ARAMIZDAKİ MESAFE

Ömer’in doğum günü sona ermiş, herkes yavaş yavaş evine dağılmıştı. O gün benim için sıradan bir doğum günü kutlaması gibi başlamıştı ama Caner’le aramızda yaşanan bazı küçük anlar aklımda kalmıştı.
Başta onunla konuşmak bile istemiyordum. Bana sarılmaya çalıştığında uzaklaşmış, kendi hâlimde vakit geçirmeyi tercih etmiştim. O ise benimle konuşmanın, bana yaklaşmanın bir yolunu arıyordu.
Sonra beni araba sürmeye götürdü. Araba sürerken bana aldığı takıyı verdi. Hediyeyi görünce mutlu oldum. Belki de ilk kez ona karşı olan mesafemin arasında küçük bir mutluluk hissetmiştim.
Ardından Melisa’nın yanına döndük. Hep birlikte pasta yedik, içeceklerimizi içtik ve doğum gününe devam ettik.
Gecenin sonunda herkes evine dağıldı.
O gün Caner’in bana gösterdiği ilgiyi fark etmiştim. Ama mutlu olmam, ona karşı hislerimin tamamen değiştiği anlamına gelmiyordu. Aramızda hâlâ aşılması gereken bir mesafe vardı.
Eve dönerken beni annem almıştı. Eve ulaştıktan sonra Caner’den bir mesaj geldi:
“Eve geçtin mi?”
Bana eve ulaşıp ulaşmadığımı sormuştu. O gece yine ilk mesajı atan oydu. Aramızdaki mesafe devam etse de Caner iletişim kurmaya çalışıyordu..
Mesajına kısa bir cevap verdim:
“Evet, geçtim.”
Konuşmamız yine çok uzun sürmedi. Ben hâlâ mesafeliydim, Caner ise benimle iletişim kurmaya devam ediyordu.
Bi
r süre mesajlaşmaya devam ettik. Günün nasıl geçtiğinden, doğum günü kutlamasından ve yaşadığımız eğlenceli anlardan konuştuk. Sohbetimiz güzeldi. Caner’le ilk defa bu kadar rahat konuşuyorduk. Belki de aramızdaki mesafe yavaş yavaş azalmaya başlıyordu.