1. Bölüm

Hiç insan ailesinden bıkar mı?Bu dünyadan gitmek ister mi? Kendine küser mi? Yada insanlardan korkar mı? Aklımda bunca sorun bunca cevap bekleyen sorular...

Ben Ahu Acar 17 yaşında lise son sınıf öğrencisiyim. Annem Şevval,babam Davut. Kahverengi saçlı ve kahverengi gözlü bi kızım. Annem sarı babam siyah saçlı ve siyah gözlüler.. zor dönemler geçiren biriyim hayattan soğumuş olan birisiyim.

..................................

Yine bi sabah okuldayım,herkes fakir bu okulda,devlet okulu ama beni ezikledikleri için erken gelip ders zili çalana kadar sıramda uyuyorum yada kitap okuyorum.

En sevdiğim şey kitap okumak ve müzik dinlemektir. Beni gerçek hayattan uzaklaştırıyor çünkü düşünmemi engelliyor.

Yine erken geldim ve uyuyorum yanıma normalde kimse oturmazdı ama hareketlilik hissettim kafamı kaldırdığımda yan sınıftan Enes benim yanıma oturmuş. Kaşlarım çatılırken oturdum ve açıklama yapması için ona baktım

"Selam Ahu özür dilerim uyandırdım ama nasılsınn" ben okuldan kimseyle konuşmam ki bu niye benle konuşmaya çalışıyo anlam veremedim ve kafamı noldu anlamında salladım "rahatsız oldun sanırım neyse ben gidim sonra konuşuruz" dedi ve yanımdan gitti.

Zil çaldı dersler geçti. Çıkış zili çaldığı için kitaplarımı topladım ve kulaklığımı takıp çıktım. Yağmur yağıyordu, yağmurun altında yürümeyi severdim burdan işe geçmem lazım o yüzden ev yönü değil diğer yöne doğru yürümeye başladım.

Benim pek arkadaşım yoktur. Dışarıda buluştuğum 4 kız arkadaşımın dışında,Ebru ve Elif en anlayışlı arkadaşlarım,Zeynep biraz sinirli,Nisa aksiyon arayan arkadaşlarım. Aileleri çok iyi hepsi zengin olduğu için koleje gidiyorlar aslında derslerim iyi olduğu için bursluluk sınavına girip kazandım ama babam izin vermedi.

Lüks bi restoran da garsonluk yapıyorum içeri girince hemen üstümü değiştirip işe koyuldum gece 12'ye kadar çalışıyorum ve bugün en yoğun gün. Saat 20:00'da önemli bi aile geleceği için onlarla benim ilgilenmemi istediler bende kabul ettim.

Saat 20:00'da Özer ailesi geldi.Orta yaşta bayan ve erkek arkasında da 4 tane erkek geldiler bayan yaka kartıma baktı sonra yüzüme çok değişik bi şekilde baktı anlam veremedim masalarını gösterdim. Siparişleri aldım hazır olmasını bekliyodum bi yandan da onlara bakıyordum ama 4 erkek de çatık kaşlarla bana bakıyordu kendime bi çeki düzen verdim acaba birşeyi yanlış mı yaptım diye düşünmeye başladım.

Siparişleri götürüp servisleri yaptım başka isteğiniz var mı diye sordum kadın bana"merhaba kızım" dedi biraz garipsedim buraları geçmiş olmamız lazımdı ama kadının sesi çok güzeldi "merhaba efendim" biraz çekindim aslında "ben Aşkın,eşim Arif" niye tanıştırıyordu ki şimdi başımla selam verdim." Şu an sana anlatacaklarımız garip gelebilir" alla alla ne dicek acaba kaşlarım ister istemez çatıldı"buyurun sizi dinliyorum Aşkın hanım" dedim ne diyebilirim daha

Arif bey"oturur musun lütfen" dedi ama olmaz ki.
" hayır efendim patron böyle şeyler istemiyor diyeceğinizi diyin ben de işimin başına döneyim lütfen" dedim yani böyleydi yalan söylemeyi beceren biri değildim " nasıl diyeceğiz bilmiyoruz ama şöyle bir durum var. Biz kandırılmışız bizim çocuğumuz öldü denmişti bize ama şu an karşımızda ve garsonluk yapıyor" dedi Arif bey bi dk ne dedi kaşlarım daha çok çatılırken " efendim? Nasıl yani? Nasıl olabilir böyle birşey anlayamadım" şok olmuştum ama diğerlerine de baktığımda bana kötü bi şekilde bakıyorlardı.Aşkın hanım dolu gözlerle "iznin olursa eğer istersen yarın DNA testi yaptıralım yani biz ne zamandır araştırıyoruz ama emin olalım olur mu?"

