile yükümlüyüm."
"Tamam. Anlıyorum ama beni koruyacaksın diye Sam ile ters düşmek istemem. Onun babası resmen deli."
Damon gülerek "Merak etme Prenses seni Gideon'danda korurum."
Damon , Gideon'un ismini nerden biliyordu? Kasabada yaşıyan hiç kimsenin diğer krallıkların, kralları hakkında bir şey bilmesi imkansızdı.
Neyse bunu sorgulamanın vakti değildi.
Tam kapıyı açıyordum ki Damon
"Bekle Cyn." Bu bekleyiş sırasında gözleri tam gözlerimin içine bakıyordu. O an gözlerinde gördüğüm şey afallamama neden olmuştu.
"Bir dakika Damon. Kendine dikkat et ne demek oluyor?"
Bölüm etkileşimi
