MEĞERSEM ENKAZ BENMİŞİM

İnsan ya bina ya insan olurmuş . Bina ise hayatındaki değer verdiklerini korur , insan ise her birileri tarafından korunur .

Benim hayatım ikiside İnsan oldum Enkazda kaldım . Bina oldum tek darbede yıkıldım .

Ne üzücüsüde sonra anladım .

Meğersem enkaz en başından benmişim . . .

( . . . )

Uyumuştum . Sabah kalktığımda üstümde bir battaniye vardı . Annemin yatağında uyuya kalmıştım . Ayağa kalktım , gözlerim çok fena ağrıyordu .

Mutfağa doğru ilerledim . Ela kalkmış kendi elleriyle kahvaltı hazırlıyordu . " Günaydın ! Her ne kadar dün akşam yüzüme bakmamış olsanda . " Bu bir trip değildi aksine gülüyordu .

" Ela sana birşey anlatıcam . Ama şuan değil bugün olmaz tamam mı ? "

Gülümsüyerek başını salladı . Misafir odasına doğru ilerledim . Kapıyı açtığımda yüzümde nedensizce tebessüm oluşturucak bir durumla karşılaştım . Asena ve Salih yanyana yatıyorlardı .

Asena'nın eli Salih'ın yüzünün üstündeydi . Salih ise ağzı açık birşekilde uyuyordu . Gülmeden edemedim .

Asena kıpırdamaya başlayınca hemen elimle ağzımı kapattım . Telefonumu çıkarıp onların bir fotoğraflarını çekip aşağı indim .

Ela kahvaltıyı hazırlamış . Koltuğa oturmuş beni bekliyordu . " Gel bakalım bana birşeyler anlatıcaksın . " Yavaşça karşına oturdum . " Şimdi değil Ela . "

Elini omzuna koydu . " Şimdi dediysem şimdi . Yaz sen günlerdir iyi değilsin gerçekten . "

Başımı salladım . " Çok uzun bir olay hemen hızlıca anlatıcam . İyi dinle çünkü sadece bir kez söylüycem . "

" Annem öldüğü gün annemin cesedinin tam üstüne bir karanfil ve mektup bırakıldı . Kimse diye biri tarafından . Ve bu kimse benim hakkımda herşeyi biliyor neler hissettiğimi ve neler yaşadığımı . Ve annemin ölmesine mesele olanda o . Bana o günden sonra mektup göndermeye devam etti . Adam göz rengine kadar biliyor yani düşün . . . Annemin ona çok zarar verdiğini ve annemi bu yüzdne öldürttüğünü söyledi . Ve iki kez aynı parkta ve aynı bankta yanıma kısa süreliğine geldi . Ama ikisindende yüzünü tam olarak göremedim . Kamera kayıtlarınada baktırdım ama birşekilde silmiş . Bana bir ipucu bıraktı . Ne bilim işte özlü sözler söyledi bildiğin . Bana bir sığnak bulmamı söyledi ve bazı yerler söyledi onalrıda anlamış değilim . Onu birkez daha görme şansım var ama bu son . . . "

Bu yaşananlardan en üzücüsü " son " diyişimdi . Ela şaşkınlıkla baktı . " He bide annemin " Pişman Olduklarım " diye basladığı bir defter buldum odasında . Bir sayfasında . . . "

Yutkundum . " ' bugün kızım doğdu . ' yazıyordu . Fakat önemli olan bu değil . Başka sayfalarını daha karıştırdığımda ' Elif beni affet . ' yazıyordu . Sence bu Elif kim ? Tanıdık geliyor ama . "

Ela'nın zekası gerçekten kuvvetliydi . Bir görduğu insanı asla unutmazdı . Ona güveniyordum . " Dur bı düşüniyim . " Hala şaşkındı . Durgun bir şekilde konuşmuştu .

Bir anda parmağını kaldırdı . Birşey hatırlamış gibiydi . " Senin eski mahalleden olabilirmi ? Sanki bizden birkaç yaş küçük bir kız çocuğu vardı ozamanlar . "

" Hatırlamıyorum . " Dedim . Annemle birlikte yeni evimize taşındığımız gün o evdeki tüm anılarımı sildim . Çokta yoktu zaten . . .

