Ateşin Gölgesi

1. BÖLÜM
Gecenin karanlığı şehrin üstüne çökmüştü.Sokak lambaları sadece durduğu yeri aydınlatırken,yağmur ince ince yağmaya devam ediyordu.
Siyah bir araba sessizce durdu.Koruma hızla arabadan indi ve arka kapıyı yavaşça açtı.Arabadan inen adam sanki karamsar bir günmüş gibi simsiyah giyinmişti.Siyah pantolon,siyah gömlek,siyah ayakkabı ve siyah palto.Etrafındaki korumalar ona bakıyordu.Ama o hiç birine bakmadan mekana doğru ilerledi.Buz gibi bakışları insanları üşütmeye yeterdi. Mekana girdiği gibi sessizlik çöktü. Mardin'in en büyük aşiretinin en büyük oğluydu o. Bu yüzden onun yanında kimsenin çıtı çıkmazdı. Sandalyeyi çekti ve oturdu.Kafasını kaldırıp adama baktı. Adam ona asla bakmamıştı. Sakince "Ben sana dedim mi git orada çatışma çıkar diye." dedi ve elini sertçe masaya vurdu.Adam korkudan tir tir titriyordu."Kafanı kaldır ve yüzüme bak!" dedi.Karşısında oturan adam korkudan kafasını bile kaldıramıyordu."KALDIR DEDİM!" diye yüksek sesle bağırdı. Adam kafasını kaldırdı ve vücudu hala titrerken "H-hayır" dedi. Hiç düşünmeden "E o zaman niye gittin oraya çatışma çıkardın? Yaptığınınbir cezası olmalı." diyerek adamın konuşmasına izin vermeden ayağa kalktı korumalara alın götürün der gibi kafa işareti yaparken tam mekandan çıkmak üzereydi ki kapı bir anda açıldı ve hiç beklemediği biri girdi.Topuklu ayakkabısının sesi mekanın her köşesinde yankılandı.Tam da adamın karşısında durdu. Ve gözlerinin içine baktı. Kimse onun yüzüne dahi bakmaya cesaret edemezken o gözlerinin içine bakıyordu. Adam çok şaşırdı ama bunu dışa asla vurmadı.Bu da kimdi? "M-merhaba.Niye herkes bana bakıyor dicem yanlış olacak niye herkesin kafası yere eğik" Adam hiç ifade değiştirmeden yanından geçip gitti. Kadın arkasına döndü şaşkınlıkla "Bu ne ya ergen tribi gibi kim ne yaptı bu dağ ayısına" dedi ve tekrar arkasını döndü herkes konuşmaya başladı.Sanki kendisinde garip birşey varmış gibi ona bakıyorlardı. Bu bakışlara dayanamadı ve o kafeden çıkıp eve doğru yürümeye başladı. Kendisiyle aynı evde kalacak bir kişi daha vardı. Sabah acele ile eşyalarını bırakıp çalışacağı hastaneyi görmeye gitti.Bu yüzden aynı evde kalacağı kişiyi henüz tanımıyordu. "Eve gidip onunla tanışsam artık kim olduğunu acayip derecede merak ettim" dedi ve kulaklığını takarak eve doğru yürümeye başladı.Eve geldi ve odasına doğru ilerledi. Odasına geldiğinde önce camın kenarındaki berjere oturdu ve odasının o saf ve temiz kokusunu içine çekti. Biraz oturduktan sonra üstüne rahat
bişeyler giydi ve oturma odasına ilerledi hava kararmıştı ve o bunu yeni fark ediyordu. Saate baktı ve saat dokuz buçuğu geçmek üzereydi. Oturma odasına geldiğinde koltukta uzanan kızı gördü. Yüzü çok saf ve temizdi. Nazik,sakin ve sessiz biri olduğu yüzünden belliydi. Acaba odaya götürsem mi diye düşündü. Daha tanımadığı için rahatsız etse sinirlenir mi diye düşündü ama bir yandan da rahatsız etmek istemediği için koltuğun kenarında duran battaniyeyi aldı ve üstüne örttü. Artık tanışmak yarına kalmıştı. Kendisi de biraz telefona bakıp yatmaya gitti.
***
Sabah olmuştu saate baktı ve saat 10 du evden çıkmasına yarım saat vardı hemen üstüne hastanede rahat olabilmek için bol ve hafif şık bir eşofman üstüne de hafif vücuduna yapışan beline kadar gelen bir tişört giydi ve yüzüne hafif makyaj yaparak mutfağa doğru ilerledi. Mutfağa geldiğinde dün tanışmaya fırsat olmadığı kız vardı."Günaydın" dediğinde kız korkmuştu.Hemen arkasını döndü yeni gelen kız olduğunu görünce rahatlamıştı."Günaydın" diye yanıtladı."Kahvaltı hazırladım ikimize de ne yediğini bilmediğim için ne varsa koydum"dedi ve sandalyesini çekerek oturdu."Bir de şey. Dün koltukta uyumuşum üstümü örtmüşsün.Teşekkür ederim."dedi. Sandalyesini çekerek o da oturdu."Rica ederim çok güzel uyuduğunu görünce uyandıramadım bende kenardaki battaniyeyi örteyim dedim"diyerek kahvaltı yapmaya başladı."Kız kafasını kaldırıp ona baktı "Dün erken uyumuşum tanışmaya fırsatımız olmadı ben Parla Alkan 22 yaşındayım. Bozkar Adliyesi'nde avukat olarak çalışıyorum bende senin gibi yeniyim" diyerek Parla elini uzattı. Parla nerdeyse 1.65 boylarında kumral saçlı buğday tenli bir kızdı. "Feza. Feza Eflin Vural. 21 yaşındayım. Bende Bozkar Hastanesi'nde doktor olarak çalışacağım"diyerek Parla'nın elini sıktı.Parla tek kaşını yukarı kaldırarak "21 mi? Doktor olmak için çok küçüksün" dedi "Ben erken başladım diyelim" Bige telefonuna gelen bildirimle telefonuna döndü. Bu hastane için kurduğu hatırlatıcıydı. Saat on buçuktu hemen çıkması gerekiyordu. Telefonunu ve çantasını alıp hızla kapıya doğru koştu. Parla da arkasından hızla giderek, "Ne oldu bişey mi oldu" dedi.
