BÖLÜM 4

SELAMLARRRR👋😻
Nasılsınız canlarrr
Kitabımı 36 kişi falan görmüş yeyeyeyeyeyeyeyey
Neyse fazla uzatmadan kitaba geçelim ne dersiniz??
O ZAMAN MACERA BAŞLASIN

★★★

Dohyun yemeğini bitirdikten sonra tabağını masaya bıraktı ve koltuğa yayıldı.
"Jihoon."(dohyun)
"Ne?"(jihoon)
"Çok sıkıldım."(dohyun)
"Üzülme."(jihoon)
"Bir şey yapalım."(dohyun)
"Yap."(jihoon)
"Birlikte yapalım."(dohyun)
"Hayır."(jihoon)
Dohyun birkaç saniye sessiz kaldıktan sonra aniden ayağa kalktı.
"BEN TUVALETE GİDİYORUM!"(dohyun)
"Tuvalet koridorun sonunda."(jihoon)
"Biliyorum be, evini ezberlemedik daha!"(dohyun)
Dohyun koridora doğru ilerledi. Tuvaletin kapısını ararken yanlışlıkla başka bir kapıyı açtı.
Odanın içine baktığında duraksadı.
Düzenli bir yatak, çalışma masası, kitaplar ve masanın yanında duran siyah bir gitar vardı.
Dohyun'un gözleri büyüdü.
"Vay anasını..."(dohyun)
Tam içeri girecekken arkasından bir ses duydu.
"Ne yapıyorsun sen?"(jihoon)
Dohyun irkilerek arkasını döndü.
"BEN TUVALETİ ARIYORDUM!"(dohyun)
Jihoon açık kapıya baktı.
Sonra dohyun'a döndü.
"Tuvaletin içinde yatak mı var?"(jihoon)
"Belki sizin evde farklıdır, nereden bileyim!"(dohyun)
"Çık odadan."(jihoon)
Dohyun hemen dışarı çıktı ama kapı kapanmadan önce gitarı bir kez daha süzdü.
"Kanka, gitar mı çalıyorsun?"(dohyun)
Jihoon'un yüzündeki ifade bir anlığına değişti.
"Sana ne?"(jihoon)
"Merak ettim sadece."(dohyun)
"Merakını başka şeylerle gider."(jihoon)
Jihoon kapıyı kapatıp salona döndü.
Dohyun arkasından baktı.
Sonra telefonunu çıkardı.
Bir anda aklına bir şey geldi.
"Lan..."(dohyun)
İnternette son günlerde herkesin konuştuğu o gizemli gitar hesabını hatırladı.
Yüzünü göstermeyen, yalnızca gitar çalarken çektiği videoları paylaşan ve her videosu binlerce beğeni alan o hesap...
Dohyun kendi kendine mırıldandı.
"Yok artık. Ne alakası var?"(dohyun)
Arama çubuğuna hesabın adını yazdı.
★gitar çalan isimsiz kişi★
Son videoyu açtı.
Gitarın sesi odanın içinde yankılanırken dohyun'un gülümsemesi yavaşça silindi.
Çünkü videoda görünen gitarın üzerinde küçük, gümüş renkli bir çıkartma vardı.
Az önce Jihoon'un odasında gördüğü gitarın üzerinde de aynı çıkartma vardı.
Dohyun videoyu durdurdu.
Sonra kapalı oda kapısına baktı.
"Bir dakika..."(dohyun)
Kalbi heyecanla hızlanırken videoyu tekrar açtı.
Bu kez gitarın baş kısmına dikkatlice baktı.
Aynı gitar.
Bundan emindi.
Dohyun yavaşça ayağa kalktı ve Jihoon'un yanına gitti.
"Jihoon."(dohyun)
"Ne var?"(jihoon)
"Sana bir şey soracağım."(dohyun)
"Sorma."(jihoon)
"Çok önemli."(dohyun)
"Umurumda değil."(jihoon)
Dohyun telefonunu onun önüne uzattı.
"Ekrana bak."(dohyun)
Jihoon'un bakışları telefona kaydı.
