ASALETİN SESİ.

"Kurtların arasında büyüyen bir Maral için tek bir seçenek vardı: Ormanı ateşe vermek."​Maral, o sarayın koridorlarına sadece bir kurban olarak girmişti. Ama bilmedikleri bir şey vardı; o asil duruşun arkasında, krallıkları yerle bir edecek bir fırtına saklıydı. Kimse ondan konuşmasını beklemiyordu, herkes onun suskunluğuyla yetineceğini sanıyordu.​Hata yaptılar.​Çünkü asalet, sadece kanda akan bir sıvı değil, ruhun en derininden gelen bir haykırıştır. Maral sustu, sustu ve zamanı geldiğinde öyle bir ses yükseltti ki, o tacı taşıyan tüm başlar önünde eğilmek zorunda kaldı.