" Evet ya ! Sizin mahalledendi eminim . "
Tamam da annemin onunla ne ilgisi vardıki ?

Ela tekrar yüzüme korkuyla baktı . " Şeyi sorucaktım . Şu mektup olay- . " Derken bir anda kapı çaldı . Ela kapıya doğru ilerledi ve kapıyı açtı . Bana doğru baktı .

Kafamla " noldu " demişcesine kafamı salladım . Kucağın bir anda birşey aldı . İki tane kırmız karanfil buketi . . . Üstelik birinde mektup yoktu fakat not vardı .

Yüzümde hemen bir gülümseme oluştu . Ela " İyi insan lafın üstüne derlerse inanmazdım . Seninki bir değil iki tane yollamış . " Seninki diyince yüzümü buruşturdum . Hemen karanfilleri yanıma getirdi .

Ela'nin elinden hemen not olan buketi aldım . Notu okumaya başladım .

Umarım telafi yapabilmişimdir ! Yaz , Evini bulmalısın ama 4 duvardan oluşmuş biryer değil orası . Bazen ev olur yanındaki insan .

B , kısaca - Kimse

Her an yerimde zıplayabilirdim . Adının baş harfini söylemişti . Gözlerimi büyülterek bir anda ayağa kalktım .

Neşe'de benimle birlikte ayağa kalktı . " Noldu ne yazmış . " Kocaman bir gülüşle Neşeye baktım . " BAŞ HARFİ ! ADININ BAŞ HARFİNİ YAZMIŞ . "

Ela notu yavaşça elimden aldı . " B " diye fısıldadı . " Bu bizim için gerçekten çok önemli bir ipucu . "

derken bir anda Asena'nın ve Salih'in uyuduğu odadna bir çığlık sesi geldi . hemen koşarakn yukarı çıktım . Ela ' da notu bıraktığı gibi peşimden geldi .

Kapıyı açtığım gibi komik bir manzara beni karşıladı . Pencere açık kaldığı için içeri kuş girmişti ve Asena korkmuştu . Fakat en önemlisi Asena korkudan Salih ' in üstüne çıkmıştı .

Salih soğuk kanlılıkla dimdik dururken . Asena Salih 'in üstünde ağaca çıkmış koala gibi duruyordu . İçeri girdiğimde hiç gülmemişcesine bir kahkaha attım .

" Asena napıyosun Salih ' in tepesinde tam olarak . " konuşurken gülmeye devam ediyordum .

Salih yavaş yavaş yanıma geldi ve Asena ' dan kurtuldu .

Kuş bazen uçuyor bazense yatağın üstünde yürüyordu . Salih kuşa doğru yavaşça ilerledi .

Kuş tam uçuyorduki . . . Tak ! Salih iki eliyle kuşu yakaladı . Refleksleri 0.5 hızında olan herif az önce kuş tutmuştu .

Salih salak bir gülümse ile bize doğru döndü . Hepimiz garip garip Salih'e bakmıyorduk . Bir süre geçtikten sonra bir anda Salih'in yüzü ekşimeye başladı .

Yavaş bir şekilde " Noldu ya " dedim .

Salih ağzını açıp geri kapatıyordu . Her an birşey diyicek gibiydi . Konuşmaya başladı . " Abi kuş elime sıçtı ya . "

Asena gülmeye başladı . " Ne gülüyosun lan ! Kusucam galiba . " Ela korkuyla Salih'e doğru ilerledi .

" Salih pencereden kuşu bırak sonra gel lavaboya gidelim . "

Salih kuşu penceren bıraktı . Ela Salih ' in eline bakmamaya çalışarak lavaboya götürdü .

Hani bazen içimize gereksiz , lanet bir his girer ya ! İnanılmaz rahatsız eder . Bir anda içimde ona benze bir his oluştu .

Asena yavaş yavaş aşağı kata inmeye başladı .

Hayatta takılmam gereken çok şey vardı ama benim aklımda olan tek birşey var .

Benim bu B ' yi bulmamlazım . Hemen odama doğru ilerledim . Gelen tüm mektupları bir kutuda biriktiriyordum .

Kutu'yu yavaşça açtım . Hemen bana ipucu verdiği mektubu elime aldım ve sesli birşekilde okumaya başladım .

