Zehra

.
.
.
Zehra'nın Anlatımı
.
.
.

O gün gözlerimi bunaltıcı bir mayıs sabahına açtım.
Aslında orada mayıs ayında böyle havalar pek olmazdı.

Kalkıp okul için hazırlandım. Evden çıkmadan önce anneme haber verdim ve okul servisine bindim.

Yağmur ile yıllardır arkadaştık. Ben, Yağmur ve Ecrin sürekli birlikte gezer, vakit geçirirdik.
Ancak Ecrin'le çok iyi anlaştığımız söylenemezdi.
Yağmur, "Bu akşam yengemin ailesi memleketten bize yemeğe geliyor. Babaannem bütün mahalleyi yemeğe çağırdı. Kesin geliyorsunuz, değil mi?" dedi.
Yağmur'un yengesi Mardin'de bir aşirettendi.
Duyduğum kadarıyla evlenebilmek için ağayı ikna edemeyince kaçarak evlenmişlerdi.
Ağa da sözünün çiğnenmesini kabullenemediği için uzun süre onları ziyarete gelmemişti.
Yengesi ve amcası birlikte Mardin'e giderek ağadan özür dilemişler.
Ağa ilk başta onları kabul etmeyip Mardin'den kovmaya çalışmış, ancak ailesi onu ikna etmiş.
Özür kabul edilince de gelenekleri yerine getirmek için yemeğe gelmeyi kabul etmiş.
Yine de tepkisini göstermek amacıyla uzun süre ziyarete gelmemiş.
Yağmur bu konuyu iki haftadır ısrarla anlatıyordu.
Ancak benim babamla onların arasında uzun süredir devam eden bir kırgınlık vardı ve konuşmuyorlardı.
Bu yüzden babam gitmeme izin vermiyordu.
Ben de bir süre sonra bu durumu kabullenmiştim.
"Yağmur, söyledim ya... Babam izin vermiyor. Ben gelemem, biliyorsun durumu."
Yağmur yüzünü buruşturup Ecrin'e baktı.
Ben de gözlerimi devirerek,
"Ne demek istiyorsun yani?" dedim.
Yağmur hemen araya girerek,
"Kavga etmeyin. Ben sadece hep birlikte olalım diye çağırdım" dedi ve konuyu kapattı
Okulda her zamanki gibi birlikte eğlendik. Dersler bitince eve döndüm.
Son bir kez şansımı denemek için annemin yanına gidip,
"Anne, ne olur Yağmurlara yemeğe gideyim. Söz, kötü bir şey olmaz." dedim.
Annem derin bir nefes alıp,
"Zehra, derdini babana anlat." dedi.
Babamın izin vermeyeceğini bildiğim için odama geçtim, yatağa uzandım ve uyuyakaldım.
Bir süre sonra annem yanıma gelip,
"Zehra kızım, kalk." diye seslendi.
Ben ise uykulu bir şekilde,
"Uyuyacağım." diyerek gözlerimi tekrar kapattım.
Annem,
"Kızım, Yağmurlara yemeğe gitmeyecek misin?"

"Gerçekten mi? Şaka yapmıyorsun değil mi? Babamdan nasıl izin aldın?" diye peş peşe sordum.
Annem gülümseyerek,
"Babana, senin Zeynep ablanın kızına derslerinde yardım edeceğini söyledim. Biraz da yalan söyledim tabii. Gitmek istemiyorsan o ayrı." dedi.
Ben de heyecanla,
"Hayır, hayır! Hemen hazırlanıyorum, bekle." diyerek dolabımdan kıyafetlerimi çıkarıp hazırlanmaya başladım.
Üzerime siyah polo yaka fermuarlı bir sweatshirt, altıma bol siyah bir pantolon giydim. Saçlarımı at kuyruğu yaptım ve hafif bir makyajla hazırlandım.
Ben çok uzun boylu biri değildim. Orta boylu, orta kilolu; mavi gözlü, koyu kahverengi saçlıydım. Küçük bir burnum,
ve hafif bir makyajla hazırlandım.
Ben çok uzun boylu biri değildim. Orta boylu, orta kilolu; mavi gözlü, koyu kahverengi saçlıydım. Küçük bir burnum, hafif dolgun dudaklarım ve yalnızca sol yanağımda bir gamzem vardı. Güzelliğimin birçok erkeğin dikkatini çektiğinin farkındaydım.
Hazırlanıp evden çıkmadan önce anneme teşekkür edip sarıldım. Kapıda babamla karşılaştığımda,
"Geç kalma, işini bitirip hemen gel." dedi.
Ben de başımı sallayarak beyaz ayakkabılarımı giydim ve Yağmurların evinin yolunu tuttum.
Babamla aramız her zaman mesafeliydi. Temel konular dışında pek konuşmazdık. Birbirimizi gerçekten tanımaya çalışmamıştık. Farklı düşüncelere sahip olduğumuz için ortak yönümüz de pek yoktu.
Bir kız ve iki erkek kardeşim vardı. Hepsi benden küçüktü. Belki de üzerimdeki sorumluluklardan dolayı böyle hissediyordum, bilmiyorum. En küçük erkek kardeşimle daha iyi anlaşırdım. Annemle de iyi geçinirdik ama Birbirimizi gerçekten tanımaya çalışmamıştık. Farklı düşüncelere sahip olduğumuz için ortak yönümüz de pek yoktu.
Bir kız ve iki erkek kardeşim vardı. Hepsi benden küçüktü. Belki de üzerimdeki sorumluluklardan dolayı böyle hissediyordum, bilmiyorum. En küçük erkek kardeşimle daha iyi anlaşırdım. Annemle de iyi geçinirdik ama birbirimizi gerçekten tanıyacak kadar derin bir ilişkimiz yoktu. Belki de sadece ben öyle düşünüyordum.
Yağmurların evine vardığımda derin bir nefes aldım ve kapıyı çaldım.
.
.