"Yok hastaneye geç kalacağım hatırlatıcı kurmuştum geç kalacağım hemen gitmem gerek"
"Ama daha kahvaltı yapmadın cimcime"
"Hastanede yaparım tatlım akşama görüşürüz"diyerek merdivenlerden koşarak indi.Parla kahvaltısını yaparak adliyeye doğru yola çıktı.
***
FEZA
Beklediğimden erken geldim ve yürüyerek hastaneye girdim. Danışma bölümüne geldim ve "Merhaba ben Doktor Feza Eflin Vural. Yeni Doktorum. Rica etsem odamı gösterebilir misiniz? " dedim. Danışmadaki sanırsam hemşire olan kız "Tabii buyrun ben göstereyim" dedi ve ilerlemeye başladık. Bir odaya girdi. Bende ardından odaya girdim. Oda çok büyüktü. Hemde bayağı. Odada; masa, sandalye, sandalyenin önünde iki tekli koltuk ve bir dolap vb. eşyalar vardı. Danışman kız bana döndü ve "Benim adım da Beren. Beren Arslan. Bir ihtiyacınız olursa yanıma uğrayabilirsiniz. Şimdiden kolay gelsin". Beren hafif sarı saçlı saç dipleri kumral olan, o da Parla gibi neredeyse 1.65 boylarında tatlı bir kızdı."Teşekkür Ederim Beren" dedim ve tebessüm ettim. Beren de bana tebessüm ederek odadan çıktı.Beren çıktıktan sonra çantamı masaya koydum ve sandalyeme oturdum. İlk günden hastam olmazdı. Umuyorum tabii kii. Önlüğümü giydim, kartlığımı da boynuma asarak odadan çıktım. Kapıyı açtığımda bir koruma kapının önünde duruyordu. Şaşkın bir ifadeyle "Merhaba" dedim. Soğuk bir tavırla bana "Merhaba" dedi ve önüne döndü. "Sen kimsin ve kapımda ne işin var veya seni buraya kim koydu?" Dedim şaşkın bir şekilde. Yüz ifadesini hala soğuk tutarak "Beni Karan Bey buraya dikti yeni doktormuşsunuz siz buraya alışana kadar ben buradayım"
"O kim be?Hem o kim oluyorda buraya benim kapımın önüne koruma dikiyor. Ya sabır" diyerek danışmanın oraya doğru ilerledim. "Beren" "Efendim Feza Hanım" "Öncelikle bana Feza Hanım değil Bige de arkadaşız" dedim gülerek. "Peki Feza bir sorun mu var" "Yok da şey diyecektim. Bu Karan kim kapıma koruma dikmiş?" "Karan Bey bu hastanenin sahibi, Mardin'in en büyük aşiretinin en büyük oğlu" Etrafa baktı ve devam etti "Mardin tehlikeli bir yer. Aşiretler,kan davaları çok olur. Hastane her gün kan davası yüzünden bir çok yaralı ile dolu oluyor. Bu aşiretlerden sizi korumak ve onların bu hastanede yeni başlamış bir doktora zarar vermemeleri için kapınıza koruma dikmiştir" diye cümlesini bitirdi. "Tamam teşekkür ederim ben kantin bölümündeyim" diyerek aşağı doğru ilerledim. Bu Karan Bey kimdi? Çok merak ediyordum. Dalgın dalgın yürürken birine çarptım tam düşerken belimden tuttu ve düşmekten kurtuldum. Kafamı kaldırdığımda dün kafede gördüğüm sinirli adamdı. 1.95 boylarında kumral dev cüsseli biriydi. Sanırsam Bir iki saniye geçtikten sonra hemen kendimi geri çektim ve "Yine mi sen ya hem önüne baksana be " dedim. Yüzünde soğuk bir ifade vardı. Benim dediğimle dudağının kenarı kıvrıldı. "Yine mi sen derken ayrıca önüne bakmadığın için görmedin galiba beni cüce" dedi. "Cüce mi? Bu ne biçim lakap hem ben kısa değilim." Karşımdaki adam beni süzdükten sonra "Yani evet senden kısa olabilirim" dedim. Bu kimdi tanışmalıydım çünkü merak ediyordum. "Kötü bir tanışma oldu ama olsun.Ben Feza. Feza Eflin Vural. Bu hastanenin yeni doktoruyum." dedim. O da beni süzerek "Demek hastanemin yeni doktorusun. Hoşgeldin hastaneme. Bende Karan Aras Bozkar" Neyse tanıştım bir şey demeden gitsem mi acaba. Dur bir dakika. Ne? Karan Aras Bozkar mı?