4 Bölüm: annemin hayali

Annemin Hayali
Bütün gece aralıksız uyumuştum çünkü yorulmuśtum işte.telefonunu elime aldım ve saate baktım 09:00 'du .yatağından kalktım ve lavabaya gittim ihtiyaçlarimi karşıladım ve çıktım tekrar yatağıma girdim yatmadım ama vücudun dinlenmeye devem etti. telefonla ugraştim biraz lidya mesaj atmisti daha doğrusu anlık fotoğraf atmıştı hemşirelik önlüğünü giyinmiş ve kahvesi eline almisti bunun fotosunu çekmişti. fotoğraf çekmeyi çok severdi. gerçi çok zıt karakterdik. o fotoğraf çekmeyi severdi ama ben sevmezdim , makyaj yapmayı severdi ama ben çok yapmazdım , o hep sık giyinirdi ama ben rahat gitinmeeyi daha çok severim. daha bir sürü şey .ne kadar zit karakterde olsak bir birimize anlayabiliyor ve anlasabiliyorduk tabi bazen kavgalarimiz oluyordu ama oda normeldi .o benim Müjganla beraber arkadaş edindigimiz kişiydi.mujganla konusdugumuz dönemi oda vardı.ama müjgan gittiginde o kalmıştı . tarafsizdi ama o beni anlamayı seçmisti. Müjgan daha yakına arkadaşım olmasina rağmen o beni anlamaimişken Lidya beni anlamıştı .
Oşte Lidya benim için çok değerli bir insandı hayatımdaki yeri hep farklı olacaktı.her koşulda onu. yanında olacaktim ve onu anlayacaktim . çünkü bu benim ona olan borcumdu. bende ona anlık fotoğraf attım . gülücük emojisini koydu bugün o çalisiyordu .bir süre sosyal medyada gezindim.
Benim hemşire olduktan sonra bir hedefim vardı .kendime ev alacaktım . sahil kenarinda ve ormanligin oldugu bir yerde .Bu hayal annemin kendine ait bir ev alamak istiyormuş.Babam ona istediği evi almak istemis ama o hayalindeki evi kendi parasiyla almak istiyormuş ve bende kendi paramla alacaktım . ve o evin içinde bir odayı kütüphane yapmak istiyordum. kütüphane yapmakta benim hayalimdi. bu hayalinde en kısa sürede gercekleştirecektim hemde ilk maasimla bir ev bakardım hem maasimla hemde stajken aldığım parayı bitreştirip satın alirdim tutacağım evi inşallah nasip olurdu. eve börek kokusu yayılmıştı ve kahvaltini hazır olduğunu anladım yataktan kalktım ve yattigimi düzenledim. odadan çıktım .tam merdivenlerden ineceğim sıra babamın çalışma odasının kapısı açildi .
"günaydın babam" dedim
" günaydın kızım" dedi.
beraber aşağıya indik.kahvalti hazırdı .
" günaydın Mahperi abla " dedim
" günaydın kızım oturun hadi çaylarınizi hemen koyayım." dedi Mahperi abla
Babamla beraber masaya oturduk . kahvaltıya başladik.aklim babama gelen mektuptaydi. nasıl ulasacaktim mektuba .Acaba ne yazıyordu?
"kızım bu akşam evde yokum işim var"dedi
" hani bugün evdeydim baba" dedim
" evdeyim zaten kızım akşam gidicen işe" dedi
" haa tamam bugün ne yapalım " dedim
" seni bugün çok önemli bir yere götüreceğim" dedi
heyecanlandım nereye gidecektik acaba
" nereye gidicez baba" dedim heyecanli bir ses tonuyla
" gidince görürsün ama duygusal açıdan hazırlıklı ol"
dedi
Niye böyle dedi şimdi meraktan çatlayacaktim . kahvaltıya devam ettim.
Aklıma çok güzel bir plan gelmişti. Babamdan önce yemekten kalkarsam odasından mektubu alabilirdim.
" ellerine sağlık Mahperi abla" dedim ve ayağı kalktım" afiyet olsun kızım" dedi
" doydun mu kızım ne çabuk " dedi babam
"pek iştahim yok" dedim
" tamam git hazırlan hemen cikicaz " dedi
" tamam" dedim
merdivenlere doğru ilerledim. Hızlı adımlarla yukarı çıktım babamın kapısının önüne geldim yavaşca kapıyı açtim içeriye girip hemen kapıyı kapattım. hızlıca masasına baktım .Dünkü dosya masanın üzerinde değildi. Babam kaldırmıştı demek ki mektubunda okumuştu .çekmecelere baktım ,dolabına baktım ama yoktu . babam galiba diğer odasına koymuştu yada çöpe atmıştı. ben diğer odasına giremezdim. galiba mektubu bulmam zorlaşmisti.
Artık odadan cikarmaliydim çünkü babam her an gelebilirdi. odadan çıktım ve kendi odama gittim.
Hemen üstüme kot pantolan ve haki renginde düz bir tişört giyinmiştim. saçlarimi taradım ve odamdan ciktim babamı bekledim salonda o hazirlana kadar bir bardak çay içtim . babam geldi hemen çıktik evden .
30 dakika sonra
İstanbul'da hiç gelmedigim bir yere gelmistik .
ormanlık bir alandi ve ilerliyorduk. Doğanın o temiz kokusu bana huzur veriyordu
" baba biz nereye geldik böyle ormanda neden duygusal olayım baksana ne kadar güzel bi yer " dedim
" sabret kızım " dedi bana sesi biraz durgun gibiydi.
biraz ilerledikten sonra deniz sesi geldiğini duydum ve daha hızlı ilerledik.Ormanlik alan bittikten sonra Kumsal alan çıktı.karsimda sonu görunmeyen bir deniz vardi.Sağ tarafimda iki katlı dubleks ev vardı ve açıkçası almayı düşündüğüm eve benziyordu.
" işte kızım burası seni getireceğim yer "dedi
evi gostererek ve ekledi.
" sen annenin hayallerini yaşatiyorsun kızım biliyorsun annen hemsire olmaktı is ve kendi parasıyla ev almakti istiyordu kızım ama nasip olmadı v " dedi duraksadı ve derin bir nefes aldı.
sen doğmadan bana demişti benim hayali olan o evi kızıma al demişti." dedi ve babam bana gulumsedi cebinden anahtarı çıkarıp bana uzattı gözleri dolu dolu ve benimde gözlerim çoktan dolmuştu.
" hayırlı olsun kızım " dedi ve o an ikimizde ağladik sarıldık .sarilmamiz bittikten sonra babam kollunu omzuna attı ve ikimizde denize bakar hale geldik.
" kızım annen bu hayali gerçekleştiğini gorseydi keşke" dedi
" keşke babacim keşke " dedim ağlamakli bir ses tonuyla
Bu ev benim değildi annemin eviydi belki hiç içinde yasayamiyacak ama anne indi bu ev çünkü bu onun hayaliydi .
Annemin gençlik hayaliydi ve ben annemin hayalini yaşatmaya çalişmiştim ve başarmıştım da.

Ama aleska buraya gelmesinin ve bu evin bir plan olmasini henüz bilmiyordu...