" Dünyanın gürültüsünü arkana alıp en uzak ufka yürü; yollar tükendiğinde bulutlara omuz veren o devin gölgesine sığın, toprağın kalbinden sökülmüş sert dilsizlerin arasından geç; ruhunun sustuğu yerdeki o tek eşik senin sığınağın olacak . "

Bunu tek başıma çözmem imkansızdı . Bu kadar zeki olasam zaten Kimse parkta giderken peşinden giderdim değilmi ?

Asena böyle boş işlerden nedense anlayan biriydi . Asena'ya seslendim , hemen kapının başına dikildi .

" Acil gel . " Asena hiçbir şey demeden yanıma oturdu . Elimdeki mektubu Asena'ya verdim . " Bu bilmeceyi yada artık bilemiyorum ne ise artık bunu çözemisin ? "

Asena yavaşça okumaya başladı . "
' Dünya'nın gürültüsünü arkana al ' bence şehirden uzaklaş anlamına geliyor olabilir . "

" Gökyüzü , omuz felan ne olabilirki ? "

O an yüzümde hiçbir ifade yoktu . " Çınar . . . " Asena bana doğru döndü . " Efendim duyamadım . "

" Çınar ! Bir devin gölgesi . Şehirden uzaklaşmamız sonraysa bir Çınar ağacına gitmeliyiz ! . "

Asena ben konuşurken birşeyleri çözmüş gibiydi . " BULDUM ! evet gerçekten buldum . "

" Neyi buldun ? " Asena bana döndü .

" ' Sessiz sert dilsizler ' derken taşlardan bahsediyor . sustuğu yer ise taşların bittiği yer tabiki . "

Asena ' ya doğru döndüm . " Yani benim önce şehirden uzaklaşmam , bir çınar ağaçı bulmam , etrafındaki taşlardan ilerleyip , sığnağımı bulmam gerek ? "

" Galiba evet . Bide neden böyle birşey yapıcaksın ? Bune mektubu kim gönderdi ? . "

Kafamı öne doğru eğdim . Bu sorular beni çok sıkmıştı .

" Zamanı gelince hepsini anlatıcaz . Sadece ben değil başka biride olucak anlatırken yanımda . "

Hızlıca yerimden kalktım . Kimse ' yi bulma vakti gelmişti , geçiyordu bile . . .

" Benim gitmme gerek . " Asena konuşmak için ağzını açmıştıki . " Sorularını cevaplamıycam . "

Farkındaydım çok sertti konuşmam . . .
Ama bana kimse hiçbir zaman nazik olmadı .

Hızlıca çantamı hazırlamaya koyuldum .

BİR SÜRE SONRA

Hazırdım artık . Kapı ' ya doğru ilerledim . Uzun bir süre gelemeyecektim . Mükemmel anılarım tabiki yoktu bu evde ama . . . Ayrılmadan bile özlüyordum burayı .

Yinede kızgınlık var içimdeki . Sanki hayat değilde kendime yapıyormuşum gibi bu kötülükleri .

Belkide öyle ama ben farkında hiç olmadım . . .

Yapmam gereken tek birşey var . O da kapıyı vurup , gitmek . . .

( . . . )

Arabayla saatlerdir ilerliyorum . Şehirden uzaklaşmak için fakat yaşadığım şehir kocaman ve tam ortasında yaşıyorum .

Asena ' nın dedikleri sürekli kafamda dönüyor . " Şehirden uzak ve bir Çınar ağacı . "

Bu adamın bir bildiği olmalı . Benim bu çınar ağacını bilmem gerekiyor . Yoksa demezdi değilmi ?

Hava bayağı kararmıştı . Göz gözü görmez haldeydi . Yinede yoldan ilerliyordum .

İster istemez korkuyordumda . Tek başımaydım .

Uyku iyice bastırıyordu .

BİR KAÇ SAAT SONRA

Araba ile yavaş yavaş ilerliyordum . Yorgunluk çok fena başımı ağrıtıyordu .
Bir yere çekmek istiyorum fakat ilerlerken bile tirtir titriyorum .

Telefonuma saate bakmamlazımdı kaç saattir arabadayım bilmiyordum .

