Bana Karşı-7.Bölüm

Eve gelir gelmez üzerimi değiştirip direk okula gittim.
Barış ve Aras’a doğru ilerlerken Leyla yanıma geldi.
“Deniz teşekkür ederim.”
“Ne için.”
“Dün beni teselli edip sonra da eve getirdiğin için.”
“Önemli değil.Kim olsa yapardı.”
Araslara baktığımda bizi izlediklerini farkettim Aras Leyla’yı Leyla da Aras’ı seviyordu.
Ben Aras’ı arkadaş olarak çok seviyor Leyla’ya karşı ise nötrdüm.
“Gelmek ister misin?Arasların yanına gidiyorum.”
İlk şaşırsada sonra dan heyecanlanıp üstünü başını düzeltti.
“Nasılım?”
Küçük bir kahkaha attıktan sonra
“Tam Aras’a uygun.”
Leyla koluma girdikten sonra onların yanına gittik.
Barış şaşırmış bir şekilde bize bakıyordu.
“Deniz,Leyla siz iyi misiniz?”
“Uzatma Barış.”
Deyip bende banka oturdum.
Leyla,Aras ve Barış sohbet ederken gözlerim Teoman’a kaydı.
Arkadaşlarının yanındaydı ama beni izliyordu.
“Siz burda kalın zil zaten birazdan çalar.Benim işim var sınıfa erken gidicem.”
Diyip yerimden ayaklandım.

Okulun binasından içeri girdikten beş dakika sonra Teoman’ın da arkamdan geldiğini gördüm.

“Deniz!”
Arkamı döndüm“Noldu?”
“Beklesene kızım.Özledim zaten.”
Bana sarılmasını ben bile beklemiyorum.
Aramızdaki boy farkı epey vardı kafam omzuna bile gelmiyor göğsünün oraya kadar yetişiyordu.

“Teoman bütün kasları beni boğmak için mi yaptın?”
İttirmeye çalıştım ama olmadı.
“Biri görecek.Bak annem falan duyar hiç uğraşamam.”
Beni bıraktı ama teması kesmek istemiyor gibi bu sefer kolunu omzuma atti.
“Sevgilim değil misin kızım istediğim gibi sarılırım.”
Kolunu ittirdim
“Ben hiç çıkma teklifi ettiğini hatırlamıyorum canım.Ayrıca o istediğini yaparım triplerine girme havanı iki dakika da söküp alırım.”
Kolunu yeniden omuzuma atıp beni sınıfa doğru ilerletti.
Sınıfa geldiğimizde Teoman çantayı elimden alıp kendi yanına koymuştu.
“Bir şartla.”
“Neymiş o hanım efendi.”
“Ara da Leyla’yla otursun.”
Teoman sahte bir kahkaha attı.
“Asla!”
Çantamı alıp kendi sırama koyacakken.
“Tamam,Allah’ın delisi tamam.”
Bu sefer gülen ben oldum.
Sıraya oturmuş kendimi de Teoman’ın göğsüne yaslamıştım.
Barış ve Aras geldi.
“Deniz sen ve Teoman?”
Teoman Aras’a olan sinirinden vazgeçemiyordu.
“Sevgiliyiz biz, yoksa zoruna mı gitti.Gidemez.”
Teoman’ı dürtmemle kolunu tutması bir oldu.
“Acıdı.”Dedi sessizce ben ise sus işareti yaptım.
“Yani Aras oldu bişeyler.”
Gülerek Leyla’ya döndüm.
“Sende Aras’ın yanına otursana.”
Leyla hem utanmış hem de mutlu bir şekilde sıraya geçerken Teoman sinirle ikizini izliyordu.
Teoman’ın kafasını sıraya yaslayıp güneş gibi sarı olan saçlarını yavaşça okşamaya başladım.

Çıkış geldiği için artık çantamı topluyordum ki yanıma Leyla geldi.
“Deniz sen,Ezgi,ben falan üçümüz çıkışta gezsek mi biraz.”
Eve gidince yine annemle uğraşacaktım neyse ki Ali de bugün halamlardaydı.
“Olur.”
Teoman ayaklandı.
“Bende geliyorum.”
Leyla ile aynanda “Hayır!” Dememiz onu hayal kırıklığına uğratmıştı.
“Aşk olsun Denizim hadi bu hayırsız ikiz falan da sende mi ya?”
“İki gün önce bize yaptıklarını da unutmadım Teocum haberin olsun çok cıvıma.”
Diyip y.ö.
“Ben ödülümü aldım gidebilirsin canım.”
“İzin isteyen olmadı zaten canım.”
Dedim canım kısmını bilerek bastırarak söylemiştim.

———
Okuldan sonra Ezgi ve Leyla ile baya eğlenmiştik.
Şimdi Leyla’nın ricası ile onlara gidiyorduk.
Sabahki olaydan dolayı çok istememiştim ama çok ısrar etmesine de dayanamamıştım.
“Hoşgeldiniz kızlar yeni kurabiye yapmıştım buyrun.”
Kutay’ın annesiydi kapıyı açan.
Gülümseyerek içeri girdik.
Leyla ve Ezgi Şebnem hanıma selam vermeye giderken onları durdurdum.
“Siz selam verin ben Teoman’ın yanındayım sonra senin odana geçeriz bence.”
Onlarda onayladıktan sonra yukarı çıktım.
Kapıyı çaldım.
“Ne var yine ya?”
Kapıdan benim girmemle Teoman’ın tüm öfkesi dinmiş yerini hem şaşırma hem de mutluluk almış gibiydi.
“Bana bak sessiz ol yoksa çarparım bir tane.Zaten annen bana ters.”
Teoman beni hiç dinlemiyormuş gibiydi yataktan kalkıp hemen sarıldı.
“Yerim lan çok özledim.”
Özlemini maalesef yanaklarımı sıkarak eziyet çektirerek gösteriyordu Teoman.
Bende ona sarıldıktan sonra
“Bende özledim canım ama yanaklarım kopmuş olabilir.”
Y.ö. Sonra ikimizde yatağa geçip biraz sohbet ettik.
“Deniz hadi gel odama geçiyoruz.”
Teoman sıkıca sarıldı
“Gelemez uyudu o.”
Teoman’ı ittirdim
“Saçmalama Teo.”
“Geliyorum kızlar!”
Teoman’ı y.ö. yanlarına gittim.

Biraz oturup sohbet ettikten sonra gerçekten çok susamıştım.
“Kızlar ben su içip geliyorum.”
“Seslenelim mi canım getirirler.”
“Yok ben kendim alırım sağol.”
Merdivenlerden aşağı inerken Hakan bey ve Annemi arka bahçede tartışırken gördüm.
Kesinlikle burda olduğumu ve Teoman’la olduğumu öğrenmiştir diye biraz daha yaklaştım.
Tam anneme seslenecektim ki duyduğum şeyle başımdan aşağı bir kaynar su dökülmüştü.
Bırak ses çıkarmayı nefes alışlarım bile zorlaşmaya başlamıştı.
“Hakan ben bu çocuğu tek yapmadım.Bizim çocuğumuz bana böyle sırtını dönemezsin!”
Nasıl yani annem çalıştığı kadının kocasından hamile mi kalmıştı.
Annem Akkaya’nın ta kendisinden hamile mi kalmıştı.
Ve en kötüsü
Annem benim bu hayatta en sevdiğim nadir kişilerden bir olan ve kaybetmekten korktuğum Teoman’ın babasından hamile mi kalmıştı…