Biraz algılarım kapandı sanırım en sonunda derin bi nefes aldım "haklı olabilirsiniz ben aileme hiç benzemiyorum ama size benziyorum kafamda kuruyo muyum bilmiyorum ama telefon numaranızı verirseniz yarın haberleşiriz efendim" dedim Arif bey hemen numarasını verdi nefesim daralıyordu başka birşey demeden yanlarında ayrıldım 10 dk benim yerime bakmalarını arkadaşlara söyleyip arka kapıdan dinlenme yerine çıktım ve derin bi nefes aldım.

Olabilir miydi böyle şey peki şimdiye kadar nerdelerdi ben babamdan dayak yerken annemin laflarını işitirken 5 yaşından beri onlara hizmet ederken nerdelerdi. Doğrusu hep evlatlık olduğumu düşünüyordum ki ben.

Ama ya değilse niye çat diye gelip söylediler onu anlamadım ki ben sebebi neydi,ordaki 4 erkek niye bana çatık kaşlarla sanki suç işlemişim gibi bakıyordu. Ve en önemlisi onlar kimdi.

Daha fazla düşünmemek için kalktım ve işime devam ettim Aşkın hanımlar gitmişlerdi. Diğer müşterilerle ilgilenirken zaman geçti ve saat 12 oldu hemen üstümü değiştirdim ve çıktım kulaklığımı taktım eve doğru yürümeye başladım. Arkamdan biri beni izliyormuş gibi hissediyordum kulaklığımın tekini çıkardım ve arkamdan adım seslerini işittim sakin bi şekilde arkamı döndüğümde şaşırdım bugün yemek için gelen ve bana çatık kaşlarla bakan 4 erkek de peşimden geliyordu.

Ben durunca onlar da yanıma geldi çatık kaşlarla ve sorgulayan bakışlarla hepsine baktım " buyurun bi sorun mu vardı acaba" dedim hepsi de çok büyük ve çok yakışıklıydı onlara bakarken kafamı kaldırmak zorunda kalmıştım ve bu bana kötü hissettirmişti. Aralarından biri" Merhaba ben Akın rahatsız olduysan pardon biz seni tek görünce bi sorun olmasın diye öyle peşinden geliyorduk." dedi bunlar ne oluyo ki koruma felan mı bana niye kendini tanıtıyordu. Başka biri " ben de Alaz yanlış anlama lütfen biz de o ailedeniz sadece seni merak etmiştik o kadar" dedi ama hepsi bana kötü bi şekilde ve soğuk bakıyordu.

" Bir sorun yoksa iyi geceler efendim yarın zaten görüşeceğiz diye biliyorum" diyip arkamı döndüm ve hızla yanlarından uzaklaştım.

12:30'da evde olmam lazımdı ama ben 10 dk geç kalmıştım olacaklar için kendimi hazırladım ve kapıyı açtım yavaş adımlarla içeri girdim kapıyı kapattım ama annemler bağırarak konuşuyordu benim geldiğimi duymamışlardı babam bağırarak " o kıza çok dayandık zaten biz evlatlık diye aldık başımıza kaldı şimdi de geç geliyo" diye annem de" tamam evet ama iyi oldu bana hizmet ediyo" dedi.

Olduğum yerde kaldım ne demişti o evlatlık mı şimdi o aile ciddi miydi anlamadım yani sakin olmam ve onların anlamaması lazımdı yarın test yaptıracaktık zaten yavaş adımlarla içeri girdim kafam eğikti babam " demek geldin niye geç kalıyorsun vaktinde niye gelmiyorsun ben senin peşini mi gözeticem" diyerek bana vurmaya başladı yapma vurma diye bağırıyordum ama takmıyordu beni anneme baktım telefonuyla ilgileniyordu sanki ben yokmuşum gibi.

Daha da çok vurmaya başladı artık bağırarak ağlıyordum canım çok acıyordu.

Kapı çalmaya başladı ama çalma değil biri kapıyı dövüyordu bildiğin. Babam hemen benden ayrıldı ve kapıyı açmaya gitti kapıyı açar açmaz biri yumruk attı ve yere düştü içeri 4 erkek girdi şaşırdım onlardı biri akın diğeri alaz olduğunu bildiğim diğer ikisini bilmiyodum kocaman olan ona vurmaya başladı ve sen kimsin de kızı bağırtıyorsun vuruyorsun demeye başladı akın yanıma yaklaştı beni tutacağı zaman "yapma dokunma nolur dur" diye bağırdım bi an sesler kesildi gözüm kararıyordu nefes alamıyordum sonra yattığım yerde gözlerimi kapattım annem davut noluyo diyodu sonrası karanlık.

Merhabalar ilk defa yazmaya başladım kurgusal bi hikayedir. Umarım beğenirsiniz.

Devam edicek.