6 bölüm

Karya: Ben sana son sözlerimi demedim mi? Hangi hakla ararsın?
Yekta: Ağzından geleni söyleyip giden sensin, şu an neredesin?
Karya: Sana ne be!
Yekta: Beni vuranlar peşinde olabilir. Market veya benzeri yerlere gir, geleceğim.
Karya korkmuş bir şekilde etrafa bakar.
Karya: Beni öldürecekler mi? Ne yapacaklar?
Yekta: Sakin ol, öyle bir şey olmayacak. Sözümü dinle.
Karya benzinliğin yanında durup içeri geçer.
Karya: Tamam, korkuyorum ben.
Yekta: Bir şey olmayacak, izin vermem.
Karya vicdan azabıyla telefonu kapatır, kendi kendine konuşur.
Karya: Ben ona her şeyi dedim ama beni kurtarmaya çalışıyor. Of, of!
Karya telefonu elinden bırakmaz, içeride bir yer bulup oturur ve Yekta'nın gelmesini bekler. Yekta içeriye geçince etrafa bakar, Karya'yı arar.
Karya: Buradayım.
Yekta, Karya'yı görünce hemen yanına gidip sarılır.
Yekta: İyi misin? Bir şey oldu mu?
Karya uzaklaşır.
Karya: İyiyim, sağ ol. Eve gidelim mi artık?
Yekta: Önce evime gideceğiz, o dediğin sözleri konuşacağız.
Karya: Bitti diyorum, anla artık be adam!
Yekta: Öyle olsun, şimdilik bitsin.
Karya, Yekta'ya göz devirip dışarı çıkar, Yekta'nın arabasına biner ve arkaya geçer.
Yekta: Ya sabır, ya selamet.
Yekta, Karya'nın bindiğini görünce biner ve sürer.
Yekta: Arkaya oturmanın sebebi ne?
Karya: Güzel böyle.
Yekta: Tamam.
Karya camı açıp başını çıkarır. Yekta, Karya'yı izlerken gülümser, ancak arkadan gelen siyah arabayı fark eder.
Yekta: KARYA, BAŞINI İÇERİ SOK!
Karya, Yekta'nın demesi ile başını içeri sokar, camı kapatır.
Karya: Korkuyorum.
Yekta: Bir şey olmayacak, sakin ol.
Silah sesleri gelince Karya gözyaşını tutamaz, ağlar.
Karya: Gitmek istiyorum.
Yekta: Gideceğiz, ağlama.
Yekta hızı artırır. Onlar arkada kalınca ormana doğru girer.
Yekta: Bizi bulamazlar. İyi misin sen?
Karya: Canım acıyor.
Yekta bunu demesi ile arabadan iner, Karya'nın yanına gelir.
Yekta: Neren acıyor, güzelim?
Karya omzunu gösterir.
Karya: Arabanın şurasına vurdum, çıktı sanırım. Of, acıyor!
Yekta: Vuruldun sandım. Tamam, hastaneye gidelim o zaman.
Karya: HAYIR, eve gidelim! Adamlar gelir sonra, istemiyorum, yoruldum ben.
Yekta: Özür dilerim seni buna soktuğum için.
Karya: Dilemene gerek yok, bak yaran kanamış, eve [gidelim].
Yekta: Benim için bu kadar korktuğunu bilmiyordum.
Karya: Sus, döverim bak!
Yekta gülüp ayağa kalkar, arabanın kapısını kapatıp yerine geçer ve eve sürer.