Videodaki gitarı gördüğü anda yüzündeki ifade değişti.
Yalnızca bir saniyeliğine.
Ama Dohyun bunu fark etmişti.
"Bu gitarı nereden biliyorsun?"(jihoon)
Dohyun'un dudaklarında yavaşça bir gülümseme belirdi.
"İşte şimdi doğru soruyu sordun, kanka."(dohyun)
Jihoon telefonu elinden aldı ve videoyu kapattı.
"Dohyun, bunu unut."(jihoon)
Dohyun'un gülümsemesi daha da büyüdü.
"Sen..."
Jihoon gözlerini ona dikti.
"Sakın."(jihoon)
Dohyun derin bir nefes aldı.
"Yoksa..."
Jihoon'un çenesi gerildi.
Dohyun parmağını ona doğrulttu.
"YOKSA SEN MİSİN O GİTAR ÇALAN İSİMSİZ KİŞİ?!"(dohyun)
Oda bir anda sessizliğe gömüldü.
Jihoon cevap vermedi.
Dohyun'un gözleri fal taşı gibi açıldı.
"LAN CİDDİ MİSİN SEN?!"(dohyun)
"Sesini kes."(jihoon)
"BEN ÜNLÜ BİRİNİN EVİNDE MİYİM ŞU AN?!"(dohyun)
"DOHYUN!"(jihoon)
"ARKADAŞIM ÜNLÜYMÜŞ DE HABERİM YOKMUŞ!"
"Dohyun, yemin ederim seni evden atarım."(jihoon)
Dohyun iki eliyle ağzını kapattı.
Birkaç saniye sonra ellerini indirdi.
"Bir şey sorabilir miyim?"(dohyun)
"Hayır."(jihoon)
"Şarkıları gerçekten sen mi çalıyorsun?"(dohyun)
Jihoon sessiz kaldı.
Dohyun ilk kez şaka yapmıyordu.
Gözlerini Jihoon'dan ayırmadan tekrar sordu.
"Gerçekten sen misin?"(dohyun)
Jihoon bakışlarını kaçırdı.
"...Evet."(jihoon)
Dohyun olduğu yerde kaldı.
Sonra yavaşça koltuğa oturdu.
"Vay be..."(dohyun)
Jihoon ona şüpheyle baktı.
"Ne oldu?"(jihoon)
Dohyun başını kaldırdı.
"Benim arkadaşım gitar çalıyor, ünlü olmuş, milyonlarca insan onu dinliyor..."(dohyun)
Bir an durdu.
"Ve bana kantinden su bile almıyor."(dohyun)
Jihoon elindeki yastığı doğrudan dohyun'un yüzüne fırlattı.
"DEFOL LAN!"(jihoon)
Dohyun kahkahalarla gülmeye başladı.
Ama Jihoon gülmüyordu.

Dohyun hâlâ koltukta oturmuş Jihoon'a bakıyordu.
Jihoon ise mutfağa gidip gelerek onu görmezden gelmeye çalışıyordu.
"Jihoon."(dohyun)
Cevap yok.
"Jihoon."(dohyun)
Yine cevap yok.
"JİHOOOON!"(dohyun)
"NE VAR LAN?!"(jihoon)
Dohyun sırıttı.
"Bir şey soracağım."(dohyun)
"Sormayacaksın."(jihoon)
"Bir tane ama."(dohyun)
"Hayır."(jihoon)
"Yarım tane?"(dohyun)
Jihoon elindeki bardağı masaya bıraktı.
"Senin beynin gerçekten çalışmıyor."(jihoon)
"Tamam, soru geliyor."(dohyun)
"DOHYUN!"
"Kaç takipçin var?"(dohyun)
Jihoon birkaç saniye ona baktı.
"Ne?"(jihoon)
"Kaç takipçin var diyorum."(dohyun)
"Niye soruyorsun?"(jihoon)
"Meraktan."(dohyun)
"Az."(jihoon)
Dohyun hemen telefonunu çıkardı.
