2. bölüm · Birbirimize Rağmen
2) İlk İzlenim
"Bazen bir insanı gerçekten tanımak...
Herkesin anlattıklarını unutmakla başlar."
— Birbirimize Rağmen
Sabahın ilk dersi başlamadan önce sınıf her zamanki gibi gürültü içindeydi.
Barış sırasını ters çevirip Deniz ve Aras'a döndü.
"Bu sene kendime söz verdim."
Deniz çantasından kalemliğini çıkarırken başını kaldırdı.
"Neye?"
"Artık ders çalışacağım."
Aras hiç düşünmeden cevap verdi.
"Geçen sene de aynı cümleyi kurmuştun."
"Bu sefer farklı."
"Nesi farklı?"
"Bu sefer inanarak söyledim."
Deniz gülmeye başladı.
"İki haftaya unutursun."
Aras hiç düşünmeden cevap verdi
"Bence bir haftaya unutur"
Barış elini kalbine götürdü.
"Destekleriniz çok büyük canım arkadaşlarım, teşekkür ederim"
Üçü birlikte gülerken sınıfın kapısı açıldı
Teoman içeri girdi.
Birkaç kişi dönüp baktı
"Selam Teo"
Teoman sadece başını hafifce egdi
Her zamanki yerine, en arka sıraya geçti.
Kulaklığını çıkarıp masaya koydu
Barış sessizce egildi
"Bu çocuk sence hiç kahkaha atıyo mudur"
Deniz omuz silkti
"Hiç denk gelmedim"
Aras başını kitaptan kaldırmadan konuştu
"Beljide yanlış zamankda bakıyoruzdur"
Deniz cevap vermedi
Ona göre Teomanin sorunu yanlış zaman değildi
İnsanlardan uzak durmayı seviyordu.
_________^_________
İlk teneffüs kantin her zamanki gibi kalabalıktı
Barış tepsiyi eline alıp sıraya geçti.
"Bugün tost yiyeceğim"
Deniz soylendi
"Hergün yiyorsun zaten"
"Bugününkisi farkli ama"
"Nesi farklı normal tost işte"
"Bugün ayran da alacağım"
Aras güldü
"Gerçekten büyük değişim"
Onlar sırada beklerken yan tarafta iki öğrenci konuşuyordu
"Teoman geçen gün yine antremanda kavga etmiş"
"Şaşırdık mi"
Barış fisıldadı
"Bu okulun bizim bilmediğimiz bir magazin sayfası falan mı var"
Aras cevap verdi
"Bilemiyorum kardeşim"
Tam o sırada kantindeki görevlinin elindeki kahve yere düştü.
Görevli telaşla Teomana döndü
"Çok özür dilerim"
O an kantinede kısa bir sessizlik oluştu
Herkes aynı şeyi düşünüyordu
Yine kavga çıkacağını
Teoman yerdeki şişeye bakti
Sonra görevliye...
"Olur böyle şeyler." dedi
Yeni bir kahve sipariş etti ve kasaya yoneldi
Ne bağırdı
Ne de söylemeye başladı
Deniz birkaç saniye arkasindan baktı
"Demek herkes her zaman doğru şeyleri anlatmıyor" diye düşündü.
_________^_________
Beden eğitimi dersi...
Öğretmen düdüğü çaldı.
"Bugün basketbol."
Barış elini kaldırdı.
"Hocam ben psikolojik destek versem olmaz mı"
Öğretmen,
"Hayır"
"Söz veriyorum çok motive ederim"
"Seni oynatacağım"
"Peki hocam, psikolojik desteği kendime veririm bende"
Sınıf kahkahaya boğuldu.
Deniz gülerek
"Top sana gelmesin diye elinden geleni yapiyorsun"
"Ben sakatlanmiyim diye öyle diyorum yoksa oynayamadigimdan değil"
Takımlar kuruldu.
Maç başladığında top Teoman'ın eline geçti.
Hızlı bir çalımla rakibini geçti.
Tam potaya gidecekken boşta duran arkadaşını gördü.
Hiç düşünmeden pas verdi.
"At!"
Takım arkadaşı sayıyı buldu.
Barış alkışladı.
"Ben olsam kesin kendim atardım."
Deniz istemeden gülümsedi.
"Fark da bu zaten."
Barış ona döndü.
"Az önce onu mu övdün?"
Deniz hızlıca cevap verdi
"Hayır!"
Aras ikisine bakıp sessizce gülümsedi.
_________^_________
Ders bitiminde koridor yavaş yavaş boşalmaya başlamıştı.
Leyla elindeki kitaplarla yürürken biri omzuna çarptı.
Kitapları yere düştü.
"Ah"
Tam eğilecekken Aras kitapları toplamaya başladı.
"Bunlar senin sanırım."
Leyla kitabı alırken gülümsedi.
"Teşekkür ederim."
"Rica ederim."
Leyla kitaplarına baktı.
"Bugün ikinci kez yere düşmekten kurtuldum."
Aras şaşırdı.
"İlkini kaçırmışım."
"Demek reflekslerini geliştirmen gerekiyor."
İkisi de gülümsedi.
Tam o sırada uzaktan Barış'ın sesi duyuldu.
"Aras! Geliyoruz!"
Aras hafifçe başını salladı.
"Görüşürüz."
"Bay bayy"
İkisi de yollarına devam etti.
_________^_________
Okul neredeyse boşalmıştı.
Deniz her zamanki gibi resim atölyesine çıktı.
Defterini açtı.
Kalemi eline aldı.
Farkında olmadan ilk çizdiği şey...
Bir basketbol topu oldu.
Kendi bile şaşırdı.
Sayfayı çevirdi.
Yeni bir çizime başladı.
Aynı dakikalarda Teoman basketbol sahasında son şutunu attı.
Top potadan geçerken hafifçe gülümsedi.
Kimse görmedi.
Çünkü o an sahada yalnızdı.
Belki de...
İnsanlar en gerçek hallerini, kimsenin izlemediğini sandıkları anlarda gösterirdi.
Bu bölümü yazarken en çok Barışin sahnelerinde eglendimm.Umarim sizde okurken keyif almissinizdirr.
Bir sonrakiii bolumdeee görüşmek üzereee.
Seviliyorsunuzzz💋