5 bölüm

Karya ve Yekta dağ evine gelmişti. Karya, Yekta’yı yatağa yatırıp yüzüne bakmadan kapıya yöneldi.
Yekta: Neden yüzüme bakamıyorsun? Bir şey mi oldu, yanlış bir şey mi yaptım?
Karya: Yok bir şey, uyu.
Karya odadan çıkarak salona gitti ve koltuğa uzanıp uykuya daldı. Yekta, su içmek için kalkmıştı. Karyanın uyuduğunu görünce battaniyeyi alıp onu örttü ve yanına oturdu.
Yekta: Neden bu kadar çok anneme benziyorsun?
Yekta, Karya’yı izlerken uyuya kaldı. Karya gördüğü kabus yüzünden bağırarak irkildi.
Karya: HAYIR!
Yekta, sesten dolayı uyanıp Karya’ya baktı. Ani bir hareketle kalkarken yarası yeniden acıdı; yarasını tutarak koltuğa uzandı.
Karya: Yekta, iyi misin? Özür dilerim!
Karya, başını Yekta’nın göğsüne yasladı ve dolu gözlerle ona baktı.
Yekta: İyiyim, bir şey yok. Sen iyi misin?
Karya: Hıhı, iyiyim.
Yekta, onu sakinleştirmek için Karya’nın saçlarıyla oynadı. Karya’nın uyuduğunu görünce onu yavaşça yatırıp yanına uzandı.
Yekta: Çok güzelsin, benim hayatıma gelen en güzel masal...
Yekta’nın gözleri Karya’nın dudaklarına kaydı. Tam dudağına yaklaşacağı an ne yaptığının farkına varıp kendi odasına uyumaya gitti.
~
Sabah olunca Karya, telefonuna gelen mesajla uyandı. Mesajı atan ablası Miyaydı.
Miya: Neredesin ablacım?
Karya: Bugün çok işim vardı, hastaneye gitmek zorunda kaldım.
Miya: Saat üçte mi? Peki, bir şey olursa ara; ben de Sinan’ın yanındayım. Yekta da eve gelmemiş.
Karya: Ya o sorunlunun da bir işi çıkmıştır abla, beni tutma, görüşürüz.
Miya: Tamam, görüşürüz.
Karya telefonunu kapattı, derin bir nefes alıp arkasına yaslandı. Yekta’yı merak edip odasına girdi. Yatağının kenarına oturarak onu izlemeye başladı.
Karya: Beni neden öptün acaba o gece? Neden ben?
Yekta uyanmıştı; ses etmeden Karya’nın dediklerini dinliyordu.
Karya: Sen uyu, en iyisi ben gideyim.
Karya tam giderken Yekta elinden tutup çekererek onu yanına uzandı.
Yekta: Nereye yavrum?
Karya: Y-yavrum mu? Eee... Bilmiyorum.
Yekta gülerek Karya’nın yanağına bir öpücük kondurdu.
Karya utanmış bir şekilde ayağa kalktı ve telefonuna gelen mesaja baktı. Mesajı gönderen arkadaşı, Yekta’dan hoşlandığını söylüyordu. Karya gelen mesaja bakarken donakaldı.
Karya: Şaka diğeri mi?
Yekta: Ne oldu güzelim?
Karya, bunu arkadaşının yapabileceğine inanamıyordu. Yekta’nın fotoğrafını arkadaşına attığı için pişman bir şekilde Yekta’ya baktı.
Karya: Hangi hakla beni öpersin? Sevmiyorum seni, defol git!
Karya, Yekta’yı hafifçe itip evden çıktı. Arabaya binip uzaklaştı; ona söylediklerini hatırladıkça ağlıyordu.
Karya: Ona aşığım ama ben... Onu çok seviyorum, fakat olsaydık mutlu olmazdık, izin vermezlerdi. Affet beni ilk aşkım...