"Az dediğin kaç?"(dohyun)
"Bilmem."(jihoon)
"İnsan kendi hesabındaki takipçi sayısını bilmez mi lan?"(dohyun)
Jihoon cevap vermedi.
Dohyun hesabı açıp takipçi sayısına baktı.
Sonra ekrana yaklaştı.
Bir daha baktı.
Sonra telefonu Jihoon'un yüzüne tuttu.
"BU MU AZ?!"
Jihoon telefonu elinden aldı.
"Bağırma."(jihoon)
"LAN SENİN TAKİPÇİN OKULUN NÜFUSUNDAN FAZLA!"(dohyun)
"Abartma."(jihoon)
"BEN SENİNLE HER GÜN AYNI SIRADA OTURUYORUM!"(dohyun)
"Maalesef."(jihoon)
"BEN SANA KALEM VERİYORUM, SEN BANA ÜNLÜ OLDUĞUNU SÖYLEMİYORSUN!"(dohyun)
"Kalemimi geri ver o zaman."(jihoon)
Dohyun anında cebindeki kalemi çıkardı ve masaya bıraktı.
"Al. Bundan sonra kendi kalemimi kullanacağım."(dohyun)
Jihoon kaleme baktı.
"Bu benim kalemim değil."(jihoon)
Dohyun kalemi tekrar cebine koydu.
"Konuyu değiştirme."(dohyun)
Jihoon derin bir nefes aldı.
Hayatında yaptığı en büyük hatalardan biri bu çocuğa evinin kapısını açmaktı.
---
Bir süre sonra Dohyun telefonunu Jihoon'un önüne koydu.
"Kanka, bir şey deneyelim mi?"(dohyun)
"Hayır."(jihoon)
"Daha ne olduğunu söylemedim."(dohyun)
"Söylemene gerek yok."(jihoon)
Dohyun telefonu geri çekti.
"Bir video çekelim."(dohyun)
"Hayır."(jihoon)
"Yüzünü göstermene gerek yok. Sadece gitar çal."(dohyun)
"Hayır."(jihoon)
"Ben de yanında otururum."(dohyun)
"Kesinlikle hayır."(jihoon)
Dohyun birkaç saniye düşündü.
"Ben gitar çalmayı öğreneyim o zaman."(dohyun)
Jihoon başını kaldırdı.
"Sen mi?"(jihoon)
"Evet, ben."(dohyun)
"Sen iki dakika sessiz oturamıyorsun, gitarı nasıl çalacaksın?"(jihoon)
"Çok komiksin."(dohyun)
"Biliyorum."(jihoon)
Dohyun kollarını göğsünde birleştirdi.
"Bak, bir gün çok ünlü olacağım. Sen de benim gitaristim olacaksın."(dohyun)
Jihoon ona birkaç saniye baktı.
"Önce matematik sınavından geç."(jihoon)
Dohyun'un yüzündeki gülümseme silindi.
"...O kadar da hayal kurmayalım."(dohyun)
Jihoon ilk kez hafifçe güldü.
Dohyun bunu fark edince parmağıyla onu gösterdi.
"HA! GÜLDÜN!"(dohyun)
"Hayır."(jihoon)
"GÜLDÜN LAN!"(dohyun)
"Hayal görüyorsun."(jihoon)
"BEN BU ANI ÖLENE KADAR HATIRLAYACAĞIM!"(dohyun)
"Keşke hafızanı silebilsem."(jihoon)
---
Saat ilerledikçe dışarıdaki hava kararmaya başladı.
Dohyun koltukta otururken Jihoon'un telefonuna bir bildirim geldi.
Ekranda gitar hesabından gelen bir yorum bildirimi görünüyordu.
Dohyun istemsizce ekrana baktı.
Yorumda şöyle yazıyordu:
Lütfen bir gün yüzünü göster. Seni gerçekten tanımak istiyoruz.
Dohyun'un gülümsemesi yavaşça kayboldu.
Jihoon telefonu eline alıp bildirimi kapattı.
Dohyun bu kez şaka yapmadı.
