13. bölüm · Beni hatırla
Yar
---
Atlas gece o kapının önüne gitti.
Hep giderdi zaten. O kapının önü onun için huzurun adresti olmuştu, sığınağıydı. Ama bu gece başkaydı. İçini kemiren bir şey vardı; onu oraya çeken daha keskin, daha yakıcı bir sebep... Bu kez sadece bakmak için gitmiyordu. Bu kez almak için geliyordu.
Apartmanın önüne geldiğinde kısa bir süre arabasına yaslandı. Başını geriye yaslayıp gözlerini kapattı. “Ben yarimi almaya gidiyorum,” diye fısıldadı kendi kendine. Bu kelimelerin tadı dilinde bir ant gibi kaldı.
Kapının aralık olduğunu görünce içinden küçük bir tebessüm geçti. “Demek ki şans bizden yana,” diye düşündü. Adımlarını dikkatle attı, ses çıkarmamak için asansörü kullanmadı, tanıdığı evin merdivenlerini ezbere çıktı. Ama sonra... Gözünün ilişmediği bir oda. Daha önce hiç fark etmemişti. Kapısı aralıktı.
İçeri girdiğinde kalbi göğsüne sığmadı.
Bir kız. Küçük. Yabancı. Kırılgan.
Uyuyordu ama huzursuzdu. Atlas’ın zihninde binlerce soru uçuştu: “Bu kim? Alev’in akrabası mı? Bu evde ne işi var?” Ama soruların cevaplarından çok içgüdüleri konuştu. “Onu burada bırakamam.”
Hemen cebinden küçük bir enjektör çıkardı. Hafif bir uyku serumu. Ona zarar vermeyecekti, sadece kolaylık sağlayacaktı. Kızı kucağına alırken içinden geçirdiği tek cümle şuydu: “Bunun hesabını birine soracağım.”
Onu arabaya yerleştirdi, döndü. Hedefinde Alev’in odası vardı. Yavaşça kapıyı açtığında, vanilya kokusu onu karşılayınca gözleri doldu. O kokuyu küçüklüğünden beri unutmamıştı.
Alev’in yanına yaklaştığında, yavaşladı. Zaman durmuş gibiydi. Elini uzattı, narince saçlarına dokundu. Sanki içindeki tüm kasvet o anda eriyip gitti. Onunla her temasında içindeki savaş biraz daha dinecek gibiydi.
Sonra onu kucağına aldı.
“Artık benimlesin,” diye fısıldadı. O an kendi bile fark etmeden bir şey değişmişti. Sadece birini kurtarmıyordu artık. Kendini de bir uçurumdan çekiyordu.
Arabaya yerleştirdi, yola koyuldu. Bina arkasında kalırken, içinden tek bir cümle geçti:
“Bu bina, onun kabuslarını barındırıyor. Ve ben, onun kabuslarını yakacağım.”
---
