13. bölüm · Akıncının emaneti
BÖLÜM 13
Aradan haftalar hatta aylar geçmişti gençler bazen avluda oturuyorlar bazen şelalelerindeydiler.Ama o akşam sarayda bir hareketlilik vardı ne mi oldu?Fatih sultan Mehmed ateşlenmiş ve durumu çok kötüye gidiyordu Alparslan ve Bayezid büyük haritanın etrafında dönüyordu,haritanın diğer yanında Aybike vardı Bayezid ve Alparslan sanki kavga eder gibi;
-İçerde 50 bin asker var!
-50 bininide surlarda kaybettik!
-Dışarda en fazla 70 bin asker var!
-Onların ise en az 100 bin!
Aybike sakin kalmaya çalışıyordu
-şehzadelerim sakin olun
Ama her ikiside yerinde durmuyor soğuk soğuk terliyordu
-Napıcaz babam bu vesveseyi duyarsa daha kötü olur!
Aybike birden sinirlendi ve
-Alparslan Bayezid bir durun da yeter!
Bayezid ve Alparslan şoka girmişti Aybike gene sinirle
-50 bin asker içerdeyse 50 bininide alırız,Onların 100 binini tek hamlede alırız,Siz böyle yaparsanız halk ne yapsın?Osmanoğlu pes edermi?Şimdi kendinize gelin askerleri alın,Ben…ben hünkarımızın yanında gidiyorum!
Aybike çıkınca Alparslan Bayezid’e bakarak;
-O neydi?
-Aybike’m patladı
Aybike Fatih’i ziyaret ettikten sonra odasına döndü Bayezid odada hazırlanıyordu Aybike yanına gitti miğferi eline aldı ve Bayezid’de döndü sakince başına geçirdi ve
-Biz bu savaştan hızlı dönmeliyizki milanın bebesini çabucak görelim
-Biz?
-Sen ben Alparslan
-Sen bu savaşa gelmiyorsun
-Bayezid başlama gene hele
-Hayır Aybike’m!
-Gelicem!
Bayezid derin bir nefes aldı ve Aybike’nin ellerinden tuttu ve her ikisinide öptü
-Aybike’m bu savaş tehlikeli
-Diğerleri oyundu zaten
-Güzelim karşımızdaki niko vars bizi en iyi tanıyan kişi
-Bayezid ben bir çocuk değilim ben bir akıncıyım,O sebepten geliyorum
-Gel Aybike’m gel
Mila ve Alparslan’ın odasında
-Alparslan
-Efendim
-Çabuk gel olurmu?
Alparslan bu aylarda çok değişmişti mila sürekli “Bana öyle geliyordur”diyor du ama bunun herkes farkındaydı ve mila son birkaç gündür “benden sıkıldımı?herşey bir yalanmıydı?”
Alparslan birden
-Benim elimde olan birşey değil !
-Alparslan noluyor ?
-Ne n’oluyo mila?
-Hep bir soğuk yapıyorsun,benden…
-Ne benden mila
Mila cevap vermedi balkona çıkıp şişen karnını ovaladı ve fısıldadı
-Birşey yok annecim ben hep buradayım BABAN OLMASADA!
Son iki cümlesini bastırarak söylemişti Alparslan sinirli bir şekilde geldi ve
-O ne demek oluyor mila?
Elini kaldırmıştı ama vurmak için değildi
Milanın gözleri doldu ve
-Vur Alparslan vur,onuda yap tam olsun
Mila çekilip gitti yatağa yattı gözlerini kapattı ağlıyordu ama susuyordu,ama suskunluğu ise bir sancıya dönüyordu
Alparslan eline bakakaldı,birkaç dakika sonra odadanın kapısının önünde durdu milaya baktı baktı ve sonra çıktı mila ise fısıldadı
-Bir elveda bile demedi,bu kadarmışım,herşey herşey yalanmış
Ağlamaya başladı ama her bir ağlaması hafif hafif sancı oluyor du
Şafak vakti Her üçüde saraydan çıkmıştı.
Alparslan çıkarken balkonda duran mila yı gördü gözleri kızarmış öylece Alparslan’a bakıyordu Alparslan’ın içi ise paranparça olmuştu
Aybike ise yol boyunca sakindi aklında mila vardı içinden”son günlerde sancısı arttı en yakın zamanda dönelim”
Yol bitmişti hepsi bir boşluğun içindeydi
3 GÜN SONRA…
Aybike surların üzerinde okçulara emir veriyordu Alparslan ve Bayezid ise askerler ile uğraşıyordu
Aybike hemen aşağı indi karşılarında ise niko vars vardı(Niko vars;Fatih’in çok eski bir dostu,Rumeli savaşı sırasında düşmana yardım sağladı-Aynı zamandada vlad drakulanın kuzenidir)
-Oooooo benim aslan yeğenlerim
-Biz senin yeğenin değiliz
-Hahah Bayezid aynen babana benziyorsun,hmm bakıyorumda evlenmişsin,Alparslan seninide beben olacakmış büyüyorsunuz.Ama Alparslan karının ve bebenin güvende sanma istersem şimdi yanımda olurlar
Alparslan birden kılıcını tuttu ve üzerine koşmaya çalıştı ama Bayezid onu tuttu
-Onların kılına zarar gelirse!
-Naparsın?!
-Senin kelleni alırım milayı ve bebemi ellersen seni yaşatmam hayin köpek!!!
-Oooo bakıyorumda sinirliyiz
O sırada Arkadan vlad drakula geldi(Vlad drakula;Fatih ile çocukluğu birlikte geçti)
-Niko!bırak onları
-Ooo benim canım kuzenim hoş gelmişsin,ama şimdi biz erkek erkeğe konuşuyoruz gelin hanımı alalım,Anastasia
Sarı saçlı bir kadın gelip Aybike’nin kolunu çekti ve
-Siz Türklerden olur çok iyi hizmetçi!
Aybike sinirle kılıcını çekti
-Biz olur anca sizin gibilerin celladi!
Ortam gerilmişti,Tam o sırada düşman ordunun arkasında büyük bir ordu geldi
Aybike,Bayezid ve Alparslan gülümsedi ve üçü birden
-YA ÂLİ,TUĞRAN TAKTİĞİ!
Düşman ordu ne olduğunu anlamada askerleri yere dökülüyordu Niko yu bir Osmanlı askeri bağlayıp atın arkasına bağladı
Birden kalabalığın arkasından heybetli biri geldi Bayezid ise kendi kendine
-Baba!?
Fatih atının üzerinde onların yanına geldi ve
-Haydi haydi mila hatun iyice sancılandı birazdaha hızlanmasak ebbedi yetişmeyiz
Alparslan cümlenin sonunu duymadan atına koştu en sonunda ise ordu sarayın yolunu tuttu…
BÖLÜM SONU
