Gerçekler

Leonun anlatımıyla:
Helenı görmeye zindana inmiştim. Helen zindanda uyuya kalmıştı. Onu dürttü uyanması için. Ona daha bir sürü soru soracaktım. Eğer sorularıma cevap vermezse ona işkence çektirecektim. Helen uyanmıştım beni görünce tırstı. Ben ona; "Uyan sana soru sorucam" dedim oda "Ne sorusu ya ben sorularının cevaplarını vermicem" Dedi bende "Neden" dedim. Oda "Çünkü sorularının cevabı bende değil" Dedi bende; "Kimde?" Diye soru sordum. Oda "Sorularının cevabı babanda" dediğinde sarsıldım. Babamı neden biliyordu. Büyük ihtimalle babamı o öldürmüştü. Ama neden babamı öldürmüştü. Babam ona ne yapmıştı. Ona hemen bir soru sordum. Sorumun cevabını vermiceğini bile bile soracaktım. Ona şöyle bir soru sordum. "Babamı sen mi öldürdün?" Diye soru sordum. Helen sarsıldı. Bir an korktu benden. Nerden bildiğimi, ona ne yapacağımdan falan korktu galiba. O kadar çok korkmuş gözlerle bakıyorduki istemeden de olsa ona acımıştım. Yapacaklarımdan acımıştım. Helen şöyle bir cevap vermişti soruma "Söylicem ama beni öldürmeyeceğine söz vermen gerekiyor" Dedi. Öldürmeyeceğime söz veremem. Onun her cevabında öldüresim geliyordu. Söz veremezdim o yüzden ona şöyle dedim. "Öldürmicem. Seni öldürmicem. Soruma cevap verirmisin artık. Babamı sen mi öldürdün?" Dedim. Oda şöyle cevap verdi; "Evet ben öldürdüm. Ama neden öldürdüm. Sence neden öldürdüm?" Diye sordu bir an. O benim babamı öldürmüştü. Ama neden öldürmüştü en çokta bunu merak ediyordum neden öldürmüştü benim babamı. Ona sordum; "Neden öldürdün babamı? Ben daha babama kıyamıyorum sen babama nasıl kıydın?" Diye sordum. Helenın yüzünde hiç acıma duygusu bile yoktu. Hiç üzülmüyorum bile. Helen bana şöyle cevap verdi; "Neden Bi öldürdüm." Gülmeye başladı."Nedenmi öldürdüm. Sen bilmiyormusun? Baban sana söylemedimi? Kıyamadığın baban sana söylemedimi?" Dedi. Gene gülmeye başladı. Bende ona şöyle dedim. "Evet babam bana söylemedi! Şimdi sen söyleyeceksin! Babamı neden öldürdün?" Diye sordum dişlerimi sıkarak. O kadar çok sinirlenmiştim ki helenı öldürmek istiyordum. Ama o dua etsinki onunla işim daha bitmemişti. Helen bana yakınlaştı. O kadar çok dibimdeydiki heyecandan göğüs kafesi inip çıkıyordu. Helen; "Senin baban benim babannem ve babamı öldürdü. Hem de kanını içerek. O kadar vahşice duruyorduki korktum! Anlıyormuş korktum! Banada aynısını yapacak diye korktum! Korkumdan babamı kurtaramadım.... Zaten babaanneme yetişemedik. Onu kurtaramadım..... Keşke en azından cesur olup babamı kurtarabilseydim. Ben öleceksek ben ölecektim, Babam değil! Anladın mı benim babamı ve babannemi senin baban öldürdü!" Dediğinde sarıldım ve yere düştüm. Babam bunu nasıl yapmıştı. Onla daha fazla konuşamazdım. Bunu daha fazla kaldıramadım. Ve Helene bir şey demeden gittim askerlere; "Helenı serbest bırakın. Nereye gidecekse oraya gitsinler" Dedim. Askerler helenın kapısını açıp helenı özgür bıraktık. Ben ise babamın yanına, mezarlığa gittim. Şimdi bana "Annene noldu" Diye soruyorsunuz öyle değilmi? Annem babam öldükten 1 yıl sonra annem öldü. Annemi babamın yanına gömdük. Annemle babam cennette de kavuşsunlar diye.

Mezarlık:
Babamın mezarına vardım. İlk önce anneme sonra da babama dua okudum. Babama şöyle sordum; "Sen neden helenın babasını öldürdün baba! Sen neden böyle bir şey yaptın baba! Sen bunu yapmasaydın belkide şuan mezarda olmayacaktın baba.... Baba biliyormusun ben bugün helene hak verdim. Biliyormusun o çok haklı. Sen onun babasını öldürdün oda senin intikamını almak için seni öldürdü. Biliyormusun baba ben onu yerinde olsaydım daha fenalarını yapardım. Sana gene iyi yapmış. Ben galiba senin intikamını alamıcam baba üzgünüm..." dedim ve mezarlıktan çıktım.