BÖLÜM 12

Sabahın erken saatlerinde Aybike sabah namazından sonra uyumamıştı pencereden boşluğa bakıyordu elinde ise akıncı Yusuf’un tespiği ve annesinin mendili vardı ve kendi kendine fısıldadı
-Neden gittiniz?
O öğlen Aybike Mustafa ve nisâya kılıç tutmayı anlatıyordu
-Böyle kaldırın
-Aybike yenge bak yaptım
-Aferim
-Bende yapıyorum ama
-İkinizde yapıyorsunuz
O sırada Bayezid odasında dört dönüyordu;
-Aybike ben senden…yok olmaz…Şiir yazsam,ıyyy,Aybike’m…he kızda bi oluyo lan dese tamam,offf Allahum yardım et
Sonrasında mercan ağa geldi ve;
-şehzadem beni çağırmışsınız
-Aybike hatunu bu öğle yemeği için yanıma çağır burda yiycez
-Tamam şehzadem
Mercan ağa avluya çıktı ve
-Aybike hatun şehzademiz sizi bu öğlen yemeğe bekliyor
-Tamam
Yukarı çıkarken sürekli olarak saçını düzeltiyor elbisesini düzeltiyor du sonra birden içinden
-Napıyorum ben ya
Sonra ise içinde kayboldu
-Savaşta önüne atladım yanına giderken çok mutlu oluyorum ve onun yanında kendimi güvende hissediyorum
Bu düşüncelerle odanın kapısının önüne geldi ve derin bir nefes aldı ve içeri girdi
-Beni çağırmışsın
O meşut gülümsemesiyle
-Evet
Yemeğe oturduğunda Bayezid içinden
-şimdi yok lokmasını bitirsin kız,Üff söyle artık be,sen onca savaş kazan Rumeliyi ayağa kaldır yen ama bir kıza laf söyleyeme
Bayezid birden ayağa kalktı ve derin bir nefes aldı yakasından bir düğme açtı ve
-Aybike ben,ben… ben özür dilerim
-Noldu şehzade!
Aybike korkmuştu ayağa kalktı ve
-Noldu?
-Ben Sana…
Aybike ne demek istediğini anlamıştı derin bir nefes aldı ve Bayezid’e sarıldı
-bende şehzade
Bu sırada kapının ardında bir cariye onları dinliyor ve aralıktan bakıyordu
-Aaaa bunu Hemen kızlara söylemem lazım
Çok değil 1 saate herkes öğrenmişti
Bu saray sır barındıramaz o sırrı yayar
BÖLÜM SONU