1. BÖLÜM

Koskoca bir yaz tatilini daha geride bırakmıştım. Bilin bakalım yine nasıl geçti bu yaz tatili? Doğru ya, siz nereden bileceksiniz. Ben anlatayım yine yalnız sadece ailemle, arkadaşsız koskoca bir yaz tatili.. Ben yine bunlara dalmışken kapı çalmış. Annem işten gelmiştir diye düşündüm. Ve çılgınca komik hareketler yaparak kapıyı açmıştım. Fakat karşımda duran kişinin hiçte anneme benzer yanı yoktu. Hayatımda hiç görmediğim biriydi bu. İkimizde şaşkın bir halde birbirimize bakıyorduk. Yine inadım tuttu, konuşmayacağım işte o konuşana kadar. Neyseki kısa bir aradan sonra o sessizliği bozdu. Ve şöyle dedi,
"Rahatınızı bozduysam kusura bakmayın. Sanırım başka birini bekliyordunuz, ben üst kata yeni taşındım da. Tuz var mı? Diye soracaktım."
dedi, bir anda o sıra daha fazla duramadım. Kahkahayı patlattım. O mu mahcup olmuştu ben mi çözememiştik ikimizde. Ben daha gülerken annem elinde bir sürü poşetle yukarı çıktı.
" Beril iki saattir aşağıdan sana sesleniyorum. Başka işin varmış neyseki, duymamazlıktan gelmemişsin"
dedi. Ben dişlerimi sıkarak biraz gülmeyi engellemeye çalışıyordum. Annem poşetleri içeri koydu ve tekrar yanımıza geldi.
"Ee Berilcim, bu delikanlı da kim bakalım."
dedi. Bende
"Üst komşuymuş anne, tuz istiyormuş." dedim sırıtarak. Annem içeri girdi, daha adını bilmediğim üst komşumuza tuzu verdi ve çocuğu yolladı.
Bende ilkokuldan olan çok sevdiğim arkadaşım Selin'e yazmak üzere telefonu elime aldım. Birkaç kez annem aramıştı ama dikkatimi çeken şey bu değildi. Gizli bir numaradan aranmıştım 3 kez. Ama çokta önemsemedim, biri yine dalga geçiyordur üstümden diye. Ben Selin'i aradım. Selin açtı, o huzur veren sesiyle tam 1 saat konuşmuşuz. Bu mükemmel ötesi konuşmamız bilinmeyen bir numaranın tekrar tekrar aramasıyla sona erdi. Numarayı açtım ve sinirle
"Ne var? Ne arayıp duruyorsun?"
dedim. Ama yankılı bir ses beni şok eden bir cümle kurdu.
"Sadece konuşmak istemiştim Beril Aygün"
demişti. Bu cümle beni şok etmişti. Tam konuşacakken karşımdaki kişi telefonu kapattı. Kulaklığımı çıkarttım ve etrafa boş boş bakmaya başladım. Benim adımı kim bilecektir ki. Kesin sınıf arkadaşlarımdan biri benimle dalga geçiyordu. Daha fazla bu konunun üstünde durmadım. Annem koşarak yanıma geldi. Telaşla kekeleyerek,
"Kızım, baban kaza yapmış. Ben gidiyorum. Sen kalıyorsun evde,ben seni arayacağım, bizi merak etme. Telaşlanma sakın."
dedi. Tam itiraz edecekken odadan çıktı ve kapı kapanma sesiyle evde tek başıma kaldığımı anlamıştım. Yemek yemediğimi hatırladım ve mutfağa yürüdüm ağır adımlarla. Kendime ufak da olsa bir yemek hazırlamıştım. Ardından Selin aradı ve beraber konuşurken yemek de yiyordum. Saat 03.45 olmuştu. Yarın okul vardı ve okula gitmek zorundaydım. Selin'e elveda ederek telefonu kapattım. Selin benim en iyi arkadaşım ama ortaokula geçerken buradan taşındı ama hiçbir zaman aramızdaki bağlar kopmadı.