Beklenmedik Anda🫣🤧

Yamanın burda ne işi vardı. Hızla ayağa kalktım. Yamanla çok eskiden bir yakınlığımız vardı. Bir geçmişimiz vardı. Şuan burda olmasi hem beni şaşırtıyor hemde sinirlendiriyordu. Onunla uzun süre sonra tekrar karşı karşıyaydık. Benim ayaklanmamla dikkatler bana kaydı.
Yutkundum ve alnımdaki birikmiş teri umursamadan konuştum.
"Senin burada ne işin var?!"
Ellerim yumruk hale gelmişti.
Hiç utanmadan arsızca sırıtarak sesini çıkardı.
"Nasıl yani ben seni özledim"
Hiç beklemedigim bir anda. Alara'da ayağa kalktı. Yüzü oldukça ciddi gözüküyor, tehtidkar bakışlarını esirgemiyordu.
"Sen buraya nasıl gelebiliyorsun" dedi ve ifadesini iğrenmiş olarak değiştirip "yüzsüz bir şekilde" diye tamamlayıp göz devirdi.
"Kızlar noluyo ve bu kim"
Kutay'da ayaklaninca tek normal kalan Ekremdi. Neden bu kadar sessizdi? Anlamlandıramıyordum.
"O zaman ben tanıtayayım kızlar"
Ekrem sanki ne diyeceğini biliyormuş gibiydi Yaman ağzını açtığında hızla gözlerini yumdu ve sessizce bir iç çekti.
"Beyza eski kız arkadaşım olur"
"Yani?? Ne istiyorsun Yaman"
"Seni hayatım" dedi ve yarım bir gülüşle bana baktı.
Nasıl oldu bilmiyorum ama daha 2 saniye bile geçmeden Ekrem hızla ayağa kalkıp Yaman'ın yakasına yapıştı. "Ağzını acma ve burdan uza kahpe yoksa kalıcı hasar bırakıcam"
"Olum bu itle uğraşma"
Kutlayın sesiyle irkildim.
"Beyza beni ne çabuk unuttun" dedi ve derin nefesler alıp "Romantik anlarımızı birlikte yaptığımız aktiviteleri" bunları söylerken sadece Ekremin gözünün içine bakıyordu.
"Kes çeneni aptal, bas git elimde kalicaksin" dedigime aldırmadı. Ekrem ağzından nefeslerini veriyordu ve sanki çok zor dayanıyor gibiydi. Alara sonunda sesini çıkardı ve "Ekrem dal şuna" Alaraya ölümcül bakışlar atmama rağmen hanımefendi arkadan tam destek veriyordu. "Ben daha yakışıklıyım hem ben küçükken bana trawma bıraktıktan sonra yüzsüz gibi karşına çıkıp hayatına karışmadım, bu it gibi"
Ağzımı açacağım sırada bir yumruk sesi Yamanın çenesine geldi.
"Yapma Ekrem" desemde ve onlarca defa söylensemde sonuç değişmedi
"Ekrem bak değmez"
Ay birde Kutay eksikti.
"Vur vur eskiden Beyzaya az cektirmedi şerefsiz"
"ALARA ÇENENİ KAPA" burnumdan soludum. Yaman gelen yumruğu son dakika durdurdu ve bana döndü. Kaşı patlamış, burnu kanamıştı. Feci gözüküyordu. Konuşmakta zorlansa da yine de cümle kurdu.
"Yalan mı söylüyorum Beyza, bu adam sana trawma bırakmadı mı?"
Bişey diyemezdim. Hem sinirli ve stresliydim. Donup kaldım.
"NE YAPTİN BAŞKA ANLAT İSTERSEN"
Bir yumruk daha atacakken attığım çığlıkla herkes durdu. Sanki Dünya durmuştu. Herkesin bakışları üzerimdeydi. "Yaman haklı"
"Ne?" ilk şok Kutaydan gelmişti.
"Nasıl yani Beyza?" Donmuştu.
"Ekrem yapmadın mi?"
Deniz dalgaları birbiryle sertçe çarparken, çok keskin bir koku vardı etrafta.
Yüzlerde ki o sorgular ifade birazdan büyük bir mesafe yaşatacaktı. Ekrem bir an sarstı, işaret ve orta parmağını birleştirip şafağını ovdu.
"Yanlış anlaşılma oldu bence"
"Herşey ortada Kutay" dememle birlikte Ekrem bu sefer bana baktı ve "Doğru diyorsun Beyza, ben seni kötü etkiliyorum. Burda durmamın bir anlamı kalmadı" son kere acılı gözlerle bana baktı ve oracıkta uzaklaştı. Kutay bana bakti ve sonra Alaranin cinciklemesiyle Ekremin peşinden ilerledi.
"NE DURUYORSUN HALA YAMAN"
"bana bir şans verebi-"
"Hala konusuyor sana dalarım"
"Beni anlamıyorsun Beyza"
"Yaman feriştani s*kim"