12. Bölüm

Artık birine karşı birşeyler hissediyordum galiba. Ege'yi görünce, sesini duyunca, aradığını görünce içimde kelebekler uçuyordu sanki. Ben böyle kendimce konuşurken yanıma Selin gelmiş.
"Açacak mısın artık? Telefonun sesinden başım ağrıdı."
diyerek güldü. Bende açtım hemen.
"Birşey oldu diye korktum. Neden hemen açmadın telefonu?"
dedi Ege. Beni merak etmesi hoşuma gitmişti. Ben tam konuşacakken Selin arkadan konuşmaya başladı.
"Enişte valla dalmıştı. Seni düşünüyordu kesin. Gecede "Ege" diye sayıklayıp duruyor."
Ben elimle ağzını kapatmaya çalışıyordum ama başarılı olamamıştım. Zaten diyeceğini demişti bile. Ege telefonda gülüyordu. En son odanın kapısını kapatarak konuşmaya başladım.
"Ya öyle birşey olmadı biliyorsun demi?"
diye sordum.
"İnandım inandım."
diyerek gülüyordu. Benle dalga geçiyordu.
"Neyse sen ne için aramıştın?"
diye ortaya soru attım.
"Benim yarın Ankara'ya ailenin yanına gitmem lazım. Onu haber vermek istedim."
dedi ve ben anlık şok oldum. Kekeleyerek konuşmaya çalışıyordum.
"Ne? Nasıl? Neden gidiyorsun."
diye sordum.
"Annem beni çağırdı yanına. Neden gideceğim bilmiyorum."
dedi.
"Tamam." diyerek kapattım telefonu. Üzülmemin nedeni yarın benim doğum günümdü. Beraber kutlarız diye düşünüyordum. Odadan çıkarak Selin'in yanına gittim. Selin moralimin bozuk olduğunu anlamış ki hemen sordu.
"Ne oldu? İyi misin? Ne dedi o?"
diye hemen bir sürü soru sordu.
"İyiyim birşey olmadı acıktım sadece."
diyerek konuyu değiştirdim. Selin hâlâ soru soruyordu. İnanmamıştı. Ama fazla sorgulamadı. Bende vazgeçti sanarak kahvaltı masasına oturdum. Birşeyler yedikten sonra biraz iyi oldum. Kendime geldim. Selin ile beraber alışveriş merkezine gidecektik. Bu yüzden hazırlandım. Selin ile beraber yürümeye başladık. Zaten çok yakındı eve. Alışveriş merkezine varınca birkaç mağaza gezdikten sonra birşeyler aldık. Ben kalabalık ortamları çok sevmem ama Selin bayılır. Ben alışverişimi yaptıktan sonra dışarıya çıktım ve biraz oturdum. Yarım saat sonra Selin yanıma geldi. Elinde bir sürü poşet vardı.
"Oha. Ne yapacaksın bu kadar eşyayı?"
dedim, şaşkınlıkla.
"İhtiyaçlarım vardı.?
dedi. Ben inanmamıştım bu kadar şeye ihtiyacı olamazdı. Evde olan malzemelerden tekrar tekrar almıştı. Belli ki stok yapıyordu. Eve gelince hemen kendimi yatağa attım. Çok yorulmuştum. Saat 21.21'e kadar uyumuşum. Ben kalktığımda Selin hâlâ uyuyordu. Kaldırmak istemedim. Bende sıkıldığım için biraz film izleyeyim dedim. Normalde korku filmlerinden korkardım ama bu sefer korku filmi izlemek istedim. İlk 10 dakikası normaldi. Korkmadım ama sonrası bana çok korkunç geldi. Ege'yi aramak için elim telefona gitti ama Ege çoktan Ankara'ya gitmiştir diye aramadım.Filmi de kapattım ve biraz Instagram'a girdim. Ben reels izlerken Selin kalkmış ve yanıma gelmişti. Biraz onla sohbet ettikten sonra o tekrar uyudu. Ben ise biraz kitap okumak istedim. Saat 05.30 gibi bende tekrar uyudum. Sabah olduğunda Selin çoktan kalkmıştı. Beni de kaldırmaya gelmişti. Sabah çok mutlu bir şekilde kalktım ama sonra doğum günü konusunu açtım. Selin hatırlamadı doğum günümü. Moralim çok bozulmuştu. Daha da konuşmadım üstüne. Ardından biraz gezinmek için dışarı çıktım. Biraz sanal arkadaşımla konuştum. Adı Esma'ydı. Uzakta olsak bile o benim doğum günümü unutmazdı. Fakat o da hatırlamadı. Benim artık gitgide moralim çok bozuluyordu. Akşam eve dönünce ışıklar kapalıydı. Selin uyumuştur diye ses yapmadan odama doğru yürüdüm. Bir anda ışıklar açıldı. Konfetiler patladı. Ailem, Selin, Ege, Eray herkes buradaydı. İlk başta çok şaşırdım. "Siz benim doğum günümü unutmadınız mı?"
diyerek sordum.
"Biz senin doğum gününü unutur muyuz sence?"
diye benim soruma soru ile karşılık verdiler. Ege'ye dönerek "Ankara'ya gidecektin."
dedim.
"Gittim ama biraz oyun olmuş olabilir."
dedi. Ne dediğini anlamamıştım.
"Nasıl yani?"
der gibi bir bakış attım. Yan odadan Ege'nin annesi ile babası çıktı.
"İyi ki doğdun Berilcim."
dediler. Ben neye uğradığımı şaşırmıştım. Cevap veremeden kapı çaldı. Ama bu sefer herkes şaşkındı. Çünkü kimseyi beklemiyordu.
Kapıyı açınca Esma'yı gördüm. Hemen boynuna atladım. İçeri geçince,
"Geç kalmadım değil mi?"
diye sordu.
"Yok. Geç kalmadın."
dedim, gülümseyerek.
Herkes bu kim der gibi bakıyordu. Bir açıklama gereği duydum ve şöyle dedim;
"Bu Esma, benim sanal arkadaşım. Antalya'da yaşıyor normalde ama doğum günüm için buraya gelmiş."
dedim.
Herkes "Tamam." anlamında başını sallayınca pasta yemek için masaya oturduk. Pastanın üzerinde benim fotoğrafım vardı. Çok güzeldi. Kestikten sonra herkese bir dilim verdim. Sabaha kadar eğlendik. Fotoğraf çekindik, film izledik, sohbet ettik. Ayrıca Esma yakın çok daha güzel bir kızdı. Neşesi, konuşması, ses tonu tamamen eşsizdi.
***
Sabahında herkes çok yorgundu ama ben çok mutluydum. İlk kez doğum günüm böyle kutlanmıştı. Herkes evlerine gidince biz Selin, Esma, annem ve babam ile kaldık sadece. Esma'yı Selin'de çok sevmişti. Kısa sürede ailemde Esma'ya çok alışmıştı.