1. Bölüm (Özel Bölüm)

İyi Okumalar!

Şarkı; Duman/ Kolay Değildir

Görüntüler gözümden uzaklaşıyor, ellerimden kayıp gidiyordu. Babamın ölüm haberinin geldiği an..

Ama unutamadığım her seferinde unutamadığım tek bir şey var.

Romeo..

Ah, yani gerçek adıyla Korkut.

Evet, garip olabilir ama onun ayrıntısı olmadan o anıyı hatırlayamıyordum.

Yazardan;

Korkut ile Gizem televizyon izliyorlardı. En sevdikleri çizgi film olan Temel Reis başlamıştı.

Anneleri yemek yapıyor, Gizem'in abisi ise kendi odasında kendi halinde takılıyordu. Abisi o zamanlar yeni yeni sevgilisi olduğu kişiyle konuşuyordu. Gizem'in annesi ona hiç karışmıyordu.

Gizem abisini hep kıskanırdı, anlamasa bile onun gibi olmak isterdi. Ona göre havalı görünürdü çünkü.

Ama sonra aklına Romeo'ya sahip olduğu gelirdi ve sırıtırdı. Kocaman.

Abisini bile unuturdu.

Televizyona bakarken kapı çaldı.

İkiside çok sevinerek kapıya koştular. Ya Korkut'un babası ya da Gizem'in babası gelmişti.

Ya da ikisi de.

Genelde beraber gelirlerdi çünkü, aynı bölgede çalışıyorlardı.

Kapıya gittiklerinde, Gizem kapıyı açmayı denedi ama boyu yetişmeyince Hülya geldi ve yavaşca kapıyı açtı.

“Astsubay Üstçavuş Kaner Doğan ve Utku Kızıl adına gelmiştim.” dedi soğuk bir sesle.

Hepsi boş boş karşılarındaki askere bakarken annesi yanıt verdi. “Evet, ben Kaner'in eşiyim. Hatta bir dakika," dedi ve içeriden Ayça'ya seslendi. “Ayça! Gelsene!”

Ayça ellerini havaya tutarak geldi, elleri unluydu. “Geldim geldim de bunlar kim?” diye sordu. “Bakın bu da, Utku abinin eşi.” dedi Hülya.

Ayça endişeyle kapıdaki adama dönerek, “Noldu? Utku'ma bir şey mi olmuş?” diye sordu. “Evet, maalesef.” diyince Hülya'da endişelendi.

“Ne oldu?” dedi Hülya aceleyle. “Ne olmuş? Nolur söyleyin.” diye yalvardı Ayça.

Korkuyorlardı, eşleri onlar için her şeydi.

Gizem hiçbir şey anlamıyordu ama Korkut anlıyordu konuştuklarını. Gizem yüzünü Korkut'a çevirdiğinde göz göze gelmişlerdi ama Korkut bunu umursamadan yeniden karşısındaki adama bakmaya devam etmişti.

“Kaner ve Utku yaptıkları operasyon sırasında...” dedi ve durdu. “biri kalbinden diğeri ise anlından vurularak operasyon yapılan bölgede can vermiş, şehit olmuşlardır. Başınız sağ olsun.” dedi adam.

Hülya elleri ağzında ağlamaya başladı. Ayakta durmak için kapının kolundan tutuyordu. Ayçaysa tepkisizdi, öylece askerin gözlerine bakıyordu.

Hülya'nın ağlaması şiddetlendi, yere çöktü.

Gizem, Korkut'a bir daha döndüğünde Korkut'un göz yaşlarını sildiğini gördü ve askere bakarak, “Va-vatan sağ olsun.” dedi gür bir sesle.

Bunu duyan herkes Korkut'a bakıyordu. Gülümsüyorlardı. Gözlerinden akan göz yaşları ile gülümsüyorlardı. “Babam öğretmişti.” dedi ve o da gülümsedi.

Gizem iss anlamsızca bakıyordu.

4 yaşındaki bir çocuk ne anlayabilirdi ki..

“Yaa Romeo! Ne diyorsun anlamıyorum.” dedim huysuzca. “Bana da anlat,” dedim ve yalvardım. “lütfenn beni kıyma koykut.”

“Adımı daha doğru düzgün söyleyemiyorsun.” diye kendi kendimize konuşurken asker kapıyı kapatıp hızla çıktı evden.

Açıkçası kimse de önemsemedi.

“Romeo,” deyince Korkut, Gizem'e baktı yeniden. “Şehit olmak ne demek? Benim babam şehit olmuş ya, yani ne olmuş iyi bir şey mi?” diyince Korkut yutkundu bunu nasıl diyeceğini asla bilmiyordu.

Küçük bir kıza babasının öldüğü nasıl söylenirdi ki?

O sırada Gizem'in annesi bağırdı;

“Baban ölmüş Gizem! Babanı öldürmüşler! Şehit demek ölüm demek!” diye ağlamaya devam etti.

Gizem hızla Korkut'a döndü. “Ro-Romeo, a-an-annem ne diyor?” dedi ve nefes aldı. “Babam öldü mü?”

O an ne denirdi ki..

“Şey.. Ju-Juliet sen benimle içeri gelsene.” dedi Romeo. Gizemse lafını ikiletmeden içeri yürüdü. Beraber yataklarına yattılar. Aynı yatakta yatıyorlardı.

Gizem'in teyzesi, Ayça bazı maddi ve manevi durumlardan buraya taşınmış, kimseye de birşey söylememişti. Açıkçası bu durumdan Hülya'da hoşnuttu.

“Öldü mü Korkuy?”

“Yok ölmedi Gizem.”

“O zaman annem neden öldü dedi?”

Korkut biraz düşündü ve aklına gelen ilk yalanı fırlattı. Yoksa çok ağlayacaktı.

“Ölmedi sadece artık işleri daha da uzun sürecekmiş. Annen yanlışlıkla söyledi. Hem hadi biz seninle oyun oynayalım mı?”

“Of ya! Zaten uzundu artık daha da mı uzun?” diye söylendi Juliet. “Annemler bu yüzden mi ağlıyor?” Romeo olumlu anlamda kafa salladı.

Korkut'un ilk defa canı yanıyordu.

Korkut ilk defa hıçkıra hıçkıra ağlamak istiyordu.

“Hadi twister oynayalım!” dedi Gizem. “Lütfen nolerr.” Korkut bu oyunu hiç sevmese de üzülmesin diye oynamaya karar verdi.

“Tamam hadi getir.” diyince Juliet koşarak odadan oyunu getirmeye gitti.

Ve oyunlar oynandı, sessiz çığlıklar acılı hale geldi..