Sokak Kızı

"Gözlerin beni aradığı bu ortamda, sözler onuruna ağır gelir"

"Gözler gizler niyetleri belki
Gördüm seni, canın beni çekti
Yok öyle uzaktan çapkın, inatçı gülüşler
Yerse ben'le kuytuya gel"

2024 9 Eylül

Okulun ilk günü

Şaka gibi on birinci sınıf olmuştum, hayat o kadar hızlı ilerliyordu ki sanki biz duruyormuşuz gibi on yedi yaşıma gelmiştim bu büyük bir sayıydı, seneye on sekiz olup bir yetişkin olmayı bünye kaldırmıyordu.

Üç ayın ardından okula gitmek benim için bir lütuftu ne kadar söverek gitsem de ayrıda kalamıyordum, okul formamı giydim kısa bir etek giymiştim etek kısaydı ama çok kısa değildi, üstüme ise okul gömleğini giydim, sarı saçlarımı düzleştirdim ve mavi gözlerimi daha güzel göstermek için göz altlarım kapatıcı sürdüm, hafif ama güzel bir makyaj yaptım, maskara ve nemlendirici sürüp makyajımı tamamladım.

Sabahları kahvaltı yapmayı sevmiyordum midemi bulandırıyordu, kendime koyu bir kahve yaptım ve onu yudumladım, ardından banyoya girip günlük işlerimi hallettim, annem hala uyuyordu, babam mı? Babam ise başka bir kadınla hayatını Amerika'da sürüyordu, açıkçası ondan nefret ediyordum.

Tüm yükü anneme yüklemek benim için o kadar acıydı ki, okuma amacımda buydu güzel bir meslekle anneme yardımcı olabilirdim.

Spor ayakkabılarımı giyip kulaklığımı kulağıma taktım ve evden çıktım, hafif hafif kızaran yapraklar, havada kokan o güzel sonbahar soğuğu kokusu en sebdiğim şeylerden biriydi.

Otobüs durağında otobüsün gelmesini bekliyordum ki önümde bir motor durdu.

"Ateş böceği otobüs mü bekliyor?" Karam'ı görmemle tüm modum düştü ki güne çok güzel başlamıştım.

"Ne istiyorsun hem senin nasıl ehliyetin var!"

"Ooo sen taş devrinde mi kaldın ateş böceği on altı yaşında motor ehliyeti alınabiliyor... Eh tabi sende motor alabilecek bir durum yok."
Gözlerimi kaçırdım ve yutkundum,

"Aw kıyamam ateş böceği mahçup mu oldu?"

"Haddini aşıyorsun!"

Beni dinlrmeden motora bastı ve gitti söylediği şeyleri o kadar takmasamda mideme taş gibi oturuyordu.

Otobüs geldi, otobüse bindim, okula geldim derken ders zilinin çalmasına beş dakika kalmıştı koşa koşa 11/C'ye gittim,

Sınıfa girdiğimde ucu ucuna yetişmiştim Eflin ise bana yer tutmuştu. Yanına oturduğumda bana göz deviren Eva'ya baktım.

"Oyarım o gözünü" Diye cevap verdim. Arkamda oturan Karam bağırdı

"Denesene!" Eflin hemen müdahale etti.

"Oğlum bana bak sen! Gerçekten senin götün kalkmış! Lidya susuyor olabilir ama ben susmam haberin olsun."

Eflin Karam'a tokat attı derken ortam tam bir kaos alanına dönüştü. Lan daha okulun ilk günü ilk! Eva'da durumun altında kalmayıp koşarak biricik sevgilisini kurtardı.

"Bebeğim bu sokak kızları sana bir şey yapmadı değil mi?" Dudağını büzerek konuştu kıpkırmızı cırtlak bir ruj sürmüştü ve makyajı aşırı abartıydı saçlarını sarıya boyamıştı tamamen benim kopyam olmaya çalışıyordu ama onun yaptıklarına ben doğuştan sahiptim. Söylediği şeye dalga geçer gibi güldüm.

"Kızım senin o cırtlak renkli saçlarını yolarım sonra görürsün kim sokak kızı."

"Aşkım görüyor musun? Benş tehdit ediyor! Ailesi hiç terbiye vermemiş mi bu kıza ama dur doğru senin baban seni istememişti ki... Sana terbiye vericek bir babanda yok annende hastaydı değil mi?"

İstemsizce gözlerimin dolduğunu hissettim hayatımın içine sıçmışlardı... Eflin bana sarıldı ve su verdi.

"Senin ailen belli ki sana çok terbiye vermiş, paranla kendini bir Bok sanman çok acınası, tipine bir bak makyajı silse yüz yüze konuşalım hem şu saçlarına bir bak boyan akmış dibin görünüyor kızım bu kadar Lidya'ya kopyalama istersen."

Karam bir şey demedi kaşlarını çatarak Eva'ya bakıyordu, belli ki Eva'nın bana dediklerini onaylamamıştı.

"Karam... Aşkım?"

"Kapa çeneni Eva!"

"Bebeğim ama..."

"Tamam sus dinlemek istemiyorum sırana geç."

Öğretmen içeri girince herkes yerine geçti tüm ders boyunca suskun bir şekilde camdan dışarı bakıyordum, Eva'nın dedikleri bana öyle bir koymuştu ki... Anlatamam...