Bir Aşk Alıntısı

Bazı geceler hayal kuruyorum…
Küçük bir evimiz var.
Sen kitap okuyorsun, ben çay demliyorum.
Dışarıda yağmur yağıyor, biz cam kenarında sessiziz.
Kelimelere gerek yok, çünkü birbirimizi konuşmadan da anlıyoruz.
İşte o an, bütün dünyayı susturacak kadar güzel bir huzur var içimde.

Ve biliyor musun?
Sonsuzluk belki gerçek değildir,
ama ben seninle geçen her saniyeyi sonsuzluk kadar değerli hissediyorum.
Ruhum seninkiyle tanıştığından beri,
hiçbir yalnızlık aynı hissettirmiyor.
Sanki kader bizi farklı zamanlarda hazırlamış,
ama sonunda aynı noktada buluşturmuş.

Eğer bir gün, yıllar sonra biri bana “aşk neydi?” diye sorarsa,
tek bir isim söyleyeceğim: sen.
Çünkü ben aşkı senin gözlerinde tanıdım,
sabırla, anlayışla, güvenle büyüttüm.
Ve bir ömür boyu,
aynı ismin kalbimde yankılanmasına razıyım.

Sen benim kalbimin evi,
hayatımın anlamı,
ve ruhumun tamamlanmış hâlisin.
Ben artık bir yere değil, sana aitim.
Ve bu aitlik,
bu dünyadan sonra bile sürsün istiyorum.