Saate doğru döndüm . Nolur nolmaz diye başımı kaldırdım .

Önümde bir süre inek duruyordu . Ama bir sıkıntı vardı . ben son sürat ilerliyordum . Hemen frene bastım .

Gerçek anlamda elim , ayağım titriyordu . Bastım ama . . . Fren tutmuyordu .

" Lanet fren çalışsana . " Gözüm bir anda aynaya doğru döndü . Sanki zaman durmuştu

Galiba bu sefer sondaydım . Bitiş çizgisi tam önümde duruyordu . Çektiğim herşey gözümün önünden geçiyordu sanki .

Annemin cesedini , Kapının önündeki o siyah poşeti , Kimse '', nin parkta ağlıyarak bana sarılması . . .

Sanki hepsi bir hikaye kitabından çıkma sahneler gibiydi .

Son gelmişti artık , Elveda . . . Hayatıma dokunmuş herşeye ve herkese . . .

Ve son birşey kalmıştı yapmam gereken . Araba'yı zifiri karanlığa doğru kırmam . . .

" Sana bunları yaşattığım için özür dilerim Yaz . "

. . .

YAZ'IN EVİ
/ Salih /

" Heryerim ağrımış ya ! "

Harbi ben niye tekrar uyudumki ? Baş kalmamış gerçekten bende ağrıdan ölücem şimdi .

" Yaz nerde gördünmü ? Ona birşey sorucaktım bulamadım . "

Herkes uyuyomuydu ? Maşallah eve hırsız girse kimsenin umrunda değil .
Kesin herkes eşek ölüsü gibi uyumuştur
.

" Bilmiyorum yeni uyandım ben . " Ela saçı başı dağılmış gibi duruyordu .

" Tamam ben aşağı iniyim muhtamelen aşağıdadır . Biryere gidiceğini söylemiştide belki yakında gider . "

Ela bunu söylerken yüzünde bir korku vardı . Yada tamamen yeni uyandığı içindir .

(...)

" SALİH ! ACİL GELMEN LAZIM . "

hemen aşağı indim . Kim bilir noldu , valla herşeye ben yetişiyorum sıkıldım ya !

Merdivenin başına geldiğimde Ela korku ile bana bakıyordu . Hızlaca ilerlemeye devam ettim .

Ela'nın elinde bir kağıt vardı . Okumaya başladı .

Salih , Ela ve Asena'ya

Siz benim için çok değerlisiniz . Sizi bırakmak istemezdim ama kendimi ait hissedebileceğim bir yuva arıyorum kendime . Biri demişti bana bazen insan'ın evi tuğlalardan değilde , bedenden oluşur diye . . . Benim evim sizsiniz . Fakat bazen en evini terk etmek zorunda kalırsın , unutamazsında . Ben kendime asıl evimi bulana kadar gelmiyeceğim !

Ben kalbimi kıbleye kurmalıyımki bir sürgün nefes bilsin . Elveda

Yaz - belki sonra belkide hiç . . .

Ela'nın gözleri dolmaya başlamıştı . Koltuğa oturdu . Elleriyle gözlerini kapattı . Ağlamaya başladığını anlamıştım .

" Onu bulmaya gitti . " dedi Ela . Kimi bulmaya gitmişti ? " Onu bulmaya gitti . Onu . " derken ağlaması dahada yükseliyordu .

Hava hala aydınlanmamıştı . Sabah 4 saatlerindeydi .

" O kim ? " Ela kıpkırmızı gözlerle bana döndü . " ELA O KİM ? " Sesimi yükselttiğim için Ela irkmişti .

" Biri s-sürekli Yaz ' a mektup gönderiyordu . Onu yakından tanıyan biri . Yaz'ın hayatının her detayını ayrıntısına kadar bilen . . . "

Dikkatle Ela'yı dinliyordum . " O mektuptaki adam Yaz ' ım yanına nerdeyse hiç gelmiyordu . Bazen parkta Yanına geliyor- . "

Çıldırmak üzereydim . Kontrolumu kaybettiğim için istemeden masaya ayağımla tekme atmıştım .

Ela'yı istemeden korkutmuştum . O an borşey fark ettim . Bu çocuk parkta gördüğüm adam olabilirmiydi ?