"Jihoon."(dohyun)
"Ne?"(jihoon)
"Neden yüzünü göstermiyorsun?"(dohyun)
Jihoon'un parmakları telefonun üzerinde durdu.
"İstemiyorum."(jihoon)
"Yani sadece istemiyor musun, yoksa başka bir sebebi mi var?"(dohyun)
Jihoon bir süre sessiz kaldı.
Ardından telefonu masaya bıraktı.
"İnsanların beni tanımasını istemiyorum."(jihoon)
Dohyun başını hafifçe yana eğdi.
"Neden?"(dohyun)
"Çünkü herkesin bilmesi gereken biri değilim."(jihoon)
Dohyun kaşlarını çattı.
"Saçmalama. Gitar çalmayı seviyorsun ve insanlar da dinlemeyi seviyor. Bunda kötü olan ne?"(dohyun)
Jihoon cevap vermedi.
Dohyun bu kez sesini alçalttı.
"Bak, sana hesabını herkese açıklamanı söylemiyorum. İstemiyorsan açıklama. Ama sevdiğin bir şeyi yaparken kendini saklamak zorunda hissetme."(dohyun)
Jihoon başını kaldırıp ona baktı.
Dohyun birkaç saniye sonra yeniden sırıttı.
"Tabii yine de bir gün konser verirsen ilk sırada ben oturacağım."(dohyun)
Jihoon gözlerini devirdi.
"Sen ilk sırada uyursun."(jihoon)
"YALAN! BEN SADECE DERSLERDE UYUYORUM!"(dohyun)
"Her yerde uyuyorsun."(jihoon)
"Konuyu değiştirme!"(dohyun)
Jihoon başını iki yana salladı.
Ama bu kez yüzünde küçük bir gülümseme vardı.
---
Tam o sırada Dohyun'un telefonu çalmaya başladı.
Ekranda annesinin adı yazıyordu.
Dohyun'un yüzü bembeyaz oldu.
Jihoon saate baktı.
"Annen arıyor."(jihoon)
"Görüyorum."(dohyun)
"Aç."(jihoon)
"Sen aç."(dohyun)
"BENİM ANNEM Mİ?"(jihoon)
Dohyun telefonu Jihoon'a uzatmaya çalışırken arama kesildi.
İkisi de birkaç saniye ekrana baktı.
Ardından yeni bir mesaj geldi.
Dohyun, neredesin? Eve gelmeden önce beni ara.
Jihoon kollarını göğsünde birleştirdi.
"Gitmen lazım."(dohyun)
Dohyun yavaşça ayağa kalktı.
"Tamam."(jihoon)
Çantasını aldı, ayakkabılarını giydi ve kapıya yürüdü.
Tam çıkacakken arkasını döndü.
"Jihoon."(dohyun)
"Ne?"(jihoon)
"Yarın okulda seni görürsem sana ünlüymüşsün gibi davranmayacağım."(dohyun)
Jihoon başını salladı.
"İyi."(jihoon)
Dohyun gülümsedi.
"Ama gitar çalarken video çektiğin günü bütün okula anlatacağım."(dohyun)
Jihoon kapıyı açtı.
"DEFOL!"(jihoon)
Dohyun kahkahalarla merdivenlere koştu.
Jihoon kapıyı kapatıp odasına döndü.
Masasının üzerinde duran gitarına baktı.
Sonra telefonunu eline aldı ve hesabına girdi.
Yeni bir yorum vardı.
Bazen bir insanın kim olduğunu öğrenmek değil, neden saklandığını anlamak istersin.
Jihoon yorumun üzerinde birkaç saniye durdu.
Ardından ekranı kapattı.
Çünkü bu gece, uzun zamandır ilk kez, birinin onun sırrını öğrenmiş olması onu eskisi kadar korkutmuyordu.
★★★

SONN
Evet bu bölüm nasıldı bakalım

Eğer öneriniz varsa istediniz gibi söyleyin ve ben de yapmaya çalışırım
Bu arada bana burda okuyacak kitap önersenize be ya
NEYSE BYE BYE