6.BÖLÜM: ROMEO VE JÜLİET

Elimde titreyerek tuttuğum telefonu yapmaya devam ettim. Bu sefer kim olduğuyla alakalı hiçbir merakım yoktu.

Kahvaltımı bitirip okul için hazırlanmaya başladım. Zaten bugün prova olacağı için yanıma pek bir şey almama gerek yoktu; sadece bir defter, kalem kutusu ve peçete gibi şeyler alıp evden çıktım.

Yoldan geçen bir taksiyi durdurdum ve hemen bindim.

Kim olduğunu biliyordum; çünkü maskeler, mesajlar, her şey onu açığa seriyordu.

Taksiciye ücretini ödeyip indim. Ağır adımlarla okula doğru ilerlemeye başladım. İçimdeki o heyecan hissi beni bitirecek gibiydi.

Sonunda sınıfa varmıştım ama içeride sadece ben vardım. Eşyalarımı sırama bıraktım ve prova için konferans salonuna indim.

Beni karanlık, dumanlı ve soğuk bir ortam karşıladı. Ardından hemen bir mesaj geldi:

Bilinmeyen Numara: "Geliyorum, hazır ol Juliet'im."

Artık mesajlar o kadar sıradan geliyordu ki hiç takmıyordum.

Önlere doğru ilerledim ve birden ışıklar açıldı. Sahnede beni tiyatro hocamız karşıladı. Bana, "Hazır mısın?", "Senaryoya çalıştın mı?" gibi birtakım sorular sordu, ben de yanıtladım.

O sırada salonun kapısından o girdi. Gözlerim ona takılı kalmış bir şekilde her adımını takip ediyordu.

Kafamı salladım ve yeniden odağımı hocaya verecekken aklıma o geldi.

B-bu Yaman'dı... Bana ilk dönemin başlarında çıkma teklifi etmişti ama ben kabul etmemiştim; çünkü ben kimseyi sevmiyordum. Sevsem bile bir lanet bulaşıyordu sevdiğim kişiye.

Bu yüzden onun teklifini geri çevirmiştim ama sandığım kadarıyla onun aklı hâlâ bendeydi.

Saç rengini benim gibi turuncuya boyatmıştı; hafif çilleri ise zaten hep vardı.

Hoca bize dönerek, "E hadi, tanışın bakalım," dedi. Bense lafa hemen girerek, "Hocam, biz zaten tanışıyoruz," dedim. Çünkü hoca başlarsa tam bir saat tanışma faslı yapacaktı. Bu sözüm sadece hocayı geçiştirmek içindi ama onu gerçekten tanıyordum...

Hoca bizi sahneye aldı ve provaya başladı. Yarın zaten okulun son günüydü ve o parti yarın olacaktı.

Prova bitmişti. Eve dönmek için okuldan ayrıldım ama aklıma doğru düzgün bir elbisemin olmadığı geldi. Hemen en yakın AVM'ye doğru ilerledim.

Gözüme kestirdiğim ilk giyim mağazasına girdim ve elbiselere bakınmaya başladım. Sonunda bir elbise beğenmiştim; denemek için hemen kabine yöneldim.

Lotus desenli bir elbiseydi, çok hoşuma gitmişti. Üzerimde tam ve çok güzel durduğu için hemen satın aldım.

Nihayet eve geçtim, üzerimi değiştirip dinlenmek üzere yatağıma uzandım.

Tam o anda telefonuma bir mesaj geldi:

Yaman: "Merhaba Manolya."

Ekrandaki onun profil resmi ve kullanıcı ismiydi