Bölüm 5 - Cesaret Sınavı

Aras, Pof ve Kül ormanın sonuna geldiklerinde önlerinde kocaman bir uçurum belirdi.
Uçurumun diğer tarafında gökyüzüne doğru uzanan, ışıl ışıl parlayan bir patika vardı.
Pof heyecanla kanat gibi kabardı.
— İşte Bulut Yolu! Kayıp bulutlar orada bizi bekliyor.
Fakat tam o anda sert bir rüzgâr esti.
Aras'ın ayağı kaydı.
Kül hemen öne atıldı ve küçük rüzgârını kullanarak Aras'ın dengesini yeniden kazanmasını sağladı.
Aras derin bir nefes aldı.
— İyi ki yanımdasınız.
Pof gülümsedi.
— Gerçek cesaret, korkmamak değildir. Korksan bile doğru olanı yapabilmektir.
Üç arkadaş dikkatlice ışıklı patikadan yürümeye başladılar.
Yolun sonunda küçük bulutlar onları bekliyordu.
Kimisi üzgündü, kimisi korkmuştu, kimisi ise eve dönemeyeceğini sanıyordu.
Aras tek tek hepsine gülümsedi.
— Merak etmeyin. Hep birlikte eve döneceğiz.
Bu sözleri duyan bulutların renkleri yeniden parlamaya başladı.
Kül de artık tamamen gri değildi.
Üzerinde bembeyaz ışıklar beliriyor, her geçen dakika biraz daha aydınlanıyordu.
Gökyüzünde rengârenk bir gökkuşağı oluştu.
Pof mutlulukla döndü.
— Son durağımız kaldı. Bulutların gerçek yuvasına gidiyoruz!
Aras gökyüzüne baktı.
Hayatının en büyük macerasının sonuna yaklaşıyordu.