Yine mi sen?

Yataktan çıktım.Bu saatte kim olabilirdi ki. Kapıya doğru yaklaştıkça huzursuzlanıyor ve korkuyordum.Kapının deliğinden baktığımda sadece siyah bi' kağıt gördüm.Biraz daha ürperdim ama açmakta kararlıydım.Kapıyı açtım ve karşımda Anıl vardı.Tam kapıyı geri kapatacağım anda kapıyı tuttu ve içeri girdi.Çok korkuyordum ama artık cesur olmam gerektiğini düşündüm."Ne işin var burada,hemde bu saatte?"dedim.
"Korkma Nilcik,sana bişey yapmayacağım."dedi ve sırıttı."Senden korktuğumu düşünmen komik!"dedim ve kahkaha attım.Döndü ve "O yüzden mi sabah bana çarpıp kaçtın?"dedi ve gülümsedi.Bu cevap karşısında donakaldım.Sadece bakmakla yetindim.Dönüp ekledi"Zaten seni bu pijamayla ciddiye almadım Nilcik!"dedi.Bu en sevdiğim pijamamdı.Aklımdan "İşte bu zoruma gitti"diyip kahkaha atmak geçti.Ama bu kadar espri yeter ne de olsa o benim zorbamdı.Ağzımdan zar zor şu sözler çıktı;"Defol git!".O da şu sözleri söyledi"Merak etme Nilcik gitsemde intikam için geri döneceğim ne de olsa babamı çalan bir yalakasın sen!"dedi."Ağzından çıkan laflara dikkat et!"dedim."Etmezsem nolur?"dedi alaycı bir sesle.Alt dişlerimle gülümsedim ve masadaki biber gazını alıp gözüne gözüne sıktım.Evden çıktı ve çıkarken şu sözleri ekledi"Geri dönüp o gülüşünü yok edeceğim Nil!"dedi.Evden ayrıldı. Peki o biber gazının masada ne işi vardı?