Bir Günlük meselesi

Evi satın aldığım kişi bir kadındı.Eve girdiğimde özellikle biber gazı çok dikkatimi çekmişti.Hemen sormuştum."Bu sizin galiba neden burada?".Kadında "Umarım anlamak zorunda kalmazsın güvenliğin için tavsiye ederim"dedi.Pazar günü çok sakin geçmişti,günlük rutinimi uyguladım.Bir sonraki güne gözlerimi açtım.Bugün pazartesi günüydü okula hazırlandım.

Şöyle rahat bir kombin yaptım zaten üniversiteye gittiğim için böyle rahat takılıyordum.Okula gittiğimde Anıl günlüğümü almış okumak için beni bekliyordu.Okudu.İçinde annemin benim yüzümden öldüğü her şeyi yazıyordu.Bende sinirlendim ve onun daha geçen gün babasıyla annesi boşanmış diye mutlu olduğu ve okulda hiçbir arkadaşını dost olarak görmediğinin ses kaydı vardı.Bomba gibi okulun ortasında bütün hoparlörlerde yankılandı.Utançtan yerin dibine girdi."Anılcık bütün egonu yerle bir ettiğim için yoksa bana küstün mü?"dedim alay eder bir sesle.Kahkaha attım."Son gülen iyi güler Nilcik!"dedi."En azından hâlâ gülebilecek bir karakterim var." dedim asansöre yürürken"Nil!"diye bağırdı ve kolumu tuttu.Kolumu tutması gram umurumda değildi.Benimle asansöre kadar geldi.Sadece biz ikimiz vardık.Tam 7. kata basacakken ışıklar gitti.