Ateş Parçası

'Sana olan nefretim bir kırık şarap bardağına benzetilseydi her dökülen şarap tanesi sana olan nefretim olurdu.'

2024 Yazı... İzmir

'Haydi gel benimle ol oturup yıldızlarla bakalım dünyadaki neslimize, oradaki sevgililer özel hep birer birer....'

Klasik bir yaz günüydü, İzmirin sıcağı kesinlikle anlatılamazdı, sahilde dolup taşan insanlar, terledim diye ağlayan çocuklar, sıcakta çalışıp sinirlenen işçiler, ortama gergin bir hava katıyordu, odamın penceresini açmış, çalışma masama oturmuş ders çalışıyordum, artık çalışmaktan hem o kadar bıkmış hemde o kadar bunalmıştım ki, insan kendini yeni bir macerada yani bir adrenalinde bulmak istiyordu.

Karaladığım test kitabının kapağını sertçe kapattım ve yatağıma fırlattım, aniden gelen sıkıntı patlamasıyla, üstümü değiştirdim havanın sıcaklığından dolayı üstüme beyaz bir askılı, altıma ise rahat siyah bir şort giydim, sarı saçlarımı hızlıca dağınık bir topuz yaparak hızlıca merdivenlerden aşağı indim, neye karşı yarıştığımı bilmiyordum ama içimden bir ses hızlanmam gerektiğini söylüyordu ve bu beni ekstra bir şekilde heyecanlandırıyordu.

"Lidya! Nereye kızım böyle toz kaldırdın her yeri koşup durmasana."

"Eflin'le buluşcam beni beklemeyin!"

Dış kapıyı açtığım gibi kendimi İzmirin sıcak sokaklarına vurdum, Eflin benim en yakın arkadaşımdı zaten başkada arkadaşım yoktu hemen karşı apartmanda oturduğu için kolayca iletişim kurabiliyorduk ve bence bu ikimizinde işine geliyordu.

Apartmanın dış kapısı her zaman açıktı, bu kadar güvenlik buraya fazlaydı, hızlıca merdivenlerden çıktım, altıncı katta oturdukları için nefes nefese kalmıştım, bir kolumu duvara yasladım ve yere doğru Eğildim, zili çalmamla kapıyı Eflin'nin açması bir oldu.

"Noldu kız sana böyle? Maratondan mı geliyorsun?" Diye gülünce, Gözlerimi devirdim.

"Çok komiksin gerizekalı! Hadi koş dışarı çıkıyoruz, bu yaz o yaz."

"Her sene aynı şeyi diyorsun, böyle söyleyince bir heyecanlandım... Çeşme'ye mi gidiyoruz yoksa?" Şaşırarak ona baktım.

"Sence o göt bizde var mı?"

"Bilmem var mı?"

"Sence var mı?"

"Var bence"

"Peki bizde para var mı?"

"Ha o yok işte."

Ben içimden sabır çekerken o sadece karşımda Sırıtıyordu.

"Hadi Eflin, canım, aşkım, bebeğim hadi sahile gidiyoruz." Bıkkın bir sesle konuştum.

Eflin'le beraber apartmandan indiğimizde aşırı gerilmiştim, sanki biri bana çarpsa tüm sinirimi ondan çıkaracak gibiydim, gerçekten yaz insanı değildim sıcaktan sinir basıyordu. Fakat Eflin benim tam tersimdi tam bir yaz insanıydı, güzel giyinirdi, yaz temalı takılar takar, makyaj yapardı hayat enerjisi yerinde olan bir kızdı ama sadece yaza karşı böyleydi diğer mevsimler ya hasta yada yorgundu, Eflin benim tanıdığım en güzel kızlardan bir bir tanesiydi; esmer ve bronzlaşmış teni, açık kahverengi gözleri, uzun siyah saçları, kızarmış yanakları ve güzel bir vücudu vardı,

"Lidya? Daldın gittin yine."

"Hm? Yok ya, bir şey düşünüyordum"

"Neyi?"

"Öylesine işte boş ver ya."

Sahile indiğimizde ben kuma Oturmuştum, o ise deniz kabuğu toplıyordu,

"Lidya yaa! Baksana şu deniz kabuklarına çok güzel, şıkır şıkır takılar yapar gezeriz!" Deniz kabuklarına bakıyordum,

"Evet güzelmiş"

Eflin bir anda bir yere odaklandı,

"Salak mısın? Niye insanlara öyle bakıyorsun kavga edicez senin yüzünden."

"Senin ki değil mi o?"

"Benimki derken?"

"Ateşparçası bak orda!"