4 bölüm

Karya, Kerem’i geçirir. Miya uyumak için odasına geçer. Karya yorulmuştu; odasına geçip yatağa uzanır ve Yekta’nın dediği cümleyi düşünür:
Karya:Hangi baba karısını öldürür?
Karya yorgun bir şekilde uyuya kalır. Saat 3’te telefonuna gelen arama ile irkilir.
Karya: Ne oluyor? Bu saatte kim arar?
Karya telefonu açıp kulağına yaklaştırır:
Karya: Buyur?
Yekta: Sana bir şey diceğim, kimseye belli etmeden gelmeni istiyorum.
Karya, Yekta’nın bu saatte neden aradığını anlamaz, belli etmeden konuşmaya devam eder:
Karya: Yekta, sesin niye yorgunmuş gibi geliyor? Neredesin, ne oluyor?
Yekta: Vuruldum.
Karya: NEEEEE?!
Yekta telefonu biraz kulağından uzaklaştırır:
Karya: Bağırma! Konum attım, sakin bir şekilde gel.
Karya konuma bakıp hemen telefonu kapatır. Üstünü değiştirmeye vakti yoktu; geceliğinin üstüne ceket giyip ilk yardım çantasını alır ve arabaya koşar. Binip sürmeye başlar:
Karya:Umarım iyisindir.
Karya söylenen konuma gelince etrafa bakar. Yolun kenarında duran arabayı görüp durur ve Yekta’nın yanına doğru gider:
Karya:İyi misin, Yekta?
Yekta: Hızlı gelmişsin, iyiyim.
Yekta yarasını tutar, Karya’ya bakar. Karya üstündeki ceketi çıkarıp Yekta’nın yarasına bastırır.
Yekta: Yavaş, kızım!
Karya: Vurulmadan önce düşünecektin, Yekta Bey.
Yekta, Karya’nın elini sıkıca tutup yüzüne yaklaşır, Karya’nın dudağını öper. Gözlerini kapatıp Karya’nın elini bırakır.
Karya:YEKTAAAAAAA! Hayır, bana bak!
Karya dudağına dokunup Yekta’nın yarasına bakar ve dikiş atar. Sargı bezini alıp dikkatlice kapatır. İşi bitince kaldırıma oturup Yekta’nın öptüğü anı düşünür:
Karya:Deli misin? İnsan niye öper ya?
Yekta gözlerini açar, doğrulmaya çalışır:
Karya: Ne oldu da kendi kendine konuşuyorsun?
Karya arkasına dönüp Yekta’nın yanına gider:
Karya:Daha iyi misin? Bir şey hatırlıyor musun?
Yekta: Ne gibi bir şey?
Karya: Hiç.
Yekta: Güzel.
Karya: Eve gidelim biz. Arabama kadar yürüyebilecek misin? Ben seni tutarım, hadi gel.
Yekta yarasını tutup dikkatlice ayağa kalkar. Karya Yekta’nın koluna girer, onu arabasına bindirip kapısını kapatır. Sonra kendisi biner.
Yekta: Dağ evine gideceğiz.
Karya: Yekta, yolun ortasında seni vurulmuş şekilde buluyorum, hâlâ “dağ evi” diyor!
Yekta: Şu an tek orası güvenli sayılır.
Karya Yekta’ya bakar ve arabayı sürer.