DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Eve girdiğimizde sorgulayıcı bakışları üzerimde hissediyordum. Beraber salona geçtik, Defne tekli koltuğa oturup ellerini göğsünün altında birleştirip,
“Evet Sare hanım, seni dinliyorum.”
Bu gece uzun olacağa benziyor, ilk önce ikimize güzel bir kahve yapıp geliyorum hemen.” Kaçar gibi mutfağa gittim, Atakan'ı öğrenmesi hiç iyi olmamıştı. Elimde iki büyük kupayla salona gittim, Defne telefonuyla uğraşıyordu. “Afiyet olsun canım arkadaşım.”
“Ah tatlım, yemiyorum bu masum bakışları, haberin olsun.” Konu ilişki olunca Defne'nin aşılamaz duvarları ortaya çıkıyordu. Zamanında canı çok yanmıştı, bu yüzden ilişkilerine duvar örmüştü.
“Seni dinliyorum Sare,” bir kaşını yukarı kaldırıp, “Her şey Atakan'ın bahsettiği gibi oldu.”
“Beni senin anlattıkların ilgilendiriyor, bakalım sen neler anlatacaksın.”
Kendimi sorgu odasındaymış gibi hissettim, neden bu kadar zor olmak zorunda ki?
“Biliyorsun, uzun zamandır hayatımda biri yok. Akşam işlerim vardı, onları hallettikten sonra soluklanmak için bir şeyler içmek istedim. Bar bölümüne gittiğimde Atakan'ı gördüm ve o an aramızda çekim gücü hissettim. O an bana deli cesareti geldi ve Atakan'la tanışmak için bir hamle yaptım ama beni umursamadı, kırılmıştım.” İnandırıcı olsun diye yüzümü iyice düşürdüm.
“Yanımdan öylece çekip gitti. Ertesi günü AVM'ye gittim, kahve içerken tesadüfen Atakan'ı gördüm. Yanından geçerken bana seslendi, ah o an kalbimde çiçeklerin filizlendiğini hissettim.” Kalbime dokunmayı da ihmal etmedim. “O gün yeni bir başlangıç yaptık, müsait bir günde oturup duygularımızı birbirimize itiraf ettik, sonrasını biliyorsun, zaman sen de Atakan'la tanıştın.” “Daha tanışalı bir hafta bile olmamış, aptal mısın kızım sen adamı daha doğru düzgün tanımıyorsun bile.”
“Aaa, kırıcı oluyorsun ama benimki aptallık değil, tamamen ilk görüşte aşk.”
“Sapık olmasın bu adam.”
“Saçmalama, ah senin şu aşılamaz aşk duvarların.” Göz devirip, “Ben seni düşündüğüm için söylüyorum, yarın bir gün yanıma gelip de ağlama sonra.”
“Rahatla biraz, Buzlar Kraliçesi, sana evleneceğim demiyorum ki. Hem en fazla ne olabilir?” En fazla Atakan gerçekleri öğrendiği zaman beni parçalara ayırmak isteyeceğinden eminim.
“Ne diyebilirim ki, önemli olan senin mutluluğun ama şunu unutma, ne olursa olsun ne yaşarsan yaşa ben hep senin yanındayım.” Yerimden kalkıp Defne'ye kocaman sarıldım. “İyi ki varsın benim canım arkadaşım.” “Sen de iyi ki varsın.” Saate baktığımda geç olduğunu fark ettim. “Yatalım mı artık?” “Olur, sabah erkenden işe gitmem gerekiyor, belki seni göremeyebilirim, o yüzden seni kocaman öpüyorum.”

🌙

Telefonun alarımı sabah olduğunu söylüyordu. Bugün pek iştahım yoktu, o yüzden dün olanları Mahir'le paylaşmam gerekiyordu. Komidinden telefonu alıp Mahir'i aradım. “Alo.”
“Alo.”
“Bugün konuşmamız gereken şeyler var, Atakan'la ilgili.” “Mekanda bekliyorum.”
“Tamam.”
Yataktan ayaklarımı sarkıtıp terliklerimi giyip banyoya gittim, soğuk suyla yüzümü yıkadım, hazırlanıp mekana doğru yola çıktım.

MAHİR

Telefon görüşmesinden sonra Sare'yi mekanda beklemeye başladım, keyfim yerindeydi, planı ilmek ilmek işliyordum. Odanın kapısı çalındı.
“Gel.” Sare gelmişti ve ben gözlerimi ondan alamıyordum, garip hissettiriyordu.
“Otur bakalım.”
“Bir takım gelişmeler oldu.”
“Umarım iyi anlamdadır.”
“Çok sevineceğine eminim.”
“Hmmm.”
“Atakan'la aramızda bir ilişki olmaya başladı.” İçtiğim suyu yutarken boğulacaktım neredeyse.
“Bu kadar çabuk olacağını bilmiyordum.”
“Dahası da var.” İstem dışı ellerimi sıktığımı fark ettim, parmak boğumlarım beyaz olmuştu.
“Defne'yle yemek yerken Atakan'la karşılaştık ve Defne'yle tanıştılar, sevgili olduğunuzu biliyor.”
“Güzel, daha gerçekçi gözükmesini sağlar.”
“Bilmem gereken başka bir şey var mı?”
“Hayır.”
Defne odadan çıktı, neydi bu şimdi, bir de sevgili olmuşlardı. Aslında böyle olması işime gelirdi ama böyle bir şey istemiyorum. Odaya Alaz girip koltuğa oturdu. “Bizim ajanımız baya iyi ilerliyor, baksana sevgili bile olmuşlar.”
“Evet, öyleymiş.”
“Gelişmeler hoşuna gitmemişe benziyor.”
“O da nereden çıktı?”
“Aynaya baktın mı, senin yüzün kireç gibi olmuş.” “Saçmalama oğlum, ya gayet keyfim yerinde benim.” “İnanmış gibi yapıyorum.”

SARE

Mekandan hızlıca çıktım, bugün hava güzeldi, biraz yürüsem iyi gelecekti. Mahir bir tuhaftı, garip davranıyordu. Düşüncelerimi mesaj sesi böldü. Çantamdan telefonu çıkarıp gelen bildirimi açtım, Atakan mesaj atmıştı, ah tatlı çocuk.
“Merhaba sevgilim, bu akşam müsaitsen seni benim mekânıma götürmek istiyorum.”
Tam da istediğim teklifti, belki gizli işlerini öğrenebilirdim, keyfim yerine gelmişti.
“Çok isterim hayatım.”
“Akşam saat 21.00'de alırım seni.”