YARIM KALAN BULUŞMA

Annemin telefonundan sonra bütün planlarımız değişmişti. Caner ve Ömer’le buluşmak yerine annemle birlikte misafirliğe gitmek zorunda kalmıştım.
Hazırlanıp evden çıktım. Bir yandan annemle gidiyordum, diğer yandan aklımda yarım kalan buluşma vardı. Aslında gitmediğim için mutluydum. Çünkü Caner’le görüşmek için henüz kendimi hazır hissetmiyordum.
Caner’in ise o akşam elinde çiçeklerle beni beklediğinden haberim vardı.
O gece herkes kendi hayatına döndü. Ama bizim hikâyemiz daha yeni başlıyordu
Annemle birlikte misafirliğe gitmiştim. Herkes sohbet ederken telefonuma bir bildirim geldi. Caner’di.
Mesajı açtığımda karşıma bir çiçek fotoğrafı çıktı. Benim için aldığı çiçeğin fotoğrafını göndermişti.
Fotoğrafa bir süre baktım. Ne yazacağımı bilemedim. Çünkü ben o gün buluşmak istememiştim ama onun beni görmek için hazırlandığını ve elinde çiçeklerle beklediğini biliyordum.
Caner’in beni ne kadar görmek istediğini anlamaya başlamıştım. Yine de ona karşı hislerim aynı değildi.
Telefonu bir kenara bıraktım. Birkaç dakika sonra tekrar elime aldım. Fotoğraf hâlâ oradaydı.
Belki Caner o akşam benimle geçireceği zamanı hayal etmişti. Belki de söylemek istediği şeyler vardı.
Ama o gece buluşamadık.
Caner’in elinde çiçekleri, benimse aklımda cevapsız kalan bir mesaj vardı.
İkimiz de henüz bilmiyorduk, bu küçük olay ileride anlatacağımız hikâyenin sadece başlangıcıydı.