Bir Aile Olduk.❤️

Aradan 4 Yıl Geçmişti Biz Caner’le Evlenip Geride Kalan Yılları Geçmişte Bırakmıştık Ve Alya Diye 1 Yaşında Kızımız Olmuştu Hayat bazen insanı hiç tahmin etmediği yerlere götürür. Bir zamanlar birbirini tanımayan, hatta aynı yolda yürüyüp yürümeyeceği bile belli olmayan iki insan, günün birinde aynı hayatı paylaşmaya başlar.
Caner’le başlayan hikâyemiz zaman içinde değişti. İlk mesajlarımızı, ilk buluşmalarımızı, birbirimize alışmaya çalıştığımız günleri düşündükçe ne kadar uzun bir yol geldiğimizi fark ediyordum. Bir zamanlar ona karşı mesafeli olan ben, artık onunla bir hayat kurmuştum.
Sonra hayatımıza bambaşka bir güzellik katıldı: kızımız Ayla.
Ayla’nın hayatımıza girmesiyle artık yalnızca iki kişilik bir dünyamız yoktu. Küçük bir kalp daha vardı hayatımızın ortasında. Onunla birlikte hayallerimiz, sorumluluklarımız ve geleceğe dair düşüncelerimiz de değişmişti.
Bir insanın anne olması, hayatında unutamayacağı bir dönüm noktasıydı. Artık attığım her adımda, aldığım her kararda kızımı da düşünüyordum. Ayla, bizim hikâyemizin en özel parçalarından biri olmuştu.
Bazen geçmişe dönüp düşündüğümde, her şeyin nasıl başladığına inanamıyordum. İlk başta konuşmak bile istemediğim Caner’le bir gün evleneceğimi ve onunla bir kız çocuğu büyüteceğimi nereden bilebilirdim?
Hayatın bize neler hazırladığını hiçbir zaman tam olarak bilemiyorduk. Önümüzde güzel günler de olacaktı, zor zamanlar da. Ama artık hikâyemizde yalnızca Esila ve Caner yoktu.
Artık biz üç kişilik bir aileydik.
Ve kızımız Ayla, hikâyemizin en güzel isimlerinden biri olarak hayatımıza yazılmıştı.