Giriş

Yeni evrenimize HOŞGELDİNİZ!

Emeğimin karşılığı olarak bölümü beğenmeyi ve beni takip etmeyi unutma.

Keyifli Okumalar...

Bölüm Şarkımız: Chris Grey - Let the World Burn (with G-Eazy & Ari Abdul)

Emeğimin karşılığı olarak bölümü beğenmeyi ve beni takip etmeyi unutma...

GİRİŞ

( Yazarın Anlatımıyla 8 Haziran 2024 20.15)

Gecenin Yıldızı Anadolu Lisesi o gün üniversite adayları olan 12. sınıf öğrencilerini mezun ediyordu. Okul adeta adının anlamını yansıtırcasına gecenin karanlığında göz kamaştırıcı bir şekilde parlıyordu.

İçinde geçen uzun, kasvetli bir seneyi geride bırakmıştı ve tüm bu lüksle insanların gözlerini boyuyordu.

Bu sırada mezun olan öğrencilerden biri olan Lara, içeceklerin bulunduğu masaya dayanmış bir şekilde karışık kokteylinin tadına bakıyordu. Etraftaki herkes parti yeni başlamış olmasına rağmen sarhoş olmaya başlamıştı. Herkes çok mutlu ve huzurlu görünüyordu.

Tek bir kişi dışında…

Lara huzursuz bir nefes aldı. Sonra da içine çekmiş olduğu nefesi serbest bıraktı. Arkadaşlarını bulabilme iç güdüsü ile etrafına bakındı fakat bu çabası boştu.

Kim bilir neredeler? diye düşündü ve çantasından telefonunu çıkarıp arkadaşlarıyla ortak olan grubu açtı. Ardından hızlıca mesajlarını sıralamaya başladı.

Lara: Serra ve Deren! Neredesiniz? Mezuniyet töreni çoktan bitti. Sizi başlarda görmüştüm ama bir anda ortadan kayboldunuz. *kızgın yüz emojisi* Acilen içeceklerin bulunduğu masaya çağrılıyorsunuz. *bıçak emojisi* *gülen şeytan emojisi*

İçindeki huzursuzluk sanki o gece olacakları hissedermişcesine gittikçe büyümeye devam etti.

Sanki canı acıyordu…

Canı yanıyordu…

Fakat bunun nedenini bilmiyordu. Çok gereksiz. Neden böyle hissediyorum ki... diye çaresizce isyan etti kendi kendine. Her zaman olduğu gibi kendiyle savaşıyordu. Aslında onun en büyük düşmanı kendisiydi fakat o, bunu kabul etmek istemiyordu.

Lara telefonunu kapatıp çantasına koyacağı sırada telefonu elinde titremeye başladı. Hemen telefonu çıkartıp ekrana bakınca arayan kişinin Deren olduğunu gördü ve hızlıca telefonu açıp kulağına doğru götürdü. Etraftaki sesler nedeniyle çoktan başı ağrımaya başlamıştı.

"Alo. Kanka ya... Özür dilerim. Ben törenden sonra partiyi ektim. Şu an evdeyim. Sen nasılsın? Parti nasıl gidiyor ve Serrayı bulabildin mi?"

Lara sinirlenmek istedi fakat bunu başaramadı. Kendini yorgun hissediyordu. Başı çok ağrıyordu. Bu nedenle okulun arka bahçesine doğru gidip telefon konuşmasına orada devam etti.

Arka bahçede neredeyse kimse yoktu. Sadece birkaç kişi ellerinde içkileri ile sarhoş bir şekilde sohbet ediyorlardı. Daha doğrusu etmeye çalışıyorlardı.

"Bilmiyorum. Serra'dan haber yok hala. Onu elime bir geçireyim var ya..." Lara Deren ile konuşurken bakışlarını gökyüzüne çevirdi ve gözüne bir yer takıldı. Bu nedenle konuşması yarıda kesilmişti. Okulun terasında biri vardı ve terasın yanındaki çatının üstünde oturur bir vaziyetteydi ona oldukça tanıdık gelen bir sima.

Lara orada oturan kişiye iyice odaklanınca o kişinin kim olduğunu anladı ve gözleri kocaman açıldı. Kalbinin ritmi gittikçe hızlanıyordu.

"Lara ne oldu? Orada mısın?"

Lara Deren'in sesini duyunca kendine geldi ve onunla konuşmaya devam etti. Sesini olabildiğince normal bir düzeyde tutmak için büyük bir çaba sarf ediyordu. Hiçbir şey belli etmemesi daha iyi olurdu. Ne de olsa kimse telaşlansın istemezdi.

İstemezdi değil mi?

"İyiyim. Sanırım Serra'yı buldum. Şimdi kapatmam lazım aşkım. Hadi öptüm görüşürüz..."

Lara denizi andıran mavi gözlerini sıkıca yumdu ve Deren'in cevap vermesine kalmadan telefonu kapattı. Sonrada üzerindeki siyah dar elbiseyi ve ayağındaki topuklu siyah çizmelerini umursamadan koşar adımlarla okula girdi.

Okul 5 katlıydı ve her katta ayrı bir sınıf kademesi bulunuyordu. Bu nedenle Lara'nın en üst kata çıkması onun için biraz zorlayıcı olacak gibi görünüyordu.

Ama bunu umursamadı. O arkadaşı için neler yapmıştı, bu mu ona zor gelecekti?

Hızlı adımlarla merdivenleri çıkarken sarı saçları savrula savrula şeklini yitirmişti fakat ne olursa olsun hala çok güzel görünüyordu.

Lara son kata gelince terasın kapısını sertçe açtı ve ağır adımlarla içeriye girip kapının önünde duraksadı.

Tam o sırada bu gürültüyü duyan Serra'ya kaydı gözleri.

Serra az önceki gibi çatıda değil de bir masanın yanındaki sandalyede bitik bir halde oturuyordu ve şaşkın gözlerle Lara'ya doğru bakıyordu.

Lara'ya bakarken bile gözleri dolu doluydu. Yüzündeki makyaj akmıştı ve hala da akmaya devam ediyordu.

Lara arkadaşının bu haline anlamaz gözlerle bakmaya başladı. Adeta yutkunamadı.

Gözlerini etrafta gezdirdi. Her yer darmadağındı. Sandalyeler yerlerde kırık bir vaziyetteydi. Her yerde kırılmış cam parçaları vardı.

Ne olduğunu anlayamamıştı. Arkadaşı neden bu haldeydi? Onu bu hale kim getirmişti?

"Serra..."

BÖLÜM SONU

Dark Dreams'ten...