ARAF

Hey…Sen...
Benim hikâyemi merak eden yabancı…
Biraz daha yaklaş.Beni anlaman lazım.
Korkma.
Kalbim sandığın kadar sert değil benim.
Sadece çok kırıldı.

Ben sana çocukluğumdan kalan sessizliği anlatacağım.
Kocaman odalarda yankılanan yalnızlığımı…
Annemin gözlerindeki uzaklığı.
Babamın sevgiden çok başarıyı öğreten sesini…
Kalabalıkların içinde neden hep eksik hissettiğimi anlatacağım.

Sonra onu anlatacağım sana…
Bir insanın bakışlarının nasıl insanın ruhuna dokunabildiğini.
Nasıl hem cennet olup hem cehenneme dönüşebildiğini…
Aşkın neden bazen insanı yaşatırken aynı anda öldürdüğünü anlatacağım.

Ama bütün bunlardan önce…
Beni anla olur mu?

Çünkü bazı insanlar kötü değildir.
Sadece uzun süre yalnız kalmıştır.
Ve yalnızlık…
İnsanın ruhunda sessiz büyüyen bir kıştır.

Ben Lavinia Arslan.
Ne tamamen güçlü bir kadın…
Ne de tamamen kırılmış biri.

Ben…
Gitmekle kalmak arasında unutulmuş bir ruhum.
Yanlış anlaşılmasın… hâlâ yaşıyorum. Yaşamak denirse buna.